Sensible World of Soccer

“Wat is de beste voetbalgame? Is het Pro Evolution Soccer of FIFA?” Een vraag die gegarandeerd voor verhitte discussies zorgt op menig forum. Begin jaren 90 speelde zich eenzelfde voetbaloorlog af, maar dan in magazines als Amiga Power en Amiga Format, internet bestond simpelweg (nog) niet. In het ene kamp stonden de supporters van Sensible Soccer (1992) en aan de andere kant vonden we die van Kick Off 2 (1990). Al snel draaide het uit op een strijd met open vizier en beide teams brachten enkele jaren later hun sterkste ploeg op het veld. Sensible World Of Soccer (SWOS) in 1994 en al een jaartje daarvoor Dino Dini’s Goal!, de enige echte (officieuze) opvolger van Kick Off 2. In de daaropvolgende jaren dook echter een nieuwe speler op – FIFA van EA Sports – en degradeerden beide oudgedienden definitief naar de tweede klasse, ondanks nog enkele 3D-pogingen om terug te komen.

Ik ga het niet onder stoelen of banken steken, mijn hart klopte bij het werkvoetbal van de Kick Off-serie. Het snelle, op de millimeter precieze arcadevoetbal van Sensible Soccer lag me een pak minder. Toch werd de aankondiging van SWOS voor Xbox Live Arcade, de ultieme Sensi, ook bij mij op applaus onthaald want het blijft één van de beste voetbalgames uit mijn Amiga-jaren. Zeker de (gratis!) special editions op de coverdisks van bovengenoemde magazines zorgden voor memorabele spelmomenten met als hoogtepunt Sensible Soccer Meets Bulldog Blighty waarin de bal was vervangen door een granaat. Hilarisch! Eerste spijtige vaststelling: geen special editions in de XBLA-conversie.

FCB! FCB! FCB, olé, olé!

Als trouwe Club-supporter kies ik steeds resoluut voor Blauw-Zwart, ook nu. Met mijn kern van 16 spelers waaronder Varlunden, Birkalmens, Ven Dar Alst en Varhayen (tja, licenties hé) begin ik aan het seizoen. Krap bemeten want met slechts 5 invallers wordt het een moeilijk jaar, zeker als de toch al zware kaartenlast wordt overschaduwd door de vele blessures in het team. Mits de nodige verschuivingen op het veld en desnoods het aanpassen van de tactiek, lukt het toch om elke keer opnieuw een vrij strijdvaardig team aan de aftrap te brengen. Natuurlijk voel je meteen het ontbreken van een sterspeler als die een zoveelste keer van het veld wordt gestampt, de voldoening is des te groter als zijn vervanger de daaropvolgende vrije trap keihard binnentrapt. De sleutel tot succes? De bal snel laten rondgaan en proberen je spitsen te bereiken. Als die de 16 meter binnenduiken, kunnen ze verschroeiend uithalen en een knappe draai aan het schot geven met de toen revolutionaire aftertouch, meteen je belangrijkste wapen in deze game.

In mijn eerste seizoen won ik, na een afmattende en bij wijle frustrerende campagne, de titel met 1 puntje voorsprong op Anderlecht. Later zou RSCA ook het onderspit moeten delven in de beker. Een wedstrijd die ik overigens niet zelf speelde, maar waarbij ik toekeek van aan de zijlijn en als coach het team bijstuurde daar waar nodig was. Uitgebreider is de career-mode waaraan je begint met een startbudget van 2.760.000 Britse pond. Hiermee kan je de nodige inkopen doen op de transfermarkt en je team versterken. Iets wat geen overbodige luxe is, want dit spel is hard, extreem hard. Mijn landstitel is enkel en alleen te wijten aan de vroeger opgedane ervaring met SWOS, nieuwkomers zullen de eerste minuten amper beseffen wat er gebeurt. Zo erg dat het voor velen een haast onmogelijke opdracht is om 10 meter te lopen met de bal aan de voet, laat staan tot een aanvalspoging te komen. Zeker met de minder technisch aangelegde spelers (zoals die van Club Brugge) is het alles behalve eenvoudig. De voetbalsterren van wereldploegen zoals ManU zullen de beginners heel wat beter liggen, in het bijzonder tegen de mindere opponenten, maar in de Premier League is de concurrentie navenant.

