Tron: Evolution

Het heeft maar liefst 28 jaar geduurd, maar eindelijk is het dan zo ver: Tron is terug op het witte  doek met de nieuwe film Tron: Legacy. Goed nieuws dus voor de fans en omdat we in een tijd leven waarin videogames een grote rol spelen in de media industrie komt er ook een nieuwe game uit met de titel Tron: Evolution. In ons achterhoofd hangt echter de gedachte dat filmgames vaak complete bagger zijn.  Lukt het Tron om op de LightBike te blijven zitten, of gaat hij gigantisch op zijn bek?

Een ‘tie-in’, zoals de Amerikanen dat noemen
In Tron: Evolution ga je niet aan de slag met de gebeurtenissen van de film maar met de gebeurtenissen van voor de film, die weer van cruciale rol zijn voor de film zelf. Jij speelt Anon (kort voor Anonymous), een programmacode gecreëerd door Kevin Flynn en in de Tron wereld gestopt om een geheimzinnige samenzwering te onderzoeken. Al snel kom je erachter dat de zaakjes echt niet pluis zijn, dus is het aan jou de taak om de boel op te ruimen.
Vechten met je vuisten…of met een tank als het moet

Het singleplayer gedeelte van de game bestaat uit een aantal onderdelen. Het grootste gedeelte van de tijd ben je met je vuisten in de weer en probeer je de vele tegenstanders een kopje kleiner te maken. Dit doe je door middel van je vuisten en je Disc. Deze schijf heb je altijd vast en bevat bepaalde krachten, waaronder de kracht om hem extra zwaar (en dus krachtiger, maar wel trager) te maken en de kracht om hem te gebruiken als een bom.

Door de vele types en niveaus van vijanden die je tegenkomt, moet je de krachten van je disc goed combineren met de mogelijkheid tot het blokkeren van aanvallen. Anders kun je het wel schudden, dit hebben we namelijk uit eigen ervaring goed ondervonden. Het vechten werkt gelukkig wel soepel, maar vergt echter wel de nodige training. Als je het dan echter eenmaal onder controle hebt en je de combo’s begint te kennen, zal het vanzelf leuk worden om een hele groep sterke vijanden uit te schakelen.

Vechten doe je echter niet alleen te voet. Je hebt namelijk ook de mogelijkheid om in een LightTank te stappen. De LightTank is een grote tank waarmee vijanden veel schade aan kan richten door middel van een variatie aan kogels en aanvallen. Mocht dat niet werken, dan kun je de vijand altijd nog overrijden…het blijft een tank natuurlijk. Jammer genoeg heeft de vijand ook een heel arsenaal aan tanks tot zijn beschikking, dus zal je goed gebruik moeten maken van je wapens, kogels en oplaadpunten.

Ik ga sneller dan het licht op mijn LightBike
Als je het over Tron hebt, dan heb je het echter niet over LightTanks. Nee, iedereen die de film ooit heeft gezien, zal weten wat de LightBikes juist zijn. De bekende motorfietsen uit het origineel zijn weer helemaal terug en dus zal ook jij veel tijd op deze lichtgevende motoren bevinden. Net als vroeger laten de LightBikes nog altijd een spoor van licht achter die de vijand flinke schade kan aanrichten of zelfs uitschakelen (‘derezzen’ zoals het in de film en game wordt genoemd).

Tijdens het spelen van het spel kreeg ik echter plots een flashback. Niet naar de film van 1982, maar naar de Assassin’s Creed-games. Wanneer je namelijk niet aan het vechten of aan het racen bent, ben je bezig met het rennen, klimmen en springen over obstakels door middel van ‘parkours’, zoals we dat ook terug zien in de AC–serie. Ondanks dat ikzelf nog wel eens mis sprong of net dat ene randje miste, werkt het hele systeem prima.

Heb je de singleplayer uitgespeeld, dan ben je echter nog niet klaar. Propaganda Games, ontwikkelaar van de game, heeft er namelijk ook nog een multiplayer modus in verwerkt. De multiplayer modus is geschikt voor tien personen en kent vier verschillende modi: Disintergration en Team Disintergration zijn zo goed als gelijk aan ‘Deathmatch’ en ‘Team Deathmatch’, maar daarnaast kan er ook gebruik worden gemaakt van je LightBike en LightTank. Power Monger is een modus waarin je team verschillende locaties moet veroveren om zo punten te verdienen en te winnen.

Bit Runner is net als ‘Capture the Flag’, maar dan met een interessante twist. Wanneer je de vlag - of in dit geval de Bit - vast hebt, krijg je niet alleen te maken met het andere team. Ook de Bit is niet zo aardig, deze vreet namelijk je energie weg, waardoor het vervoeren van de Bit een vrij riskante taak is. Propaganda Games weet de singleplayer met de multiplayer goed te laten overlappen. Ze hebben er namelijk een level-systeem ingestopt, die zowel van toepassing is in de single als multiplayer. Dus hoe meer je de singleplayer speelt, hoe sterker je bent online en omgekeerd.

Dresscode: Iets met zwart en lichtgevend blauw
Grafisch doet de ontwikkelaar de Tron-serie eer aan. De originele stijl is behouden gebleven wat als resultaat heeft dat de look vooral veel zwart en blauw in zich heeft, in combinatie met glimmende platformen en felle lijnen. Om de boel af te wisselen en het geheel fris te houden gebruikt men ook andere kleuren zoals oranje, geel en wit, maar het is toch vooral de combinatie van zwart en blauw die de boventoon voert. De graphics zelf zien er strak uit en steekt daarmee uit boven de gemiddelde filmgame.

Is het dan alleen maar lof voor Tron: Evolution? Nee, helaas niet: ondanks dat er tijdens de singleplayer gave momenten plaatsvinden, steekt de game nooit echt uit boven de rest. Je krijgt na een periode het idee van dertien in een dozijn. Ook de multiplayer wordt leuk neer gezet en is heel goed te doen voor de eerste twee uur, maar echt verslavend is hij niet. Het idee van ‘Ik ga Tron: Evolution kopen voor de multiplayer!’ zal dan ook niet vaak voorkomen.

Conclusie: De cake is er, maar de glazuur mist…
Tron: Evolution is in de poel van filmgames een prima titel geworden. Wanneer je echter na gaat dat het niet een directe filmgame is maar eerder een ‘tie-in’ is, dan is de game al meteen een stuk minder indrukwekkend. Propaganda games weet alles leuk neer te zetten, maar maakt het helaas niet bijzonder: de cake is prima, maar het glazuur laagje mist compleet. Het is een game voor de fans geworden, of als tussendoortje voor de mainstream gamer.