White Knight Chronicles 2

White Knight Chronicles 2 verscheen naar goede gewoonte een jaar eerder in Japan, maar in tegenstelling tot het eerste deel, duurde het minder lang om de game ook naar ons Westerse land te brengen. Tot grote verbazing kregen we niet enkel deel twee voorgeschoteld, maar ook een volledig opgepoetst eerste deel, waarvan de review een tijdje geleden online kwam. Heel wat fouten uit WKC 1 werden grotendeels goedgemaakt, maar zou WKC 2 hierop verder bouwen? Wij hoopten alvast op dat tikkeltje meer en gingen dan ook meteen met de game aan de slag.

Had je, in tegenstelling tot ons, geen zin om de opgepoetste White Knight Chronicles opnieuw te spelen of wil je gewoon meteen starten met deel twee, dan kan dat perfect. Je krijgt dan de keuze om eventueel je oude savegame uit de International Edition over te zetten en je personages te behouden of om terug je eigen avatar in mekaar te boksen, te beginnen vanaf level 35 en skills te kiezen voor je gehele party. Je zal dus heel wat werk hebben vooraleer je kan beginnen aan het avontuur. Was je echter bezig met de eerste game (opnieuw) te spelen, dan zal je ongeveer na 20 uur (en een ferm gevecht) terechtkomen waar deel twee de draad oppikt. Je zal het met andere woorden totaal niet merken, wat het verhaal alleen maar ten goede komt.

De grote slechterik Grazel, leider van de Magi, mag dan misschien wel een ferme tik gekregen hebben, de zopas geworden Sun Knight is zeker niet van plan te stoppen om een nieuwe Dogma War te starten. Het avontuur is met andere woorden nog verre van gedaan voor Leonard en zijn vrienden, waaronder je eigen avatar, dus wie dacht dat het redden van prinses Cisna genoeg was, mag beschikken. Gelukkig staan ze er niet alleen voor, want bij aanvang van de game kregen we de besturing over Scardigne, een generaal uit Faria die prinses Miu veilig moest escorteren. Meteen in de actie geworpen worden heeft zo zijn voor- en zijn nadelen, maar zo kunnen we meteen zien of het gevechtsysteem een update heeft gekregen.

En dat kreeg het, in vergelijking met de gereviseerde versie, niet. In onze recensie over de eerste game kreeg je al te lezen dat men bugs als ‘het van ver aanvallen van je vijand en vice versa’ en dergelijke werden opgelost, maar helaas werd er aan het gevechtsysteem niet verder gesleuteld in White Knight Chronicles 2. In vergelijking met de International Edition is het dus een ware verademing, maar voor de rest is het een kleine teleurstelling, want er konden nog heel wat factoren geoptimaliseerd worden zoals het verdwijnen van al je Action Points na nog maar 5 seconden in een Knight te zijn veranderd. Level-5 heeft dus eigenlijk door het opnieuw aanbieden van de eerste game in een nieuw jasje de slechte beoordelingen van het origineel willen verdoezelen, maar laat daardoor gamers van deel twee in het ongewisse door quasi geen verschil meer te laten tussen beide games.

Nu, als we dan toch bezig zijn met het kijken of foutjes werden rechtgezet, kunnen we er van de eerste keer ook het stemmenwerk bijnemen. Dat was voordien al prima in orde, maar jammer genoeg klopte de lip-sync niet helemaal. Een mogelijkheid om de game te spelen met Japanse stemmen, wat heel erg gepast zou zijn bij een JRPG, en Engelse ondertitels was er niet en nu nog steeds niet. Een mogelijke update of patch zal er waarschijnlijk ook nooit aankomen, dus moeten we jullie spijtig genoeg meedelen dat ook hier de lip-sync niet klopt. Wat zeggen we, het is zelfs op momenten nog erger dan voordien. Monden die bewegen en een delay van 5 seconden op het geluid zijn we - tot grote ergernis - maar al te vaak tegengekomen, wat het verhaal en de sfeer van een game zoals deze toch wat teniet deed.

Jammer dus van de lip-sync, maar gelukkig konden we geen opmerking maken over het verdere verloop van het verhaal. De spanning werd er telkens ingehouden, onder andere door het introduceren van nieuwe personages, en wees maar gerust dat het verhaal van de Knights eentje is om in te kaderen. Als RPG-fan is het soms noodzakelijk om door de zure appel heen te bijten, maar het eindresultaat mag er best wel wezen. De epische gevechten blijven voor kippenvel zorgen en de verdere uitbreiding van de online functie brengt net dat tikkeltje meer dan een doodgewone RPG.

Het mag gezegd worden: een JRPG met een online modus zie je niet al te vaak de revue passeren. Level-5 bewees echter met de eerste WKC-game al dat het werkelijk mogelijk is een deftige community op te bouwen. We konden onze eigen stad al bouwen waar mensen van overal ter wereld konden gaan shoppen en we konden ook al talrijke missies uitvoeren met online bondgenoten. Met White Knight Chronicles 2 doet de ontwikkelaar er nog een schepje bovenop door nog meer missies voor te schotelen waar je niet meer met vier, maar met zes tegelijkertijd op pad kunt gaan. Ideaal dus als je vrienden uit je party eventjes willen profiteren van je hoge level.

En daarmee is de kous eigenlijk af. In vergelijking met de International Edition werden er heel wat aanpassingen gedaan, zoals het wegwerken van bugs, het vergroten van de online modus en het verbeteren van het gevechtsysteem, maar heb je die versie echter nooit gespeeld en ben je direct begonnen met de opgepoetste versie die je gratis bij White Knight Chronicles 2 krijgt, dan zal je echter geen of weinig verschil merken. Het verhaal van de Knights gaat gewoon verder en wij zijn alvast klaar voor deel 3.