Denk je van in het optiescherm op zoek te gaan naar een lagere moeilijkheidsgraad, dan kan ik je hierbij meteen terugfluiten, er is er slechts eentje. Evenveel als er actieknoppen zijn dus, want alles op het veld voer je uit met één enkele button: passen, lobben, tackelen en schieten. Aanvullend kan je met de RB-toets het tactische menu oproepen en spelers wisselen of de strategie aanpassen (en geloof me, je zal het praktisch elke match moeten doen). Miskijk je zeker niet op de tegenstrever, KV Mechelen was in die tijd een geduchte tegenstander en eer je bekomen bent van hun blitsstart, is het meestal te laat en ligt er al eentje in de netten. In mijn wilde jaren plakte de controller (of beter, mijn joystick) gegarandeerd tegen de muur, nu is het kwestie van op de tanden te bijten en op zoek te gaan naar het tegendoelpunt. Stress verzekerd! De winning goal alsnog in de 90ste minuut binnentrappen vanop de penaltystip en de daaropvolgende explosie van vreugde, inclusief de gebalde vuist van ondergetekende reviewer, toont alweer aan dat voetbal pure passie is. Omgekeerd is het ongelooflijk frustrerend dat je de hele wedstrijd weet te domineren om uiteindelijk machteloos toe te kijken hoe het andere team op een diefje met één simpele counter toch een gelijkspel uit de brand weet te slepen. Tja, de wedstrijd is pas afgelopen bij het laatste fluitsignaal. Een cliché dat maar al te vaak de waarheid blijkt te zijn.

En dan kom ik aan het online gedeelte. In feite het enige echte nieuwe aan deze versie. Spijtig genoeg moet ik ook bij deze game vaststellen dat de lobbies heel wat aan drukte hebben ingeboet sinds de launch. Ergens logisch want echt veel heeft het spel qua multiplayer op Live niet te bieden. Een vriendschappelijk of ranked spelletje, daar moeten we het mee doen. Geen competities of toernooien, enkel een leaderboard. Dus ben je aangewezen op de enkele vrienden die eveneens dit spel hebben. Iets wat eigenlijk niet zo moeilijk zou hoeven te zijn want deze titel maakte deel uit van de “10 gratis games” campagne van eind 2007.

Ook op het gebied van graphics en sound breekt men niet met de nu stilaan traditie geworden keuze tussen ofwel de originele kleine mannetjes (zo weggelopen uit die andere hit van Sensible Software, het legendarische Cannon Fodder), ofwel de herwerkte next-gen versie. Maar veel meer dan een hogere resolutie plus wat extra kleurtjes krijgen we niet voorgeschoteld. Misschien is dit maar goed ook. Vele retrogames op XBLA denken door de toevoeging van flashy effecten de gamewaarde te verhogen, niets blijkt minder waar. Het eenvoudige 2D-standpunt is overigens ook gebleven. Je kunt weliswaar inzoomen maar toch blijft de standaardcamera de beste manier van spelen. Zonder scanner is dit de ideale instelling om tijdens het snelle over en weer gaan van de bal het overzicht te behouden. Sensi was voor zijn tijd een grafisch geslaagde titel met enkele technische hoogtepuntjes die we zelfs in hedendaagse voetbalgames niet altijd terugvinden. Meest in het oog springend is het dynamische terrein. Een stevige tackle laat niet enkel op de tegenstander zijn sporen achter, maar ook het veld wordt letterlijk omgeploegd. Hetzelfde geldt voor de weersomstandigheden die hun invloed hebben op zowel het uitzicht van de voetbalvelden als op de manier van spelen. De menu’s hebben de vertrouwde, povere aanblik, maar zijn uiterst functioneel en dat is veruit het belangrijkste als je een ploeg aan het coachen bent. Al even magertjes is het geluid tijdens de wedstrijd. Uiteraard is er geen commentaar (dat paste niet op de disketjes van 880 KB) en het publiek is ronduit monotoon te noemen met enkele explosies van gejuich als uitzondering op de regel. Om toch wat ambiance in de keet te krijgen is er de geweldige titelsong van Sensible Soundware: “Goalscoringsuperstarhero”. Het hele technische aspect kan je best samenvatten als niet-spectaculair maar functioneel en kijk: het werkt.

SWOS versus FIFA: 0-1 na verlengingen

Het grootste nadeel van Sensible World Of Soccer is dat het een voetbalgame is. Een remake die, ondanks het glorierijke verleden, toch de duimen moet leggen voor het hedendaagse voetbalgeweld. Niet goedkoop overigens, want met 800 Microsoft Punten wordt de trend verder gezet van de naar mijn smaak te duur geprijsde retrogames. Onbegrijpelijk ook als je ziet hoe zwaar er langs het veld wordt geadverteerd door hedendaagse videogamemagazines (en sites). Maar bon, eenmaal je de smaak te pakken hebt, biedt SWOS de volledige spelbeleving zoals je die mag verwachten in een voetbalgame met aardig wat diepgang (zeker voor zijn tijd) en fun (plus irritatie). Doch, de vraag blijft of je geduldig genoeg bent om als een echte sportman eerst voldoende af te zien, om vervolgens de vruchten van je harde werken te plukken. Of ga je daarentegen misschien liever op zoek naar een koopje in de budgetbakken om er een oudere FIFA of PES op de kop te tikken? Persoonlijk vond ik het een leuk weerzien met één van de topgames uit de gloriedagen van de Amiga, maar toch kijk ik nu halsreikend uit naar de volgende editie van FIFA EK...