Serious Sam HD: The Second Encounter

De Sensible Software Connectie?
Het is ondertussen bijna een decennium geleden dat Sam “Serious” Stone furore maakte op pc. De Schwarzenegger-kloon uit de stal van het Kroatische Croteam wist in 2001 menig gamer te verrassen met zijn queeste naar de Time Lock die hem doorheen een nog nooit zo gedetailleerd en groots vertoond Oude Egypte leidde. De lange ontwikkelingstijd (vijf jaar!) van Serious Sam wierp zijn vruchten af en een jaartje later verscheen dan ook het haast vanzelfsprekende vervolg: The Second Encounter (niet te verwarren met Serious Sam 2). Toch zouden de Xbox-ports van deze veelbelovende FPS gedoemd zijn in vergetelheid te geraken, mede daar het illustere Halo het FPS-landschap inmiddels voorgoed had vertekend. Dat deze relatief onbekende ontwikkelaar nochtans heel wat potentieel had, demonstreerden ze overigens al in 1994 op de Commodore Amiga met Football Glory, een haast schaamteloze kopie van Sensible Soccer maar dan afgekruid met enkele toch wel heel originele en tot op de dag van vandaag nog steeds unieke extraatjes zoals hooligans en toiletpapier gooiende fans (Coverdisk 95 CU Amiga).

Te Koop: Serious Engine 3!
Dit jaar kent de franchise een ware revival met HD-remakes op Steam en Xbox Live Arcade. Dat daardoor hun nieuwste 3D-motor, de Serious Engine 3, in het uitstalraam wordt gezet, is ongetwijfeld lekker meegenomen. En het dient gezegd te worden, de eerste minuten in het spel vergaap je je aan technische hoogstandjes zoals de haarscherpe texturen en een haast eindeloze draw distance. De visuele impact wordt nog versterkt door een weelderige en knap geanimeerde flora, schitterende speciale effecten van het wapentuig maar ook de desintegrerende vijanden die met tientallen tegelijk het loodje leggen, bleven me bij. In je speurtocht naar de vele secrets wordt de mooie façade echter al in de eerste stage doorprikt, in het bijzonder als je hogerop klautert. Daar bots je op lage resolutie taferelen die men (zonder overdrijven) in een PS1-spel verwacht. Het plots minder rooskleurige plaatje mag je verder aanvullen met de stilaan repetitieve decorelementen, ruime maar karig aangeklede interieurs en het onvermijdelijke, vierkante design van weleer. Ook auditief zal het spel geenszins bijblijven. De muziek in genregenoot (en Arcade Hit) Doom is beklijvender en qua oneliners moet Sam het afleggen tegen de herrezen Duke. Desondanks blijft het speldesign doorheen de dertien levels uitnodigend mysterieus, geholpen door tot de verbeelding sprekende, geschiedkundige thema’s zoals daar zijn: de ruïnes van verdwenen Zuid-Amerikaanse beschavingen, het Perzische Rijk en de duistere middeleeuwen.

Zout en Zuur Krenkt de Natuur…
Hoe pittig het avontuur wordt, kan je – zoals dat toen de mode was – zelf bepalen door te kiezen uit vijf moeilijkheidsgraden. Ook inherent aan First Person Shooters uit die tijd was de ongecompliceerde besturing wat zich nu vlot laat vertalen naar de 360-controller met goed aanvoelende sticks en weinig knoppen. De RT wordt gebruikt als firebutton en met LT spring je. Met LB en RB loop je door de 10+ ultra-destructieve wapens wat misschien omslachtig lijkt naast de hedendaagse shooters waarin je door de band genomen twee stuks meezeult, maar dat bleek al bij al mee te vallen. Wat rest is X als de actietoets en Y waarmee je op een willekeurig moment kan saven. Daardoor zijn de “instant-dood” valstrikken alvast minder frustrerend en is het spel uit te spelen op een uurtje of tien. Door de constante variatie tussen weidse werelden en claustrofobische interieurs slaat de verveling nooit toe, daar de gameplay soepel schakelt van een meer strategische aanpak buiten naar de met adrenaline overladen close quarters gevechten. Nog meer waar voor je geld krijg je in de online coöperatieve mode die op de Xbox 360 jammer genoeg beperkt is tot vier personen tegenover de zestien op Steam. Niet dat je veel kans maakt om een dergelijke lobby volledig gevuld te krijgen, maar toch kan je verrassend genoeg op bepaalde tijdstippen een handvol servers vinden. De weinige kopers – twee weken na de release hadden amper achttien spelers hun stem uitgebracht op Xbox.com – laten tenminste van zich horen, zo ook in de vele (klassieke) multiplayer modes waar alweer een limiet geldt van acht spelers.

Opsporing Verzocht: Verhaal!
Op het aardig gevulde forum van Croteam kan je overigens deze leuke walktrough raadplegen. Een antwoord op het waarom dat de intro ontbreekt, zal je er echter niet vinden. De originele FMV maakte plaats voor saaie teksten tijdens de laadschermen waarin de absurde plot uit de doeken wordt gedaan. Diehard retrofans zullen eveneens vruchteloos zoeken naar een optie om de graphics te downscalen naar de pixelbrij van toen.

Rest de vraag of dit spel nu een aanbeveling verdient. Op Xbox Live Arcade is er al aardig wat concurrentie met naast stokoude klassiekers als Wolfenstein 3D, Doom (II) of Duke Nukem 3D het eerder op het jaar verschenen, ronduit fantastische Perfect Dark die daarenboven agressiever geprijsd is. Met de gevraagde vijftien euro maakt de toch niet van schoonheidsfoutjes gevrijwaarde Serious Sam het zich nodeloos moeilijk tijdens het met schietspelletjes overladen najaar. Misschien een ideetje voor een toekomstige Deal van de Week, want op de oude gameplay-formule zit verrassend weinig sleet.