Street Fighter III: Third Strike Online Edition

Alle vermeende objectiviteit van een goede reviewer ten spijt, moeten wij onze trouwe lezers bekennen dat we fans zijn van Street Fighter III. Met recht en rede: de game heeft zo’n cultstatus opgebouwd dat ze in diehard kringen waarschijnlijk het vaakst wordt genoemd als de beste fighting game aller tijden, geen kleine eer dus. De ontwikkelaars van het iets minder bekende, maar daarom niet minder sublieme BlazBlue, wat op zijn beurt vaak wordt genoemd als de beste fighter op de huidige generatie consoles, delen die mening over SFIII en dus is het begrijpelijk dat wij ons dolenthousiast toonden wanneer vorig jaar werd aangekondigd dat de game een online port zou krijgen naar het PlayStation Network en Xbox Live Arcade. Capcom kondigde gloeiend van trots aan dat ze meer dan ooit rekening hadden gehouden met de vraag van de fans: HD-graphics, vrijwel arcade perfect en GGPO netcode. Voor wie dat allemaal Chinees klinkt: even verder lezen, we trachten jullie te verlichten.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, willen we even zeggen dat het moeilijk is om Street Fighter III: Third Strike Online Edition aan te bevelen aan mensen die geen fan zijn van het genre en ook bereid zijn om met de frustratie dienaangaande om te gaan. Hoewel de gameplay mechanics nog steeds diegene zijn die Third Strike ooit tot een culthit hebben gemaakt, lijkt de moeilijkheid van de AI een behoorlijk stuk opgeschroefd. Zelfs op de laagste difficulty kunnen de CPU-tegenstanders nog flink pittig zijn, iets wat vele mensen ongetwijfeld zal afschrikken. Verder focust de singleplayer zich voornamelijk op Trials, wat neerkomt op het uitvoeren van perfect getimede parries , combo’s of het verslaan van een CPU-tegenstander met een life handicap. Naast een aparte Trials Mode zijn er ook trials die in andere singleplayer modi kunnen worden vrijgespeeld. De developers lijken hier bijzonder trots op te zijn, vermits zo’n beetje de hele achievement- of trophylijst zich focust rond het behalen van een vereist aantal hits, throws of gewoon het uitspelen van de Arcade Mode.

Maar de hoofdfocus ligt bij deze Online Edition uiteraard op de online versus. Helaas moeten we hier melden dat – zoals tegenwoordig bij zo’n beetje elke nieuwe fighter het probleem lijkt – er hier en daar wat rammelt aan de matchmaking. Het duurt vaak bijzonder lang eer je een game kunt vinden zonder weg te vallen en dan is het nog maar de vraag of je heelhuids door de match kunt komen zonder een ragequit aan je broek te hebben. Het is moeilijk om een game de schuld te geven voor het hebben van een slechte community, maar wanneer een developer een klimaat creëert waarin er niet voldoende gevolgen zijn voor een ragequit heb je uiteraard een hoop lafhartige quitters aan je been. Een sterk gepubliceerde feature van de online mode van deze game was het gebruiken van de GGPO (Good Game, Peace Out) netcode, die werd geschreven om fighting gamers een online spelervaring met zo weinig mogelijk lag te bezorgen en reeds jarenlang erg geliefd onder pc-gamers via de MAME-emulator. Dit lijkt echter nog steeds in zijn kinderschoenen te staan, zo blijkt uit de klachten die binnenstromen bij Capcom en de online versus patch die reeds nu volop in de steigers staat.

Tijdens de productie van de game raakte bekend dat Third Strike OE een groter budget zou gaan hebben dan het sublieme Super Street Fighter II Turbo HD Remix en dus waren de verwachtingen voor de presentatie uiterst hooggespannen. Aan de graphics zijn echter allerminst even grote wijzigingen toegebracht als in het geval van voornoemde titel: buiten een mooie HD-filter (te kiezen tussen “crisp” en “smooth”) is er weinig nieuws onder de zon, dus op volledig hertekende textures hoefden de fans niet te hopen. De zogeheten rescans, die alles upscalen naar 720p HD, zijn echter knap zonder meer en knoeien niet met een formule die eerder een groot succes bleek voor de mensen bij Capcom.

Om deze klassieke game in een nieuw jasje te stoppen, is er onder meer nieuwe muziek toegevoegd. Enkele rapdeuntjes fleuren de menu’s op en doen dat beter dan wijzelf hadden gedacht, zelf niet meteen diehard gangstas die we zijn. Verder is de klassieke muziek nog steeds aanwezig en zal naast dubieuze, maar meezingbare monsterhits als “It’s the Third Strike that counts” binnenkort te downloaden zijn via Music Packs op PSN en XBL.

Met Third Strike had Capcom rond de millenniumwisseling een pareltje in handen en dat heeft men met deze Online Edition grotendeels onaangeroerd gelaten. Vermits de game op oudere consoles (Dreamcast, Xbox en PS2) moeilijk te vinden is en vaak pittig geprijsd, is er eigenlijk geen goed excuus om deze versie niet op je systeem te gooien. De sceptici onder ons die reeds € 50 hebben neergeteld voor een schijfje waar deze game opstaat, moeten zich misschien wel de vraag stellen of het de moeite is om de game in huis te halen. Het is in essentie zo’n sterke titel dat het moeilijk is om “neen” te zeggen, maar aan de andere kant is er zo weinig aan veranderd dat het misschien toch niet zo hoogstnodig is. Alles wat we kunnen zeggen, is dat Capcom zich eindelijk de moeite heeft getroost om één van de beste fighters aller tijden naar een downloadplatform te brengen voor een betaalbare prijs. Voor € 15 haalt de fighting-fijnproever nu het neusje van de zalm in huis, iets wat bezwaarlijk “stukken van mensen” genoemd kan worden.