Smash TV

Het tijdperk van arcadehallen en bijbehorende muntjesslikkers is al lang ten einde, maar met behulp van Xbox Live Arcade poogt Microsoft enige nostalgie op te wekken bij talloze oudere gamers. Midway was één van de grootste spelers die deze industrie te bieden had, en leverde meerdere klassiekers zoals Gauntlet, Rampage en Spy Hunter. Smash TV, oorspronkelijk gereleased in 1990, behoort eveneens tot de eerder vermelde categorie en is een launchtitel van het nieuwste Xbox Live-onderdeel, maar hoe doorstaat dit spel de tand des tijds?

Mocht je (eventueel als jonge ziel) geen flauw benul hebben waar het over gaat in Smash TV, dan lichten we je graag in over de gewelddadige wereld van Robotrons - dewelke we later eveneens zullen reviewen - spirituele opvolger. Jij maakt deel uit van dé gewelddadigste gamesshow uit het jaar 1999 en er zijn maar liefst twee regels: schiet zoveel mogelijk trawanten neer, en, de belangrijkste, blijf in leven! Uiteraard liggen er enige verdiensten voor het grijpen, gaande van een broodrooster tot een videorecorder, maar soit…

Dit klinkt allemaal wel zeer gemakkelijk, tot je te weten komt dat Smash TV niet schuwt om je te overweldigen met honderden vijanden per kamer en je leven nog eens extra zuur wordt gemaakt met bikkelharde eindbazen per thema. De tegenstand wordt overigens steeds talrijker, sterker én sneller terwijl je krampachtig tegen het spel probeert te winnen met je standaard pistool. Word je daarbovenop maar één keer geraakt, zij het door een zwervend projectiel of een explosieve ballon, dan ben je onverbiddelijk één leven kwijt. Een minpunt is wel dat de controls niet analoog zijn, waardoor je enkel in 8 richtingen kan schieten.

Godzijdank verschijnen er op willekeurige momenten meerdere power-ups die je overlevingskansen verhogen, zoals een bom die in één klap al het vijandelijk gespuis verdelgt, een grenadelauncher en tijdelijke onoverwinnelijkheid. Veel geluk is echter een vereiste, gezien je pas per miljoen punten een extra leven verdient en is zelfs noodzakelijk als je alle achievements wilt unlocken.

Sommige van deze awards vergen namelijk bloed, zweet en tranen; zoals bijvoorbeeld het hele spel uitspelen zonder een continue! Dit is praktisch onmogelijk, want al vanaf de tweede wereld (er zijn er vier) begint het knap lastig te worden. Desalniettemin is dit een uitzonderlijk sterke prestatie mocht je dit doel bereiken, en verdien je in dit spel geen overvloed aan Gamer Points door het simpelweg te voltooien, à la King Kong of FIFA 2006: Road to the World Cup.

Voor een zachte prijs van 400 Microsoft Points (ongeveer vijf euro) sleep je dus een pittige uitdaging in de wacht, aanzienlijk moeilijker dan bij de meerderheid aan games waar je zestig euro voor neertelt. Smash TV beschikt ook nog eens over online leaderboards en een co-op mode, waar je logischerwijze flink moet samenwerken indien je de laatste wereld wenst te bereiken. De reden: per kamer wordt enkel één continue per speler toegestaan, en overschrijdt je deze limiet, dan loopt de sessie abrupt ten einde. De mode werd zelfs leuker gemaakt door het toevoegen van onrechtstreekse concurrentie tussen de co-opgenoten: diegene die het meeste poen verzamelt, wint bij wijze van spreken.

Kortom: de hoge herspeelbaarheid en de vaak intense vuurgevechten komen Smash TV na al deze jaren nog steeds ten goede, zeker als je het paart met het goedkope aankooptarief. De graphics zijn wel reeds aardig verouderd, en hoewel de catchy soundtrack en destijds aardige soundeffects nog steeds een eigen charmerende atmosfeer dragen, was een grafische update op z’n Geometry Wars welkom geweest. Door de simpliciteit van het concept kent Smash TV een verslavend pick up ’n play-gehalte, waardoor je jezelf vaak betrapt bij het spelen van één extra sessie. Heb je tevens geen problemen met de ouderdom en de moeilijkheidsgraad van het spel, dan is Smash TV zonder twijfel een aanrader!