Super Meat Boy

Ikzelf, Kevin, hou wel van een leuke uitdaging. Of het nou om een moeilijke puzzel gaat zoals bij Professor Layton, of een strategische beslissing in R.U.S.E.: het zet mijn brein aan het werk en daar hou ik van. Nu is er weer een nieuwe uitdaging verschenen op de markt, maar hier deze keer komt het niet aan op denkwerk of op strategisch inzicht. Nee, hier komt het puur aan op hand-oog coördinatie. Misschien heb je er wel van gehoord: wij gaan het vandaag hebben over Super Meat Boy!

Vlezige zoetsappigheid...
Wanneer je de game opstart, word je al snel begroet in een stijl die velen van ons nog zullen kennen uit de tijd van de arcade-hallen. De titel van de game wordt namelijk zo hard tegen je geschreeuwd, dat je een gehoorbeschadiging oploopt. Daarna begint er een vrolijk, 8-bits deuntje te spelen. Na de melige introductie van de karakters wordt het algehele  verhaal van het spel al snel duidelijk. Onze vriendelijke held Meat Boy heeft een vriendinnetje: Bandage Girl. Zij wordt echter al snel ontvoerd door de gemene Doctor Fetus en dus is het aan jou de taak om je vriendinnetje weer terug te redden.

Deze reddingsactie is vrij simpel en zal voor iedereen begrijpelijk zijn. Jij reist door de verschillende werelden die de game kent om zo achter je vriendin aan te rennen. Want telkens, aan het einde van een zeer kort level, verdwijnt ze weer op het moment dat jij bij haar aankomt. Zo gaat dat een hele, hele lange tijd door. De game kent namelijk 350 levels waarin je jezelf kan vermaken...of eerder gezegd kan ergeren!

...eindigt meestal in een vuile kliederboel!
Super Meat Boy is namelijk niet de meest gemakkelijke game in de Xbox Live Arcade collectie. Regelmatig heb ik gescholden tegen mijn Xbox , zijn er controllers door de kamer gevolgen en ben ik woest gestopt met spelen. Nou denk je misschien dat mijn game-skills gewoon ontzettend slecht zijn. Dat dacht ik namelijk zelf ook, totdat ik een paar vrienden op belde om te vragen om de game te proberen. En wat bleek: er zijn nog heel wat scheldwoorden waar ik niets van af wist.

Waar gaat het dan fout zal je jezelf ondertussen afvragen. Nou, dat is eigenlijk een vraag die vrij simpel valt te beantwoorden. Na dat je de eerste vijf levels zonder problemen door komt, beginnen de verschillende zeer dodelijke vallen te verschijnen. Denk aan grote cirkelzagen die je in duizenden kleine stukjes hakken, dodelijke hoopjes naalden die je aan alle mogelijke kanten lek prikken en liters zout. Liters zout? Inderdaad, want tja, daar schijnt vlees ook niet zo goed tegen te kunnen.

Genialiteit door pure eenvoud
Ondanks dat de game zo ontzettend moeilijk is, tovert hij eigenlijk toch weer elke keer een glimlach op je gezicht. De geweldige graphics maken Super Meat Boy een prachtige game om te spelen. Lekker ouderwetse kleuren en ontwerpen maken de titel een plezier om te spelen, en dan heb ik nog niet gesproken over WarpHoles.

In de game zitten namelijk een aantal verschillende WarpHoles verstopt die ook weer verdwijnen. Vooral in de moeilijkere levels zitten ze verstopt en het is een hele kunst om dan binnen de bepaalde tijd de WarpHole te bereiken. Heb je ze echter weten te bereiken, dan staat er een leuke verrassing te wachten. Meat Boy wordt namelijk met deze WarpHoles getransporteerd naar het verleden van de videogames historie, met overduidelijke verwijzingen naar het Atari tijdperk, de klassieke GameBoy en vele andere oude bekende.

Conclusie
Ondanks dat Super Meat Boy een ontzettend moeilijke game is, mag de titel zeker de zeer dikke stempel AWESOME krijgen. Van het begin tot het einde krijg je regelmatig een glimlach op je gezicht, wat eigenlijk alleen maar een goed teken is. Het enige afschrik punt voor verschillende gamers kan toch wel de moeilijkheidsgraad in de game zijn. Voor de rest valt er echt niets op de game aan te merken en dat wordt dan ook beloond met een bijpassend cijfer!