White Knight Chronicles: Origins

Nu de PlayStation Vita is aangekondigd, lijkt het rijk van de PSP uit te zijn. Dat leek echter al een jaar of twee zo, door het gebrek aan topgames, maar nu en dan schoof men wat materiaal voor de voeten van minder gekende ontwikkelaars om een soort van spin-off van hun serie te maken, maar dan voor onze kleine held. Zo denken we spontaan aan de God of War-serie, waar Santa Monica Studios het heft in handen van Ready at Dawn gaf om een PSP-game van de bloeddorstige Spartaan te maken. Ook bij Level-5 is dat niet anders, want zij wilden graag de gekende Dogma Wars uit de White Knight Chronicles-reeks wat meer uitdiepen en vonden in Matrix Software de perfecte partner.

Zoals de titel dus al min of meer prijsgeeft, keren we in White Knight Chronicles: Origins terug naar het prille begin. De game speelt zich dus 10.000 jaar voor de eerste PS3-game af en gaat voornamelijk over de Dogma Wars, of anders gezegd: het ontstaan van de Incorrupti. Het Yshrenian Empire wil graag de wereld veroveren en probeert dit met enkele reusachtige ridders, maar het Athwani Mage Kingdom wil hier maar al te graag een voet, of eerder een enorme laars, voor steken. Je zou dus stilletjes gaan denken dat je de oorlog van dichtbij zal meemaken en echt alles te weten zal komen, maar hier namen de mannen van Japan Studio echter een rare keuze. In WKC: Origins zal je de rol van een onbekende held innemen die doorheen de tijd helaas vergeten werd.

Naar goede gewoonte start de game met de mogelijkheid je eigen personage naar wens aan te passen en tot grote opluchting ben je, net zoals in de PS3-games, geen valse protagonist, maar min of meer de held waar we het over hadden. Toen je dorp door de White Knight werd aangevallen, stootte je deze tegen het lijf en kon je kiezen om hem aan te vallen of weg te lopen. Gelijk wat je koos: je verloor het bewustzijn en kwam terecht in een bewegende trein. Wat er tussen jou en de Knight gebeurd is, blijft voor eeuwig een raadsel, maar het belangrijkste is dat je nog leeft.

Een zekere Arietta maakt je wakker en vertelt waarom je hier bent. Blijkbaar bezit je de kracht om Chroma te veranderen (kleur van de ziel) waardoor het Mobile Corps je functioneel acht om gebruik te maken van de Optimite Crystals. Deze organisatie gebruikt de trein als thuisbasis en wordt door Cassius geleid. Hij vraagt je vriendelijk hen te vervoegen om samen met andere leden van het Mobile Corps quests te vervullen. Nu en dan kom je iets meer te weten over de oorlog die gaande is, maar je zit er dus niet middenin welteverstaan…

En dat is en blijft ook zo. Ongeveer negentig procent van de game bestaat uit quests en die trekken één voor één op elkaar. Naar een kerker gaan om tien rupsen te verslaan, naar de woestijn om wespen uit te moorden en oude meubels zoeken in grotten; meer hoeven we niet in een game, nietwaar? Fout dus. White Knight Chronicles: Origins zou normaal gezien een RPG moeten zijn, maar door het ontbreken van een diepgaand verhaal, moeten we jammer genoeg de game daarop afstraffen.

Hoe moeten we dan meer te weten komen over de Dogma Wars? Simpel, na ongeveer tien quests te hebben vervuld, krijg je één missie voorgeschoteld die iets met het verhaal te maken heeft. Met een kleine cutscene krijgen we dan ook te zien of er iets op het werkelijke slagveld is gebeurd, maar veel meer moet je dus niet verwachten. Matrix Software is duidelijk meer te vinden voor goede gameplay en gelukkig zijn ze daar ook in geslaagd.

Zo werd het rockgehalte van de muziek opgedreven en past het perfect bij de actie. Het vechtsysteem is een eenvoudigere versie dan de PS3-versie, maar gaat ook veel vlotter. Lange wachttijden bij een zwaai met je zwaard komen hier niet aan te pas en ook het levelen gaat vlotjes vooruit. Het feit dat je telkens met vier (eentje meer dus dan anders) op het veld staat, doet er hier ook veel toe, want je teamgenoten zijn zeker niet van de zwaksten. Nooit zal je het eigenlijk moeilijk hebben in een gevecht, maar stoot je toch tegen een eindbaas die het uiterste van je vergt, dan kan je nog altijd je Optimite Crystal gebruiken om te transformeren in een ‘kleine’ knight.

Een vergelijking met de Power Rangers gaan we liever uit de weg, maar we kunnen er niet naast kijken dat jij en je teammates bijna hetzelfde pak aan hebben als in Kamen Rider. De Japanners wisten duidelijk elementen te gebruiken uit actieseries van vroeger en daar hebben we ook geen problemen mee zolang alles correct is uitgewerkt. Het maakt ieder gevecht zo wel veel simpeler, maar zo worden de quests ook rapper vervuld. Na ongeveer twaalf uur zit je doorheen de game, maar doordat er veel te veel quests zijn die niets met het verhaal te maken hebben, is het moeilijk om de game te blijven spelen. Zelfs de online modus kom je na enkele opdrachten beu…

Uiteindelijk heeft Matrix Software met White Knight Chronicles: Origins ietwat half werk geleverd. Door de gemakkelijke, maar daardoor ook simpelere, gameplay kan het casual gamers nog bekoren, maar de echte RPG-liefhebber zal in deze PSP-titel zeker zijn gading niet vinden. Er wordt simpelweg veel te weinig over het verhaal uit de doeken gedaan, losstaande het feit dat er wel heel veel kon verteld worden. Kleine quests benutten dan weer de bedoeling achter een handheld, namelijk korte speelsessies, maar tien quests waar je elk 50 minuten voor krijgt, om dan pas één verhaalquest te krijgen, is teveel van het goede.