Trials HD

De naam Trials zal sommigen misschien bekend in de oren klinken. De game ontstond jaren geleden als een eenvoudig, maar populair flash-spelletje. Na vele versies van de flash-titel en twee pc-versies later, is het te vinden voor 1200 punten op XBLA met - zoals de titel doet vermoeden - een heuse update van de graphics.

Trials HD is een 2D-platformer in een 3D-jasje waarbij het kernwoord simpliciteit is. Met een dirtbike race je tegen de tijd van de linkerkant van iedere level naar de finish aan de rechterkant, met in het midden een reeks obstakels die je dient te overwinnen, vaak met meermaals vallen en opstaan. De controls zijn bewust uiterst simpel gehouden: je stelt het enkel met de linker thumbstick waarmee je je gewicht op de motor aanpast en de beide triggers om te accelereren of te remmen.

Het beheersen van deze controls is dan ook cruciaal en moeilijker dan het klinkt. De singleplayer modus begint dan ook met enkele levels die je de basics aanleren waarna de moeilijkheidsgraad telkens wordt opgekrikt. In latere levels krijg je af en toe een tip om een nieuw obstakel te overbruggen maar doorgaans zal je het zelf moeten uitvissen. Dit is wat spijtig aangezien sommige van die obstakels een bepaalde techniek vergen, maar het stoorde me nooit.

Dat vallen een deel van het spel is, weten de developers maar al te goed want ze hebben goed werk geleverd om die mogelijke kwaal uit het spel weg te werken. Eender wanneer je aan het rijden bent (maar vooral wanneer je je crashhelm test), kan je met de de back-knop het level herstarten of met de b-knop terug keren naar het vorige checkpoint. De checkpoints bevinden zich na elk obstakel en zijn rijkelijk verspreid over de level. De resets nemen bovendien geen laadtijd in beslag zodat je niet al te gefrustreerd raakt als je aan de honderdste poging begint, wat in de latere levels meermaals kan voorkomen. Het vallen kan zelfs heel ludiek worden en wordt ook uitgebuit in het spel. Net na elke finish is er immers een explosie of stevige muur met een pijnlijke, maar bovenal lachwekkende crash tot gevolg.

Mede dankzij de physics zijn de voorgeschotelde beproevingen heel gevarieerd, uitdagend en vaak leuk om doen eens je de juiste methode onder de knie hebt. Zo is er in een van de meer dan vijftig levels een grote metalen bal waarop je zowel subtiele bewegingen van je motor als lichaam zal moeten gebruiken om erop te blijven terwijl je de bal aan het rollen brengt. Als je het toch maar niet lukt om die ene stijle ramp of sprong meester te maken, bieden de leaderboards overigens een oplossing. Je kan er namelijk van de beste spelers een replay bekijken die ook de controls aangeeft. Een ghost-optie is helaas niet aanwezig.

De leaderboards zorgen ook voor een goede dosis competitie. Na elk level krijg je te zien hoe je vrienden het ervan af gebracht hebben en de drang om het level nog eens te spelen om net die ene fout te vermijden of om nog een honderdste van een seconde van je tijd te schaven is heel groot. Tijdens de campagne speel je ook nog de tournament modus vrij die je meerdere levels na elkaar voorschotelt en waarbij een level herstarten niet mogelijk is zodat de klok blijft tikken.

Tot slot zijn er ook nog de mini-games, eveneens vrij te spelen in de singleplayer campagne. Deze bevatten leuke uitdagingen zoals zoveel mogelijk afstand overbruggen op of in de eerder beschreven metalen bal. Hier zijn ook leaderboards aan verbonden waardoor je ze meerdere keren zal spelen om het toch maar beter te doen dan je vrienden. Er is ook een editor aanwezig om zelf tracks te maken en je kan je creaties natuurlijk delen over Xbox Live.

Op het eerste zicht lijken vijftig tracks en enkele mini-games niet veel voor het prijskaartje van 1200 MSP. Om de volledige game te spelen ben je echter een aanzienlijk aantal uurtjes zoet en door de leaderboards ligt de herspeelbaarheid zeer hoog zodat de prijs aanvaardbaar is. Meer zelfs, hier en daar spreekt men van de beste XBLA-titel van dit jaar, en daar kunnen we – voorlopig - best inkomen!