The Chronicles of Riddick : Escape From Butcher Bay

Films en games, de combinatie gaat al terug naar de fantastische Star Wars arcade game van Atari, begin jaren '80. Maar de combinatie heeft, misschien logisch, veel meer slechte of middelmatige games opgeleverd dan echt vuurwerk. Sterker nog, de meeste games die gereleased worden met een filmlicentie als belangrijkste factor, worden doorgaans de grond ingeboord. Het probleem met de meeste filmgames is eigenlijk zeer simpel : een totaal gebrek aan creativiteit van de developers ! Een spel gebaseerd op Star Wars volgt al vaak gewoon het verhaal uit één van de films van Star Wars, een game dat afgeleid is van Lord of the Rings volgt evenzeer simpelweg het plot van de film. Saai dus, want als je de film al gezien hebt, dan is de motivatie om verder te spelen enorm klein.

Sommige (laten we eerlijk zijn : meer getalenteerde) developers doen het helemaal anders, en gebruiken de filmlicentie enkel als een basisconcept voor een écht spel. Bekendste voorbeeld is wellicht Rare, dat met het spel Goldeneye zo goed als geen rekening hield met de gelijknamige film, en gewoon het best mogelijk James Bond spel afleverde. Recent nog deed Bioware iets gelijkaardigs in hun Star Wars : Knights of the Old Republic. En nu is er Chronicles of Riddick, een spel van de Zweedse developer Starbreeze (eerder ook Enclave en Knights of the Temple), en gebaseerd op de binnenkort verschijnende film "Chronicles of Riddick", een science fiction prent van David Twohy met Vin Diesel. En geloof me : het spel en de film hebben zo goed als niets gemeen !

Pack of Smokes

In CoR (Chronicles of Riddick) speel je de rol van Richard Riddick, het hoofdpersonage uit de gelijknamige film en eerder al uit David Twohy's redelijk sterke film Pitch Black. Riddick, beste mensen, is een schoft van het ergste soort. Een moordenaar, een intrigant, maar vooral een totale badass. Vin Diesel spreekt zelf de stem van Riddick in voor het spel, en het resultaat is een grafstenerige bariton die één ding duidelijk maakt : "Don't f*ck with Riddick !"  Het valt wel op dat vele games de laatste tijd een slechterik als hoofdpersonage naar voren schuiven (GTA reeks, Manhunt, The Suffering en nu Riddick), en het is wel duidelijk dat de developers doorhebben dat gamers al graag eens de duistere kant van de menselijkheid proeven.

Aan het begin van CoR wordt Riddick afgeleverd in de gevangenis Butcher Bay, alwaar hij al snel leert welke gevangenen hem willen helpen, en welke hem liever om zeep willen helpen. Het is aan jou om de juiste beslissingen te nemen om uit deze gevangenis te kunnen ontsnappen. Mochten er nu mensen zijn die plots angstzweet krijgen bij de beschrijving van het plot, door terug te denken aan het spel The Great Escape : don't worry ! Riddick is in tegenstelling tot dat spel een puur actiegame met hier en daar enkele "RPG"-elementen. Het is namelijk zeer moeilijk om het genre van dit spel te bepalen. Het is zeker en vast een actiegame, en je speelt het volledig in first person view, maar het is geen zuivere FPS ! Als Riddick zal je je namelijk heel regelmatig zonder enige wapens moeten verweren, en in die situaties lijkt het spel veel meer... op Splinter Cell ! Jawel, in CoR zal je heel regelmatig moeten sluipen en plannen om je vijanden te verschalken. Dit kan je doen (zonder wapens) door achter je tegenstanders aan te sluipen en dan hun nek te breken, of door aan te pakken mits een ouderwetse knokpartij. In CoR zal je namelijk evenzeer met je vuisten moeten vechten als met allerlei wapens, en Starbreeze heeft die first person gevechten werkelijk fantastisch uitgewerkt !

The Long Journey

In vele aspecten doet CoR me denken aan het schitterende Deus Ex : Invisible War. Net als in dat spel kies je in beperkte mate zelf je manier van aanpakken in bepaalde situaties. In principe kan je op elk moment iedereen vermoorden in het spel, als je dat zou willen, maar uiteraard zullen een hoop opdrachten dan niet lukken, en zal je je ook de woede van andere personages op de hals halen daarmee. Kortom : dat overleef je niet. Nee, je vrijheid is redelijk beperkt en het spel is redelijk lineair, maar af en toe maak je keuzes die een andere uitkomst geven. Zo kan je in de Double Max gevangenis (halverwege het spel) kiezen hoe je de aandacht van de bewakers zal trekken : door allerlei medegevangen uit te dagen in de knokring, of door opgepakt te worden met drugs. Beide mogelijkheden bereik je op een andere manier, maar ze zorgen er uiteindelijk wel voor dat je op hetzelfde punt terechtkomt. Je kiest dus in beperkte mate je reisweg, maar de bestemming blijft hetzelfde.

