Shift 2: Unleashed

Shift 2: Unleashed werd reeds vanaf de eerste bekendmaking door de ontwikkelaars beschreven als de meest realistische race-ervaring ooit. Om die bewering kracht bij te zetten, liet developer Slightly Mad Studios zelfs het voorschrift ‘Need for Speed’ vallen, want de NFS-reeks staat eerder bekend om zijn arcade racegames.

Al meteen werd echter duidelijk dat Shift 2 misschien niet de meest realistische, maar veeleer de meest intense ervaring biedt. Iedere hobbel in de weg voel je tot in je virtuele staartbeen, bij het ingaan van een bocht drukken de g-krachten op je wagen, en wanneer je een voetpad raakt met je voorbumperbumper, vliegen er heel overtuigend stukjes vanaf. “Hoezo?”, denk je: “Dat is toch juist realistisch?”. Ja, indien het spel niet nog een stapje verder ging en van het hele gebeuren eerder een Hollywoodfilm maakte. De special effects zijn zo nadrukkelijk aanwezig bij elke beweging van je stick en bij elke druk op je knoppen, waardoor je soms het gevoel krijgt dat je teveel van het goede krijgt voorgeschoteld. Bij iedere versnelling krijg je een tunnelvisie van jewelste en bij iedere botsing – zelfs de kleinste – wordt je scherm wazig en grijs, en vaak blijft dat grijze en wazige beeld net iets te lang.

De voornaamste nieuwe toevoeging is de ‘helmet cam’: een gezichtsstandpunt vanuit de helm van je piloot. Bij het naderen van iedere bocht kijkt je personage de bocht in en bij het uitkomen gebeurt net hetzelfde. Een mooie toevoeging, maar wel eentje waaraan je even moet wennen. Want door dat draaien van je beeld zal je vanzelf te vroeg of te laat je bocht insturen en er al even belabberd terug uitkomen. Hierdoor zullen vele gamers in  het begin terugvallen op de gewone cockpitcamera, maar na enkele uurtjes oefenen met de helmet cam wil je gegarandeerd niets anders meer.

En dat oefenen is wel degelijk nodig, want ook de AI maakt het je niet al te makkelijk. De computergestuurde tegenstanders zijn zeker even gemotiveerd als jou om de races te winnen en proberen je continu op het verkeerde been te zetten. Het schuwt daarbij niet altijd een vriendelijke tik tegen het achterwerk van je wagen. Dit is zeker een pluspunt, want bij zowat alle andere racegames zie je je tegenstanders nooit meer terug zodra je ze eenmaal voorbij bent. Niet zo bij Shift 2 dus. De tegenstanders blijven altijd recht achter je hangen en zorgen er op die manier voor dat je op het puntje van je stoel blijft zitten gedurende de hele race, want één foutje kan fataal zijn. Je zal dan ook meer dan eens blij zijn met een tweede of derde plaats als je voorbij de finish raast. Je kan natuurlijk altijd je wagen wat sneller maken door er wat upgrades aan toe te voegen en wat aan de onderdelen te prutsen, maar verwacht geen honderd verschillende mogelijkheden zoals bijvoorbeeld in Forza Motorsport 3. Datzelfde geldt eveneens voor de grafische opties. Je kan wel je wagen wat pimpen met een nieuwe paintjob en stickers, maar de decal editor laat toch sterk te wensen over voor gamers die Forza gewend zijn.

Als ander minpuntje dient toch gezegd te worden dat de wagens niet echt optimaal reageren. De bewegingen van je sticks worden traag omgezet tot een reactie in het spel, waardoor je soms volledig je bocht mist. Lastiger is echter de moeite die je daardoor ook moet doen om je wagen op rechte stukken op de baan te houden. Want omdat kleine correcties pas laat op het scherm komen, overcompenseer je en beland je meermaals met twee of meer wielen naast het circuit. Race je niet met een controller? Dan moet je nergens voor vrezen.

Qua racetypes houdt Shift 2 het simpel. Naast gewone races en enkele varianten daarop, krijg je tevens ook nog drift events voorgeschoteld. In tegenstelling tot de meeste andere games, waarin je slechts je stuur moet omgooien en gas moet geven in de bocht om een superdrift uit je mouw te schudden, vereist Shift 2 opnieuw wat oefening voordat je mooi enkele bochten zijwaarts aan elkaar kan rijgen. Om een mooie drift te maken, zal je het perfecte evenwicht tussen gas geven en tegensturen moeten vinden. Stuur je teveel tegen, zal je drift niet lang duren, stuur je niet genoeg tegen, dan draai je plots om je as. Maar zoals men zegt, oefening baart kunst, en zodra je de kneepjes van het vak onder de knie hebt, vormen de driftraces een fijne afwisseling.

Grafisch mogen we gerust zeggen dat het spel er goed uitziet. De wagens ogen tijdens races zeer goed, onafhankelijk vanuit welk standpunt je kijkt. De oververtegenwoordigde special effects zien er prima uit, van opvliegende bladeren achter de wagen voor je, tot de rondvliegende brokstukken en schade na een crash of botsing. De wagens in je showroom zien er echter niet zo indrukwekkend uit. Maar omdat Shift 2 helemaal om de race-ervaring draait, maakt dat niet echt uit, want je brengt toch maar zelden tijd door in je garage. Een ander grafisch paradepaardje van de developers zijn de nachtraces. Met slechts minimale verlichting rond de racecircuits ben je quasi volledig afhankelijk van de rijlichten van je wagen. Nog nooit waren nachten zo angstaanjagend donker en  kwamen bochten zo uit het niets.

Shift 2: Unleashed is een intense racer die soms wat steekjes laat vallen, maar die er prima uitziet en blijft boeien. Met een AI die je voortdurend op de proef stelt, blijft elke race spannend van begin tot finish, zowel overdag als ‘s nachts. Slightly Mad Studios heeft dan misschien niet de meest realistische racegame gemaakt, dat is hen bij deze volledig vergeven.