Uncharted 3: Drake's Deception

Toen Uncharted vier jaar geleden zijn intrede maakte op de PlayStation 3, kon niemand inschatten wat voor impact de franchise zou hebben op de gamegeschiedenis. De koningin der adventure games, Lara Croft, werd onherroepelijk van haar troon gestoten en kreeg voor het eerst te maken met een bikkelharde concurrent. Haar geduchte tegenstander gebruikt de volgende succesformule: grafische perfectie, een fenomenaal verhaal en actie waar Indiana Jones alleen maar van kan dromen. Na een lange speelsessie, die abrupt onderbroken werd door de platte batterij van de controller, kunnen we zonder schroom stellen: Uncharted 3: Drake’s Deception is een godverdomse parel!

Zand, water en vuur. Dit zijn slechts enkele woorden die de alom geprezen studio Naughty Dog nog steeds nachtmerries bezorgt van maandenlange, zware arbeid. Hun vurig verlangen om het maximum uit de zwarte doos van Sony te halen dankzij levensechte particle effects, schept wereldwijd een golf van torenhoge verwachtingen. Maar kan onze ervaren schattenjager Nathan Drake al die bergen anticipaties beklimmen, of stort hij radicaal te pletter?



Uncharted 3: Drake’s Deception begint in een typische bruine kroeg in de Engelse hoofdstad Londen. Nathan Drake gaat samen met trouwe bondgenoot Victor Sullivan de verkoop afronden van de legendarische ring van Sir Francis Drake met geïnteresseerde partij Katherine Marlowe. Blijkbaar is de ring in kwestie meer dan slechts een antiek prulletje, en kan hij in combinatie met een eeuwenoud toestel vreemde symbolen ontcijferen. Dit opent op zijn beurt de deuren tot duistere geheimen en nieuwe locaties, zoals het ooit idyllische Atlantis of the Sands, een stad die volgens aloude overlevering werd verwoest door goddelijke krachten.

Maar wanneer ons duo onraad ruikt, wordt de deal prompt afgeblazen en mogen we voor het eerst op de vuist met enkele cafégangers en bendeleden. Op dat moment zijn dingen als bierflesjes je beste vriend. Het is bijvoorbeeld mogelijk om bepaalde voorwerpen stuk te slaan op het hoofd van de vijanden en ze vervolgens als een ware Chuck Norris stijlvol K.O. te meppen. Ook hebben we voor het eerst een staaltje voetenwerk mogen aanschouwen wanneer Drake een geweldige counterbeweging forceert. Hoewel Drake inmiddels al een dagje ouder is, zijn zijn gevechtstechnieken uitgebreider en agressiever dan ooit.



Het is ook mogelijk om van een richel te springen en een zware landing te maken op een vijand: een geweldige vernieuwing in het vechtsysteem. Als je iemand echt theatraal om zeep wil helpen, kun je een granaat aan de broeksriem van de tegenstander hangen. Als dat geen knaller van formaat is, weten wij het ook niet meer!

Naast de frontale aanpak is het opnieuw mogelijk om de tegenpartij in stilte aan te pakken. Hoewel je op veel momenten kan sluipdoden, is de kans dat je wordt betrapt zeer reëel. Soms is dit te wijten aan de vijand die de laatste kogels uit zijn geweer pompt voordat hij het loodje legt, maar af en toe krijg je het rare gevoel dat de vijanden je haast kunnen ruiken. Zo gebeurt het meer dan eens dat je denkt de perfecte moord te hebben gepleegd, maar toch blijkt achteraf dat iemand je heeft gezien. Het kleine leger tegenstanders zit je als een bende aasgieren op de hielen en volgt je overal naartoe. In bepaalde omgevingen is het niet mogelijk om van zo’n grote bende te ontsnappen, en ben je genoodzaakt beroep te doen op zwaarder geschut.



De vuurwapens zijn net zoals in de vorige delen erg stevig vertegenwoordigd in het spel. Niet alleen mogen we gebruik maken van de kleine handgeweren, ook mogen we met allesvernietigende raketlanceerders aan de slag. Dankzij het uitgebreide arsenaal schietijzers kunnen we met een gerust hart zeggen dat er altijd wel een wapen is dat je voorkeur zal wegdragen. Ook valt het ten zeerste op dat er in het spel op de meeste plaatsen wel munitie of andere wapens te vinden zijn. De kans om effectief zonder blaffer te vallen in deze prachtige spelwereld is dus behoorlijk klein, en kunnen op die manier ook de shooterfans hun hartje ophalen.

Naast de vele actiesequenties mogen we af en toe nog eens genieten van een mooi staaltje acteerwerk in de cutscenes. Ze zijn tot in het detail afgewerkt, en lijken ontzettend kort net omdat je er zo van geniet. Grafisch ziet het spel er fantastisch uit, en je merkt meteen hoe hoog de heren en dames van Naughty Dog de lat hebben gelegd. De dynamische ontsnappingsscènes doen je hart overuren kloppen en wanneer de camera uitzoomt om je de prachtige omgeving te laten krijgen we een spontaan kippenvelmoment. En voeg daar ook nog het bombastische geluid aan toe dat je per speelsessie gegarandeerd meerdere ‘oorgasmes’ zal bezorgen.



Het enige pijnpuntje is echter de verhaallijn. De start van het spel begint veelbelovend en geeft stof tot nieuwe, verrassende onthullingen. Maar na een poosje stapelen al onze vragen zich op waarvan de meeste nooit beantwoord worden in het spel. Het lijkt haast dat het spel zijn gevoel voor diepgang is verloren, en dat is erg jammer. Of de slopende tijdsdruk waar Naughty Dog onder stond hier iets mee te maken heeft, is nog maar de vraag.

Zoals elke grote titel betaamt, is ook dit spel voorzien van een uitgebreide multiplayer en coöp. En gelijk merk je dat Naughty Dog erg hard heeft gewerkt om deze modi zo vernieuwend en toegankelijk mogelijk te maken. Het is bijvoorbeeld mogelijk om speciale kickbacks te kopen die op zijn beurt een speciale kracht ontketenen. Zo kun je bijvoorbeeld in een legertje spinnen transformeren en de vijanden tot op het bot kaalpeuzelen. Ook is er een hele hoop boosters beschikbaar die bepaalde voordelen met zich meebrengen. Een hoger uithoudingsvermogen of tegenstanders voor een korte periode op de kaart zien zijn slechts twee van de vijftien boosters. De game zorgt ervoor dat beginners ook de kans krijgen een vuist te maken tegen geharde professionals. Zo krijg je in de meeste matches als de score danig uit balans is een Power Play toegekend, die ten voordele speelt van de verliezers. Je kan in deze periode tijdelijk meer schade aanrichten dan voorheen. Dit systeem moet spelers ervan weerhouden de game vroegtijdig te verlaten wanneer ze verliezen en duidelijk maken dat de match nog altijd positief kan uitdraaien.

Uncharted 3: Drake’s Deception is een must-have voor al de PlayStation 3-bezitters. De campaign die ons van een grauwe Londense pub naar een verzengende Arabische woestijn brengt, laat elk avonturiershart smelten. We speelden de singleplayer op Hard Mode uit op 10 uur, vonden 58 schatten en vierden onze overwinning in menig aartsmoeilijke shootout met wat opbeurende fistpumps. En toen we daarmee klaar waren, konden we niet wachten om opnieuw te beginnen en de rest van de schatten op te pikken. November, waarom kwel je onze duimen toch zo?