'Splosion Man

Sinds kort is Xbox Live Arcade hét platform geworden voor onafhankelijke ontwikkelaars. Eén van deze nieuwkomers is Twisted Pixel, het bedrijfje dat ons eerder al het zeer gesmaakte The Maw bracht en onlangs ‘Splosion Man… euh, lanceerde.

Het verhaal achter ‘Splosion Man is zo eenvoudig dat het vrijwel onbestaande is. Jij bent een uit de hand gelopen wetenschappelijk experiment, dat door de wetenschappers die het leven inbliezen achter slot en grendel wordt opgeborgen. Op een dag besluit je echter de vleugels uit te slaan en koste wat het kost voor de vrijheid te kiezen, maar dat is buiten de wetenschappers en hun maffe uitvindingen gerekend. Maar liefst 50 levels vol met boobytraps en puzzels, 3 eindbazen en enkele honderden geschifte bollebozen staan tussen jou en je vrijheid.

Als je dacht dat het verhaal al eenvoudig was, wel, het concept achter deze game is zo mogelijk nóg eenvoudiger. ‘Splosion Man kan zichzelf slechts op één manier door de levels bewegen en dat is, juist, door te ontploffen. Met één van de vier face buttons (wij verkozen A) veroorzaak je een explosie waardoor je in de lucht wordt gelanceerd en dus “springt”. Het hyperactieve mannetje is omringd door een soort vuurschild dat genoeg energie bevat voor drie ontploffingen. Als je deze ontploffingen hebt opgebruikt, moet je ongeveer een seconde stilstaan op de grond om je schild terug te krijgen. Klinkt als een ruime luxe, maar naarmate je vordert in het spel zal je andere manieren moeten zoeken om je vuurschild midden in de lucht op te laden, zoals gasbuizen die door een lek dienst doen als gasbrander om de spreekwoordelijke batterijen op te laden. Naast de gewone ontploffingen kan ‘Splosion ook zichzelf laten ontploffen vlakbij explosieve vaten, wat een veel grotere ontploffing en verdere lancering tot gevolg heeft.

In de eerste paar stages begint het spel kalmpjes aan, maar al snel vind je jezelf terug in de meest spectaculaire raketvluchten en prachtige vergezichten. In die zin heeft ‘Splosion Man wat weg van Mirror’s Edge, alleen dan in een 2D-perspectief en behoorlijk onder invloed van pepmiddelen. Het arme ventje wordt vaak honderden virtuele meters omhoog, opzij of zelfs omlaag gekatapulteerd, met spektakel en openvallende monden als gevolg.

Korte puzzels zijn een belangrijk onderdeel van de game. Vaak draaien deze korte breinbrekers rond timing of het vinden van de juiste schakelaar ergens buiten beeld. Helaas is er bijzonder weinig variatie terug te vinden in het soort puzzels. Van zodra alles aan je voorgesteld is in het verloop van de eerste level, beginnen de scenario’s zich grotendeels te herhalen en wordt het eerder zeldzaam om nog eens wat nieuws tegen te komen. Dit is misschien een klein minpunt, maar het doet geenszins af aan de lol die je met ‘Splosion Man kan beleven, vermits het toch een game is waar alles rond snelheid en adrenaline draait en je vooral niet teveel hoeft na te denken.

Buiten de gewone levels bevat ‘Splosion Man ook drie verschillende boss fights. Helaas zijn deze vrij simpel en erg eentonig wanneer je eenmaal onder de knie hebt wat je in godsnaam moet doen. Vooral bij de laatste baas is dat niet direct duidelijk, dus je zal een paar keer het loodje leggen eer je snapt hoe alles in elkaar zit.

De muziek zal niet meteen prijzen winnen, maar dat lijkt me ook niet de bedoeling. De deuntjes in deze game zijn heerlijk catchy en blijven lang in het hoofd van de speler hangen. Onze persoonlijke favoriet is de “dragen van de dikke wetenschapper”-medley, die zo heerlijk maf is dat het geheel er haast door op een Tim Burton-cartoon gaat lijken.

Voor de democratische prijs van 800 Microsoft points (€9,60) is ‘Splosion Man een onbetwiste aanrader voor alle liefhebbers van het platformgenre. Velen onder ons bleven de voorbije jaren wat op hun honger zitten op zoek naar een echt uitdagende game, maar met ‘Splosion Man hebben we hem eindelijk gevonden. Menig frustratie zal ongetwijfeld jouw deel zijn bij het onder de knie krijgen van het bewegingspatroon van platformen, de aanvalspatronen van bazen en proberen te onthouden waar die verdomde laser nu toch telkens zit die je tot een krokant korstje blijft braden. Desalniettemin haal je met deze game een indie pareltje in huis dat we niet genoeg kunnen aanraden.