Xbox 360 Kinect

X-Power vertegenwoordigend genoot ik het privilege om de Kinect al uitvoerig te kunnen testen tijdens een conferentie in de speciaal daartoe ingerichte Kinect Loft te Vorst. Daarenboven mag ik mezelf één van de gelukkige eerste bezitters noemen van Microsofts nieuwste telg. Vrienden en familie bestookten me de voorbije dagen dan ook met prangende vragen waarop ik besloot de meest relevante te bundelen in deze recensie. Lezers die achteraf nog een of ander puntje verduidelijkt willen zien, kunnen natuurlijk altijd terecht in de commentaarsectie of op het forum.

Hoe werkt de technologie achter Kinect?
“Met Kinect ben jij de controller!” Geen andere slagzin kon beter de spijker op de kop slaan. Behalve de geavanceerde webcam heb je immers geen andere accessoires meer nodig, de gamer bestuurt met zijn volledige (!) lichaam de spelinterface. De Kinect traceert daarbij de bewegingen van de persoon voor hem in zowel de hoogte, breedte als diepte. Door het toestel met een webcam te vergelijken, ga ik natuurlijk te kort door de bocht. Dit vernuft staaltje techniek is immers alleen mogelijk door de unieke samenwerking van de drie “lenzen”: een infrarode projector en een CMOS-sensor meten de omgeving in 3D op en vormen samen de dieptesensor. De centrale lens is een gewone RGB-camera van een schijnbaar lage VGA-kwaliteit waardoor de hardware bijvoorbeeld je gezicht herkent en kiekjes maakt van je gestuntel voor het televisiescherm (wat je overigens kan uitschakelen). Uiteraard behoort (video-) chatten ook tot de mogelijkheden, want het toestel is uitgerust met vier microfoons. Hiermee speurt het apparaat naar de bron van het geluid om zo de echo (van bijvoorbeeld je tv-speakers) en achtergrondgeluiden uit het signaal te filteren. Dit is nodig om de software achter de stemcommando's, ook een truc die de Kinect beheerst, niet in verwarring te brengen. Is dit allemaal Latijn voor jou? Laat ik dan de Junior Product Manager quoten: “Het is onbelangrijk hoe Kinect werkt, als het maar werkt.”

Waarin verschilt de Kinect van de PlayStation Move en Nintendo Wii?
Hoewel de aanpak van de Wii (Plus) en PlayStation Move onderling verschilt, doen ze in principe allebei hetzelfde: de verplaatsing en positie registreren van de bewegingsmodule die je in de ene hand vast hebt, terwijl je met een optionele tweede controller in de andere, op de klassieke manier aanvullende instructies kan inbrengen (om bijvoorbeeld je personage te besturen). De Xbox 360 Kinect daarentegen volgt geen andere invoerapparaten, je lichaam is de controller. De software projecteert daartoe een denkbeeldig skelet met 20 gewrichten op je lichaam (wat ik met mijn eigen ogen mocht zien met de NUIView, een tool voorbehouden voor het debuggen). Hoe dramatisch dit het eigenlijke spelen verandert, kan ik het best aantonen met twee voorbeelden uit Kinect Sports: voetballen waarbij je echt met je schoen moet schoppen tegen een enkel op het scherm zichtbare bal en op de virtuele atletiekpiste is het afzien wanneer je een sprint van 100 meter afwerkt, want je dient effectief (ter plaatse) te lopen. De input mag dan al een beetje minder precies zijn dan bij de andere systemen en soms voel je dat er ook wat vertraging op zit (de zogenaamde input lag), maar dat is een prijs die ik graag betaal voor een dergelijke vrijheid. In de nabije toekomst zal de Kinect overigens ook hand in hand gaan met de standaard 360-controller in de zogenaamde hybride games.

Hoe installeer ik Kinect en kan dat op elke Xbox?
Het machientje is absoluut compatibel met elke Xbox 360 en dus niet enkel met de nieuwe, Kinect Ready Slim. Deze laatste heeft wel het voordeel van de Kinect rechtstreeks van stroom te voorzien. Bij de oudere modellen moet je daartoe de bijgeleverde adapter gebruiken. Je monteert het apparaat simpelweg ofwel onder, ofwel boven je televisie. Kinect heeft immers een gerobotiseerde “nek” en kan zich automatisch verticaal positioneren onder de ideale hoek. De 360 zal, indien niet verbonden met het internet, vervolgens vragen naar een installatie-cd. Zoek niet wanhopig in de doos, dit is namelijk het spelschijfje van Kinect Adventures zelf waar naast deze game, ook de drivers en een aantal demo's op staan. De update – je kan deze overigens ook automatisch via Xbox Live laten downloaden – van het systeem gebeurt snel en pijnloos: de eenvoudige testjes en opdrachten vragen hooguit enkele minuten van je tijd. Doorloop zeker en vast de tutorial naderhand. Je mag de Kinect trouwens op elk moment preciezer kalibreren met een speciale “brilkaart” in de Kinect Hub op het 360 Dashboard. Hier vind je overigens ook de Kinect ID terug waar je je gezicht automatisch kan koppelen aan een (andere) avatar en dus gamertag.

