Torchlight

Als gamer heb je altijd wel een voor- en afkeur voor games. Zo ben ik totaal geen fan van games waarin je ‘dungeon’ na ‘dungeon’ moet afgaan, om zo monsters te verslaan en items te verzamelen. Ik vindt het normaal veel te repetitief en is voor mij al snel niet interessant meer. Vorig jaar, tijdens de GamesCon in Keulen, kreeg ik echter een voorproefje op Torchlight 2 voor de PC. Hoewel we daar nog een tijdje op zullen moeten wachten, is het eerste deel wel op de Xbox 360 verschenen. Ik ging er mee aan de slag en keek of de game mijn gedachten wist te veranderen.

Voor diegene die nog nooit van de game hebben gehoord: even een snel stukje uitleg. Torchlight is een actie-RPG, ontwikkeld door Runic Games en origineel ontwikkeld voor de PC. In de game reis jij, de speler, af naar het dorpje Torchlight, op zoek naar avontuur. Hier ontmoet je Syl, een vrouwelijke strijder op zoek naar haar mentor, en reis je samen door de mijnen van Torchlight. De substantie die veel strijders echter van magische krachten voorziet, het zogeheten Ember, blijkt echter nare bijwerkingen te hebben en dus ga je op onderzoek uit.

Ondanks de flinterdunne verhaallijn uit de game (serieus waar: twee keer prikken en je zit er doorheen), weet de game je toch heel wat uren zoet te houden. Dit komt voornamelijk door de tientallen ‘dungeons’ waar je achter elkaar doorheen reist. Deze kerkers zijn echter op een andere manier ontwikkeld dan normaal. In plaats van vaste kerkers die elke keer het zelfde zijn, zijn deze kerkers willekeurig gemaakt en opgemaakt uit op voorhand gecreëerde stukken kerker. Dit geeft een leuk effect aangezien je dus verschillende kerkers kan krijgen, mocht je de game opnieuw gaan spelen.

Ondanks dat het concept van de kerkers origineel is (hoewel Diablo dit ook al had jaren geleden), zijn de bezigheden in diezelfde kerkers dat totaal niet. Je bent continu bezig met het verslaan van duizenden monsters, het verzamelen van items en het managen van deze items. Hoe saai dit ook mag klinken, moet ik eerlijk toegeven dat het mij prima weet te vermaken. Ondanks dat ik helemaal geen fan ben van het genre, vindt ik er toch plezier in. Dit komt voornamelijk door de controls, helemaal opnieuw ontwikkeld door Runic Games.

Want waar je normaal op de PC tientallen knoppen hebt om spreuken, drankjes en andere dingen aan te binden, moet je het op een Xbox-controller met zes doen. Dit maakt het kiezen van de juiste spreuken een uitdaging. Ondanks dat je meerdere ‘spell-sets’ kan toewijzen en hiertussen kan wisselen tijdens de game, is het namelijk toch het leukste om je te redden met alleen die vier spreuken.

Iets waar Runic Games trots op mag zijn is de ‘Art Direction’ en het geluid van de game. Grafisch is de game een plaatje om naar te kijken. De kerkers zijn, ondanks dat het kerkers zijn, toch redelijk kleurrijk en geven voldoende afwisseling. Ook zijn de vijanden origineel en zien ze er leuk uit: de balans is goed en zijn lekker gevarieerd. Zo kom je regelmatig groepen van vijf tot soms wel vijftien kleine vijanden tegen, maar kan er ook plots een mini-boss voor je staan, welke iets meer uitdaging levert. Om de boel af te wisselen en het verhaal voort te duwen zijn er ook nog de gewone eindbazen, welke heel pittig kunnen zijn (vooral op de hoge moeilijkheidsgraad) en tactiek vereisen om deze neer te halen. Ook het geluid in de game is heel goed uitgewerkt. De soundtrack van de game is rustgevend en varieert goed mee met de verschillende omgevingen. Ook de geluiden die bij de monsters passen corresponderen goed en leveren over het algemeen een heel goed beeld af.

Wat ik persoonlijk erg jammer vind is dat de game totaal geen multiplayer kent. Deze multiplayer zou niet eens competitief hoeven te zijn, een coöperatieve modus zou al prima zijn. Het lijkt me namelijk nog veel leuker om samen met een partner de kerkers af te reizen, in plaats van alleen of samen met je hond/kat. Het is dan ook leuk om te horen dat deze multiplayer wel in Torchlight 2 zal zitten, welke in juli dit jaar zal moeten verschijnen.

Conclusie
Torchlight heeft mij toch weten te verassen. Ondanks dat ik door het ‘dungeon crawl’-genre totaal niet wordt aangetrokken, weet deze game mij te interesseren. Het sterke level design, de prachtige ‘art direction’ en het heerlijke geluid maken deze game tot een hele leuke titel voor een heel aardig prijsje. Jammer mist de multiplayer, maar waarschijnlijk kunnen we dit wel overleven tot juli. Torchlight is nu te downloaden in de Xbox Live Arcade voor 1200 punten.