The UnderGarden

Door releases van bekende en langverwachte games, bevinden sommige andere spellen zich onder de radar van de modale gamer. Het arcade-spel The Undergarden is daar een standaard voorbeeld van en dat betreur ik ten zeerste. Hoeveel keer kan je zeggen dat de rol hebt kunnen aannemen van een botanist die onder water planten bestuift? Ontwikkelaar Vitamin G Studios hanteert een verrassend visueel concept bij The Undergarden, maar is het genoeg om de aandacht vast te houden en tegelijkertijd een goed spel neer te zetten?

In The UnderGarden neem je de rol aan van een klein, vreemd en blauw mannetje dat jammer genoeg geen naam heeft gekregen. Hij heeft de unieke vaardigheid om planten te laten bloeien. Doorheen de verschillende levels kom je planten tegen die stuifmeel uitspuwen. Het stuifmeel plakt aan het lichaam van ons hoofdpersonage en wanneer hij dan verder door het level zweeft, bestuift hij planten en komen ze tot bloei. Tijdens dat proces zal je meer dan eens voor een obstakel staan, in de vorm van een puzzel. Als je bijvoorbeeld planten laat bloeien, dan werpen ze in sommige gevallen vruchten af met verschillende eigenschappen. Sommige vruchten zijn explosief, sommige zijn heel zwaar en zorgen ervoor dat je door kan tuinieren. De puzzels zijn een leuke afwisseling, maar tijdens de eerste 7 levels zijn ze niet echt creatief en moet je constant hetzelfde doen. Het is maar vanaf de laatste levels dat er nieuwe puzzelelementen worden geïntroduceerd en dan wordt het pas echt entertainend. Ik weet niet waarom die nieuwe elementen pas zo laat in het spel tevoorschijn komen en dat is, volgens mij, een foute keuze van de ontwikkelaar.

Duik mee in een wondere wereld vol kleuren

Die puzzels zijn duidelijk niet te moeilijk en de bedoeling van The UnderGarden is niet om de speler verschillende uitdagingen te geven, maar wel om je te laten genieten van de omgevingen. Het spel is visueel enorm aantrekkelijk. Wanneer ons hoofdpersonage aan het zwemmen is en ondertussen planten bestuift, krijgen we een visueel lichtspel te zien dat je in sommige gevallen enkel kan beschrijven als een psychedelische ervaring. De flora schiet uit de grond met nieuwe vormen en kleuren en verandert compleet het landschap. Wie dus snelle actie wil met heel wat spanning, zal niet aan zijn trekken komen met The UnderGarden, en blijf je beter bij de first-person shooters. Ikzelf vond het visuele zo verslavend dat ik af en toe het spel eventjes moet pauzeren om alles in mij op te nemen en genieten.

Het visuele is enorm belangrijk, maar het is vooral de combinatie met het auditieve aspect dat het spel enorm goed maakt. Doorheen de levels zijn er verschillende muzikanten die je kan oppikken en meenemen terwijl je de planten bestuift. De muzikanten hebben een grote invloed op de planten en zorgen ervoor dat het landschap opnieuw verandert. Het effect op het landschap hangt ook af van welk instrument de muzikant heeft. Hoe meer muzikanten je meesleept, hoe kleurrijker de omgeving wordt. Ik greep elke kans om één van die virtuozen met mij mee te nemen, gewoon door het feit dat alles nog levendiger wordt.

Tuinieren is nog nooit zo leuk geweest

Esthetiek is belangrijk in The UnderGarden en niet de uitdagingen en dat heeft als gevolg dat het spel niet veel herspeelwaarde heeft. Vitamin G Studios heeft dat probleem aangepakt door in elk level een verborgen kristal te steken. Wil je 100% behalen, dan zal je waarschijnlijk enkele van die levens moeten opnieuw spelen om alle collectibles te vinden. Meestal is het wel niet al te moeilijk om ze te vinden en wederom moet ik aanhalen dat ik niet echt voor een uitdaging stond.

Besluit
Het komt niet vaak voor dat ontwikkelaars afstappen van een klassieke formule om nieuwe en interessante ideeën te integreren in de ontwikkeling van een spel. Ontwikkelaar Vitamin G Studios had de moed om dit wel te doen bij de creatie van het arcade-spel The Undergarden en daarvoor krijgen ze, zeker van mij, een dikke pluim. Het spel zet creatie vanboven op de ‘to-do list’ in plaats van vernietiging, het is visueel en auditief enorm aantrekkelijk en de puzzels zijn (meestal) een leuke afwisseling van al dat bestuiven. The UnderGarden is een spel dat een groot effect heeft op de zintuigen en zal dus niet aantrekkelijk zijn voor iedereen en ook het feit dat het spel niet veel uitdaging biedt, zal ervoor zorgen dat veel gamers twijfelen. Ik heb me toch geamuseerd met het spel en het is een leuke afwisseling van al de agressieve actie in andere games. “Make flowers, not war.”