Het briljante aan CoR is de totale inleving die het spel oproept. Het hele spel is zo sfeervol en knap opgebouwd, dat je je al snel als Riddick waant en zoals hem begint te denken. Het verhaal en de dialogen in het spel zijn van zo'n hoge kwaliteit, dat je vaak het gevoel hebt dat je niet alleen naar een film zit te kijken, maar er zelfs een actieve rol in speelt. Jij BENT Riddick in de loop van dit spel, en Starbreeze Studios slaagt schijnbaar moeiteloos in iets wat vele andere developers allang trachten te bereiken, namelijk het realistisch doen overkomen van AI figuren. Akkoord, de AI van de tegenstanders kon eigenlijk nog een stuk beter (vooral die van de Mecha bewakers later in het spel, die soms domweg achter het decor blijven vaststeken), maar wanneer je je doorheen de wereld van CoR begeeft heb je nooit het gevoel dat het fake is. Mochten die plaats en zijn "inwoners" echt bestaan, het zou niemand verbazen.

May Cause DOOM !

Dit komt in grote mate door de schitterende grafische engine van CoR. Het spel toont namelijk, durf ik het zeggen?, de beste graphics die we totnogtoe op de Xbox gezien hebben. Vooral qua 3D models (die met schitterende normal-mapping werden aangepast : zie ook HALO 2), en qua lichteffecten/sfeereffecten biedt Riddick het mooiste aan dat ik al ooit op een console heb zien draaien. In zijn beste momenten doet CoR denken aan de grafische pracht van Half-Life 2, Doom III en Far Cry, al moet ik bekennen dat sommige textures ook wat minder zijn. Heel af en toe ziet het spel er slechts "gewoontjes" uit, wat volgens mij komt doordat Starbreeze de release naar voren moest schuiven om samen te vallen met de release van de nieuwste Riddick film. Misschien zal Starbreeze nog veranderingen maken voor de Europese release van het spel, maar dat betwijfel ik een beetje. En het is ook niet eens nodig, voor 95% van de tijd is CoR gewoonweg indrukwekkend, van de spookachtig levensechte Vin Diesel, over de knappe lichteffecten wanneer je explosies veroorzaakt of lampen uitschiet, tot zelfs maar de presentatie van het menuscherm !

Ook auditief biedt Riddick een waar festijn aan. Akkoord, erg veel muziek komt er in het spel niet, maar wanneer die muziek er is, dan is ze perfect. Het standaard gevechtsmelodietje spookt nog steeds door m'n hoofd en doet me wat denken aan het beste uit Pirates of the Carribean (de film). De geluidseffecten zijn tiptop in orde met enkele zeer creepy sound effects wanneer je de door de iets monsterachtige wezens in het spel aangevallen wordt. Tenslotte is er de zeer overtuigende voice-acting die wat mij betreft een mooie standaard zet voor wat elk spel zou moeten nastreven. Elk personage in het spel (buiten natuurlijk de gemiddelde, naamloze bewakers van de gevangenis) heeft zijn eigen unieke persoonlijkheid en stem, en het zorgt er nog eens extra voor dat de sfeer goed zit gedurende het hele spel.

Eyeshine : De Contactlens Plus !

Ik moet bekennen dat CoR eigenlijk niet erg veel originele dingen doet. Al vanaf het begin doet het spel denken aan vele voorgangers (vooral Splinter Cell, Half-Life en Deus Ex, eerlijk gezegd), maar wat maakt Riddick dan zo goed ? Heel simpel : het feit dat CoR die voorgangers qua kwaliteit benadert en in vele gevallen zelfs overtreft ! Ongetwijfeld de leukste feature in CoR is de "eyeshine". Mensen die de film Pitch Black gezien hebben weten al wel dat Riddick zeer speciale ogen heeft die het zonlicht niet verdragen, maar die wel in het donker kunnen kijken. In deze CoR kom je niet alleen te weten hoe Riddick aan die speciale ogen is gekomen, maar moet je ze ook actief gebruiken ! Het onmiddellijke resultaat is dat je plots in het spel een enorm voordeel krijgt tegenover je tegenstanders, van zodra je donkere omgevingen terecht komt. Het nadeel is dat licht je verblindt, maar je kan op elk moment zowat elke lichtbron in het spel kapotknallen, en zo de duisternis compleet maken, zodat je je vijanden stealth-gewijs om zeep kan helpen !

Als er één kritiek is die CoR wel krijgt is zowat elke review, dan is het de beperkte lengte van het spel. Op een 10 à 12 uur zal je het eindfilmpje al gezien hebben, dat klopt. En nee, er is geen multiplayer mode, dus eens het spel uit is, is het ook helemaal uit, een paar unlockable extra's exclusief. Maar die 12 uur met CoR zijn dan wel van de allerbeste uren die je met een game zal doorbrengen dit jaar ! CoR poogt namelijk om een hoop verschillende gamesstijlen door mekaar te mixen en slaagt er vlekkeloos in. De FPS-momenten zijn van een erg hoog niveau, de stealth is zo goed als in Thief of Splinter Cell, en op een gegeven moment bestuur je zelfs een Mecha die even aangenaam en realistisch aanvoelt als die in Phantom Crash of Steel Batallion !

Conclusie

Niemand had het op voorhand verwacht, maar Chronicles of Riddick is een ware topper geworden voor iedereen die van single player actiegames houdt ! Een verplichte aankoop, vind ik zelfs, wanneer het spel midden augustus in onze regionen in de winkels belandt. CoR is één van die zeldzame games die ik niet meer kon neerleggen eens ik eraan begon, het is verslavend en technisch zo goed als perfect. Een deeltje van mij hoopt dat er snel een vervolg komt, een ander deeltje denkt : wat kunnen ze hier nog aan verbeteren ? Resultaat is dat ik dit spel nu al van harte aanraad, dus begin maar al te sparen, want augustus wordt ongetwijfeld de maand van Riddick !