The Adventures of Tintin: The Game

Kuifje, het geesteskind van de Belgische tekenaar Hergé, heeft al heel wat avonturen meegemaakt. Als je dacht dat deze jongeman allang niet meer zo’n boeiend leven leidt, dan heb je het flink mis. Binnenkort komt hij namelijk naar het witte doek en moet hij het mysterie van het schip ‘The Unicorn’ ontrafelen. Het is tegenwoordig traditie om bij films iets eerder gelijknamige games uit te brengen, en daarom mochten we ook al wat vroeger aan de slag met deze jonge reporter. Natuurlijk hielden we het filmgame-fenomeen in ons achterhoofd en vroegen we ons af of The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn een uitzondering was.

We kruipen in de huid van de jonge reporter Kuifje die samen met zijn hond Bobbie op de markt loopt. Daar ontdekt het snuggere beest dat er iets niet pluis is met een miniatuurversie van het legendarische schip ‘The Unicorn’. Onze held heeft deze antiek voor een habbekrats gekocht, waarna plots een andere man opduikt die hetzelfde prulletje graag hebben wil, en daar heel wat meer geld voor over heeft. Kuifjes besluit staat echter vast: hij heeft het als eerste gekocht en zal het dus niet meer afstaan. Later ontdekt de reporter dat de man niet voor niks om door hete vuren te gaan voor het speelgoedscheepje: ‘The Unicorn’ verbergt namelijk een enorm geheim. Het is dus aan ons om het mysterie achter ‘The Unicorn’ te ontrafelen en het avontuur te overleven. 

De game bevat zowel 2D- als 3D-elementen, welke zeer goed op elkaar inspelen. Het 3D-aspect komt niet heel veel aan bod, maar als je bijvoorbeeld je hond moet achtervolgen bij het zoeken van een vreemd spoor, schakelt de game over naar het first person perspectief. Het 2D-aspect komt veel meer aan bod, tot onze grote tevredenheid. Zo banen Kuifje en zijn hond zich een weg doorheen een reusachtig schip, door een grote villa en nog veel meer. Onze held wordt er echter zeker niet met open armen ontvangen, vandaar je ook tactisch te werk moet gaan om ervoor te zorgen dat je vijanden geen alarm slaan. Tenzij je natuurlijk van een beetje actie houdt en graag een robbertje wil vechten. Door middel van de X-knop kun je namelijk met de vijand knokken, wat nog redelijk goed werkt. Al is het vechtsysteem niet meteen van het hoogste kaliber, we voelden ons telkens weer opgepompt om over te gaan tot menig handgemeen!

Wat in onze ogen een groot pluspunt is, is het feit dat de gameplay nooit eentonig is. Ben je het bijvoorbeeld beu om steeds in 2D te spelen, dan komt op het juiste moment het 3D-aspect naar voren. Als je dat dan weer beu bent, komen er scènes waarbij je een vliegtuig of een motor moet besturen. Vanaf het moment dat je eigenlijk volledig op dreef bent, raak je immers teleurgesteld. De  campaign-mode was namelijk veel te kort, want we zagen de credits al na vier uurtjes op ons scherm voorbijrollen.

Naast een singleplayer campaign biedt de game ons ook een middelmatige co-op mode. Speler 1 kruipt in de huid van Tintin, terwijl de tweede speler controle krijgt over Captain Haddock. Hier is het de bedoeling om goed samen te werken om bijvoorbeeld hogerop een platform te raken, of de vijanden op een slimme manier uit te schakelen. Deze mode biedt ons een paar simpele levels, waar duidelijk niet echt diep over nagedacht is. Als hardcore-gamer was de dieptegang van de levels zeker niks voor mij, misschien dat de iets jongere gamers onder ons wat meer fun aan de levels beleven. Hetzelfde geldt trouwens voor de singleplayer.

We hebben de Xbox 360-versie van de game onder de loep genomen, waarbij er mooi op de packshot werd vermeld dat de game optimaal is als je een Kinect hebt. De verwachtingen waren dus dat de bewegingssensor een grote rol zou spelen, maar niets was minder waar. Er zijn alleen modi waarbij je challenges met je motor moet voltooien, en enkele missies die je moet volbrengen waarbij je het vliegtuig door middel van je handen bestuurt. Een vrij povere inbreng van goeie technologie dus, maar wellicht moeten we een gegeven Kinect-paard niet in de bek kijken.

De film mag er dan ongelooflijk uitzien met zijn in hoge resolutie gerenderde personages en motion capture-technologie, de game steekt er helaas nogal tegen af. Daar waar het resultaat op het witte doek een ongelooflijk stukje technologie is, lijkt de game een haastig in elkaar geflanst polygonensoepje. Vaak kregen we zelfs niet het gevoel dat we de game in HD aan het spelen waren, met graphics die nauwelijks evenwaardig waren aan die van de laatste generatie consoles. Grafisch werden wij van deze game dus zeker niet warm of koud.

The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn lijdt niet per se onder de vloek der filmgames, maar scoort volgens ons zeker niet bovengemiddeld. Het spel heeft nog wat last van enkele kinderziektes, waaronder de mindere graphics, de povere modi en de onafgewerkte details, maar we zeggen zeker niet dat het spel een flop is. De afwisselende gameplay en het boeiend verhaal trekken het spel echter nog naar behoren recht. Wie fan is van deze stripheld, doet aan deze titel geen miskoop. De anderen kunnen dan weer wachten tot het spel ietwat afgeprijsd is