Heb ik veel plaats en/of licht nodig?
Zoals bij elke bewegingstechnologie moeten de spelers de nodige ruimte hebben. In het geval van de Kinect is dat een weinig meer dan bij de Wii en Move om de simpele reden dat de camera je hele lichaam volgt en niet enkel je bovenlijf (lees: arm). De officiële specificaties vermelden 1,2 tot 3,5 meter als de afstand waartussen de dieptesensor iemand kan detecteren. In praktijk mag je voor één iemand rekenen op een ideale afstand van een dikke twee meter (natuurlijk afhankelijk van de grootte van de persoon in kwestie), met twee spelers moet je daar toch snel een halve meter bijtellen. Vergeet ook niet dat de Kinect je plaatst in een denkbeeldige kubus waarin je je in 3D verplaatst, dus volgens de x-, y- en z-as! Van de rest van je omgeving hoef je je weinig aan te trekken, meubilair en andere personen in de kamer hinderen geenszins het toestel. Ook qua belichting zit iedereen wel veilig. De infrarode dieptesensor maakt het mogelijk om een speler in alle omstandigheden te volgen, evenzeer in zwak verlichte ruimtes, maar om je gezicht automatisch te herkennen en mooie plaatjes te schieten, vraagt de RGB-camera wel voldoende inval, net zoals een gewone lens dat doet.

Welke games schaf ik me bij de Kinect aan?
Hoe positief (of negatief) je eerste ervaring met een nieuwe spelconsole of in dit geval add-on is, hangt in grote mate af van de software die je erbij koopt. Voor het lanceringsvenster tot en met eind november werden ons alvast 17 titels beloofd. Naast Kinect Adventures dat bij elke Kinect gebundeld wordt, maakten twee andere games alvast een meer dan positieve impressie op mij. Het indrukwekkendste was ongetwijfeld Dance Central, een – de titel laat het al vermoeden – dansspel van Harmonix, de ontwikkelaar die je natuurlijk ook kent van Rock Band (en Guitar Hero). Het spel met de grootste aaibaarheidsfactor moet dan weer Kinectimals zijn waarin je een welp adopteert en al spelenderwijs samen op zoek gaat naar een schat op een tropisch eiland. Oorspronkelijk was deze game bedoeld voor een jonger publiek, maar blijkbaar blijft niemand onbewogen bij de aanblik van de fantastisch tot leven gebrachte knuffeldieren. Met deze twee extra games in je spelbibliotheek, zal je Kinect-honger ongetwijfeld gestild zijn tot aan de volgende lading toppers!

Is Kinect niet duur, want 150 euro bovenop een Xbox 360?
De Nintendo Wii lijkt op papier inderdaad een pak goedkoper aan een adviesprijs van minder dan 200 euro en ook het PlayStation Move Starter Pack gaat aan 60 euro of minder over de toonbank, doch deze cijfers bedriegen. Met de Kinect stopt je investering immers na de aankoop van het toestel en dat ondanks het feit dat de camera twee actieve spelers tegelijk kan volgen naast vier “figuranten”, ongeacht het spelgenre. Voor een potje lokale multiplayer op de andere systemen dien je nog een hele hoop accessoires bij te kopen: op de PS3 betaal je voor één Motion Controller en twee (want niet bijgeleverd) Navigation Controllers al gauw 100 euro extra. En dan heb je nog geen spel, racestuur of neppistool! Hetzelfde liedje horen we bij de Wii-eigenaars. We zien daarentegen wel dat de drie concurrenten eenzelfde prijsstrategie volgen wat betreft de software, namelijk minder dan 50 euro per game.

Conclusie
Het lag in de lijn van de verwachtingen dat de twee andere consolebouwers het megasucces van de Wii niet aan zich voorbij zouden laten gaan. Microsoft had echter de branie en visie om niet zomaar een HD-kloon van de Nintendo op de markt te brengen, maar een technologie aan te wenden die tot voor kort enkel in de beste SF-reeksen te bewonderen was. Je werkelijk vrij bewegen in een ruimte en zelf de controller zijn, mag als een ware revolutie in het gamen beschouwd worden. De kleine ongemakken – niet altijd even precies/snel en het plaatsgebrek voor sommigen onder ons – verbleken naast deze geweldige ervaring. Daarenboven durf ik te denken dat naarmate de technologie, net zoals de Xbox 360 zelf, rijpt, die nog beter tot zijn recht zal komen in de aankomende hybride games. Maar met een acceptabele winkelprijs en de enkele goede launchgames kan ik de Kinect nu al warm aanbevelen aan elke gamer!