The Penguins of Madagascar: Dr. Blowhole Returns Again

De pinguïns van Madagascar stalen nooit echt de show en waren vooral bedoeld als humoristische noot in de films. Uit reacties van het publiek bleek echter dat de gesnavelde speurneuzen meer verdienden, vandaar dat ze nu al tot de meubelen van de tv-zender Nickelodeon behoren. Ondertussen hebben ze hun debuut gemaakt in de gameindustrie, en dat in de vorm van een Kinect-game. Zijn de pinguïns in hun missie geslaagd om iedereen te boeien of hebben ze grandioos gefaald?

In The Penguins of Madagascar: Dr. Blowhole Returns Again is de duivelse dolfijn Blowhole terug om de wereld over te nemen. Dit willen de pinguïns niet laten gebeuren en zoeken daarom versterking om samen de plannen van de kwaadaardige dokter te dwarsbomen. Spelers kruipen in de huid van een nieuw teamlid die wordt opgeleid door Kowalski, Rico, Skipper en Junior. In het begin moet je jezelf dan ook voorstellen door simpelweg je voornaam uit te spreken. Na deze vocale mededeling krijg je een korte inleiding, waarna je meteen aan de slag kunt.

Zoals eerder gezegd heb je voor de Xbox 360-versie Kinect nodig, welke dan ook volledig wordt gebruikt. Je personage loopt steeds vanzelf in een third-person perspectief. Door links te leunen loopt de pinguïn naar links, door rechts te leunen loop je naar rechts en springen doe je logischerwijs door zelf een kleine sprong te maken. Tijdens je tocht buiten en in de dierentuin kom je een tal van ijsjes tegen, welke je moet verzamelen om punten te sprokkelen. Het hele doel van de game is dus levels voltooien en ijsjes verzamelen, wat op een bepaald moment enorm saai begint te worden. We kunnen ons goed voorstellen dat het voor de doelgroep, kinderen dus, leuk blijft en dat ze uren en uren door willen spelen. Maar in het algemeen zul je grotendeels hetzelfde moeten doen.

De ontwikkelaars wilden de eentonigheid vermijden door er een aantal extra elementen in te stoppen. Op bepaalde moment moet je dan ook bepaalde bewegingen uitvoeren om bijvoorbeeld over een muur te klauteren of door een buis te glijden. Je steekt je twee handen in de lucht om over een muur te klimmen en door een buis glijden doe je dan weer door te bukken. Griptonite Games had in ieder geval de goede inzet om voor wat afwisseling te zorgen, maar het voelt erg geforceerd aan door de opgesomde elementen erin te verwerken. Om nog maar te zwijgen over de quiz-vragen die je in bepaalde levels voorgeschoteld krijgt. Deze vragen gaan over de serie op televisie, dus dat is wel weer plezant voor degenen die fan zijn. De jongere gamer zal zich dus prima vermaken, maar voor de ervaren gamer is de game enorm eentonig. De hele tijd lopen in dezelfde gebieden is enorm saai en het voelt onnatuurlijk aan.

De omgeving en de graphics hebben uiteraard veel weg van de serie op Nickelodeon. De game doet grafisch niks meer of minder dan een gemiddelde Kinect-game, maar dat doet er eigenlijk niet toe bij zulke games. Het is overigens enorm tof voor de mensen die elke dag kijken naar de serie omdat enkele bekende personages in de game voorkomen. Hierbij denken we bijvoorbeeld aan Koning Julian en zijn trouwe kompaan Maurice. Het is altijd leuk om als kind personages te herkennen en dat beschouwen we als een groot pluspunt.

De pinguïns van Madagascar zijn erin geslaagd om de jongere doelgroep te boeien en dat is ook exact de doelgroep waarvoor de game bestemd is. De game is namelijk enorm eentonig en saai vanuit het oogpunt van de ervaren gamer. Voor de rest is het enorm tof om personages vanuit de serie te herkennen en is dit een goede game om je zoon of dochter kennis te laten maken met games. De pinguïns zijn dus gedeeltelijk geslaagd in hun missie om iedereen te boeien.