Shrek Forever After

Voor het geval u een hele tijd onder een steen hebt geleefd in een of ander moeras ver, ver van hier, stellen we u maar wat graag kort het fenomeen Shrek voor. Shrek is een zogenaamde ogre: een gifgroene reus van drie meter hoog en dito breed, die een luilekkerleventje leidt in de zompige wouden van het koninkrijk Far, Far Away. In de eerste film werd hij een onwaarschijnlijke held en schaakte hij de bevallige prinses Fiona, die door de kus van ware liefde permanent in een vrouwelijke ogre veranderde. De twee vervolgdelen confronteerden Shrek met de “Goede Fee” en zoonlief Droomprins en met het ontkiemende vaderschap. Gelukkig wachtte onze groene held bij elk evenement een happy end, maar dat gaat blijkbaar na een tijdje ook vervelen.

In Shrek Forever After maakt onze beste ogre – nu brave huisvader en geroemd doorheen het koninkrijk voor zijn heldendaden - een kapitale fout. Hij ondertekent een contract van de gewiekste Repelsteeltje waarin hem beloofd wordt dat hij een dag lang terug de gevreesde terreur van het land mag worden die hij lang, lang geleden was. Aanvankelijk lijkt alles goed te gaan: boeren en soldaten sidderen en beven zowat uit hun broek bij zijn aanblik, maar al snel merkt Shrek dat er iets behoorlijk niet pluis is. Hij is weg geflitst naar een heel andere wereld, waar Repelsteeltje heerst als een almachtig despoot en Fiona het ondergrondse verzet tegen hem leidt. Ook blijkt dat hij niet bijster goed is in het lezen van de kleine lettertjes alvorens zijn kribbel ergens onder te zetten, want enkel een kus van zijn ware liefde binnen de dag kan hem terugvoeren naar zijn thuiswereld, zo niet zal hij de rest van zijn leven in de verwrongen dimensie van Repelsteeltje moeten doorbrengen.

Ook Shrek slaat oude wijven met een hoed.

Het is aan het kind in jou om Shrek van zijn wrede lot te redden in een zoveelste filmgame. Jammer genoeg lieten de voorbije Shrek-titels dikwijls te wensen over (je zou ze zelfs Kwalitatief Uiterst Teleurstellend kunnen noemen) en dat is bij deze nieuwste niet anders.
Het doel van de game is kleine schreeuwlelijken bezighouden en dat wordt klaarblijkelijk niet onder stoelen of banken gestoken. Heb je ooit een actiegame gespeeld waarin je een hoop belachelijk eenvoudige puzzels moet oplossen en zodanig ver backtracken dat het lijkt alsof je één stap voorwaarts zet en twee stappen terug? Wel, in dit spel is er vrijwel niets anders uit te vreten. Af en toe dagen booswichten je uit tot een soort minigame waarin je hen in de stijl van een arena fighter op hun neus geeft als één van de vier selecteerbare personages: Shrek, Fiona, Donkey en Puss. Dat Fiona al vanaf het begin selecteerbaar is terwijl je haar aan het zoeken bent, werkt ietwat bevreemdend, maar er werd ons gezegd dat we bij het reviewen van een kindergame niet teveel achter kleine details moesten hengelen. Dat doen we dus maar niet.

Je beweegt voort doorheen de spelwereld door het oplossen van eenvoudige puzzels en het switchen van de wereld “as pictured” door Repelsteeltje en de sprookjeswereld zoals gekend uit vorige verhalen. Soms komt er (al zij het kort) zowaar enig denkwerk aan te pas, maar meestal ligt de oplossing natuurlijk voor de hand ten voordele van onze allerkleinsten. Soms zijn de raadseltjes inventief (zoals het aansteken van een oliespoor), maar meestal werken we op een niveautje Sesamstraat, met als lichtend voorbeeld het combineren van verschillende gekleurde ingrediënten in een heksenketel om een bepaalde kleur te verkrijgen en een toverspreuk te doen slagen.

Het kijken naar deze lichtstraal is spannender dan het spel.

Grafisch kunnen we kort zijn: Shrek Forever After is aartslelijk. Zelfs op de Xbox zou deze titel al wenkbrauwen doen fronsen, laat staan in de huidige generatie. Het verwondert ons telkens ten zeerste dat makers van games gericht naar een jong doelpubliek het idee krijgen dat ze er grafisch met hun spreekwoordelijke klak mogen naar smijten. Kung Fu Panda, ook een licensed game en óók gebaseerd op een film van Dreamworks, deed het een stuk beter. Dat terwijl Shrek Forever After een game is uit de “bread and butter” franchise van het door Spielberg opgerichte mediaconcern en dus wel wat meer zorg en aandacht verdient.

Opvallend is ook dat Shrek Forever After het voornaamste euvel deelt met Kung Fu Panda: de game is enkel in het Engels speelbaar. Een vreemde beslissing, vermits “neem geen gigantische knauw uit je doelpubliek” hoogstwaarschijnlijk één van de eerste dingen is die je wordt verteld in een inleidende cursus Marketing voor Idioten. De originele stemmen uit de film zijn wel aanwezig, en dat is altijd een pluspuntje.

Al bij al lijkt het weinig nut te hebben om iemand advies te proberen geven over het al dan niet aankopen van een game als deze. Dit is het soort games waarvoor ouders steevast de oren van de kop gezeurd worden en dus is er bij aankoop vaak niet al te veel zorgvuldig overwegen aan te pas gekomen. Ook al hebben wij ons uiterste best gedaan om ons even terug in de onschuldige leefwereld van een kind te verplaatsen om deze game een passend oordeel te geven, toch kwamen wij van een koude kermis thuis. Als je een leuke game zoekt voor je kleine opdonder, zijn er talloze betere alternatieven beschikbaar, te menen Kung Fu Panda en vermoedelijk ook Toy Story 3, dat aanvaardbare recensies binnenrijft. Als het aan ons zou liggen, sloten wij Shrek Forever After op in de hoogste toren op een plek ver, ver hiervandaan en prikten we ons aan een spinnenwiel zodat we de komende honderd jaar alvast iets anders om handen hebben.