TrackMania²: Canyon

Mooie glimmende bolides of supersnelle wagens zitten al jarenlang verwerkt in onze maatschappij. Het is een statussymbool geworden en wie rondrijdt met een Citroën Saxo behoort tot het kneusje van de bende. Het draait immers altijd om de snelste en hetgeen onder de motorkap zit. Ook bij TrackMania is dat niet anders. Zo snel mogelijk over de streep geraken, is je enige objectief. Of er nu loopings, korte bochten of gevaarlijke platformen in je weg staan; je moet en zal er geraken en de snelste tijd afklokken.

Met TrackMania²: Canyon heeft ontwikkelaar Nadeo niets aan het concept veranderd. Het heeft de uiteindelijke bedoeling van de game, de snelste tijd afklokken, onaangeroerd gelaten, maar met een tweede TrackMania: Forever - die gratis te verkrijgen was - hebben we hier zeker niet te maken. De grootste verandering is dan ook het racen op zich. Voordien moesten we zo goed mogelijk onze bochten zien af te snijden en af en toe het gaspedaal loslaten, maar nu is het eerder de bedoeling op de rem te staan, de bocht in te vliegen en er zo snel mogelijk terug ongeschonden uit te geraken. Het is eventjes wennen, maar na een tijdje is het heerlijk om zo over de parcours te scheuren.

En aan parcours hebben we zeker genoeg. Zo vinden we er in de singleplayer al 65 terug onderverdeeld in verschillende categorieën. Ook zullen we niet enkel meer overdag bij mooi weer gaan racen, maar ook ’s nachts, wat ook terug heel wat nieuwigheden met zich meebrengt. De ontwikkelaar moet natuurlijk ook mee met zijn tijd en heeft voor een grafische update gezorgd. Ookal zijn sommige schaduwen nog wat gekarteld en vinden we hier en daar oneffenheden terug, toch zijn we blij met de aanpassingen. Deze hebben het namelijk mogelijk gemaakt om een schademodel in de game te steken. Vliegende motorkappen en ingedeukte deurwanden zal je meermaals mee geconfronteerd worden en zullen hun impact hebben op de gameplay. Wat ook vooral een schot in de roos is, is de plaats waar alle races worden gehouden: in de zanderige gebergtes. Af en toe zal je een gevaarlijke rots moeten ontwijken of zal er een stuk baan ontbreken waardoor je door het grind zal moeten rijden. De controle over je wagen behouden is dan prioriteit nummer één, maar eenmaal je beter en beter wordt, zal je dit ook tot je voordeel kunnen gebruiken en bijvoorbeeld erdoorheen driften om de aankomende bocht zo snel mogelijk in te gaan.

Eenmaal je ergens een slippertje maakt tijdens het driften en tegen een muur botst, is het natuurlijk meteen herstarten geblazen. Met een druk op de backspace (vermits de enter-toets je enkel naar een checkpoint loodst) kan je helemaal opnieuw beginnen om toch die paar seconden van je snelste tijd af te doen. Na een tijdje zal de game je vragen om officieel het parcours af te leggen en dan kan je een plaatsje verdienen tussen de top uit de wereld, je land of provincie. Je rijkunsten onderhouden en genoeg TrackMania spelen is dus de boodschap wil je ook aan die top blijven. En wees maar gerust dat de concurrentie niet van de poes is…

En met een heleboel spelers op één parcours racen, is toch altijd telkens een ware strijd om bij de eerste tien of vijftien te horen, want dan is immers de kans om punten te scoren het hoogste. Een race uitrijden, wil dus nog niet zeggen dat je ook automatisch punten zal verdienen en zal stijgen in rank. Zo simpel is het niet beste lezer, want een straffe tijd neerzetten, blijft een noodzaak. Spijtig genoeg wordt je vaak afgeleid door de andere racers, want net zoals in de bèta hadden we constant te maken met laggende medespelers.

Tijdens de bèta kon je al met de editor aan de slag gaan en je eigen circuit samenstellen, zo gek als het maar kon. Menig gamer die met TrackMania bekend is, weet dat deze editor het neusje van de zalm is en er dan ook heel veel mogelijk is. Ontwikkelaar Nadeo heeft zowel aan de doorgewinterde TM-gamer als aan de leek gedacht en biedt dan ook bij het opstarten van de editor twee mogelijkheden aan de speler aan. Wil je een eenvoudig baantje in mekaar timmeren, dan kan je de simpele modus gebruiken en de stukken baan selecteren die je graag wil gebruiken. Kies je echter voor geavanceerd, dan heb je veel meer keuzemogelijkheden. Kiezen tussen ’s ochtends, overdag of bij nacht racen is nog maar het topje van de ijsberg, want al de rest van het landschap kunnen we overspoelen met loopings, korte bochten en doodlopende baantjes die enig denkwerk vergen om een rondje op het circuit te vervolledigen.

Kers op de taart is, naast het feit dat het mogelijk is om je eigen tracks samen te stellen en daarop mensen te laten racen, de mogelijkheid om ook filmpjes te maken van je eigen prestaties, zoals gebruikelijk met meerdere in LAN spelen en zelfs met twee via split screen op dezelfde computer. Je eigen wagen een lakbeurt geven, behoort ook tot de mogelijkheden, maar heel erg uitgebreid kan je hiermee niet tewerk gaan. Ontwikkelaar Nadeo wil die frames per seconde natuurlijk zo hoog mogelijk houden.

Nadeo heeft om kort te zeggen met TrackMania²: Canyon een nieuwe verslaving op ons losgelaten en nu al kunnen we er niet genoeg van krijgen. De game mag dan in tegenstelling tot zijn voorganger niet gratis verkrijgbaar zijn, 20 euro is nu ook niet veel te noemen voor hetgeen we voorgeschoteld krijgen. Zowel de singleplayer als de editor kunnen voor veel plezier en tijdverdrijf zorgen, maar TrackMania draait nog steeds om de multiplayer. Veel gamers zullen zich waarschijnlijk wel ergeren aan de laggende spelers die voor afleiding zorgen, dus de mogelijkheid om de overige rijders van je beeldscherm te verbannen, komt er hopelijk snel aan. Misschien zien we binnenkort wel een prachtige track online verschijnen gemaakt door iemand van onze lezers?