Section 8: Prejudice

Eens in de zoveel tijd lijkt een game alle concurrenten van hetzelfde genre weg te blazen en met Section 8: Prejudice wordt zo’n titel gelanceerd. Desondanks dat het om een XBLA-game gaat, wordt het na enkele minuten op het slagveld duidelijk dat dit wel eens één van de meest succesvolle Live-arcade games zou kunnen worden. Velen hebben het bij het zien van de trailer over een nieuwe kloon van de Halo-franchise, maar bij het testen werden deze opmerkingen meteen de kop in gedrukt…

Het zag er naar uit dat Section 8: Prejudice niets meer was dan de zoveelste Halo-kloon. Gelukkig bleek dit al snel niet het geval te zijn. De ontwerpers deden merkbaar meer moeite om diepgang en context te scheppen in deze game. Desondanks het principe altijd terugvalt op “schiet wat op jou geschoten heeft en dan komt alles in orde”, kunnen we die poging om een volwaardige context nipt geslaagd noemen. Verder is Section 8: Prejudice ook grafisch geslaagd, rekening houdend met het feit dat dit een Arcade-titel is. Die halen blijkbaar niet het uiterste uit de Unreal Engine, maar toch ziet alles er relatief gestroomlijnd uit.

De gameplay heeft wel iets weg van de klassieke shooters, zoals Quake en Doom. De standaardinstellingen staan op zijn minst wat stroef ingesteld, maar gelukkig is dit snel verholpen door wat te spelen met de instellingen van de controls.

TimeGate Studios levert met deze titel wel het bewijs dat XBLA-games niet per se minderwaardig zijn aan de zogenaamde “hard-copy” games. Door de verassend hoge hoeveelheid van content, krijgt dit spel een langere speelbaarheid en wordt het veel minder snel vervelend. Het beste voorbeeld is de mogelijkheid om je volledig arsenaal, lopend van harnas tot wapen, aan te passen.

De maps zijn best uitgebreid, maar niet echt genoeg variërend om van een geslaagde omgeving te spreken. Dit wordt gecompenseerd door de zeer innovatieve spawnmethode. Als een volleerd parachutist, maar dan zonder valscherm, stort je neer richting het planeetoppervlak. Je kan zelfs kiezen waar je landingspunt is, zodat je mits een goeie timing en wat bijsturen zo op een vijand kan landen.

Helaas hoef je deze game zeker niet te kopen voor de AI in de singleplayer modus. De vijandige AI vormt weinig tot geen uitdaging, wat het geheel niet echt interessant maakt en om dit nog erger te maken zit er, om voor ons onduidelijke reden, een lock-on functie ingebouwd. Zonder diep in te gaan op de verhaallijn, kan worden gezegd dat het ombrengen van vijanden niet zo eenvoudig is als je zou verwachten. In Section 8: Prejudice bestaat er in elk geval geen ‘one hit KO’. Zelfs met een welgetimede, loepzuivere headshot met een sniper rifle, moet de speler alsnog meerdere schoten lossen. Ook hebben we dit getest met een rocketlauncher, het resultaat was gelijk. De oorzaak hiervan is het harnas, dat verdacht sterk lijkt op de pakken uit de Halo-reeks. Het duurt te lang om dit schild te vernietigen, waardoor de echte damage uitblijft. Zo krijg je het gevoel dat je belandt bent op een strand waar kinderen met waterpistolen rondlopen.

Veel interessanter is de multiplayer, desondanks het probleem rond het toebrengen van schade ook hier terugkomt. De meest uitgebouwde, en schijnbaar ook meest populaire mode, is Conquest. Dit is in zeker opzicht analoog aan “Domination” uit de Call of Duty-reeks. Spelers moeten in teamverband strategische punten op de kaart veroveren om zo punten te scoren.

Nog een leuke mode is “Swarm”. Deze lijkt dan weer meer op de “Horde Mode” uit Gears of War. Jij en je team moeten samen golf na golf decimeren. Elke vijand die je neermaait levert credits op die je kan omzetten in bruikbare voorwerpen op het slagveld. Wanneer je dit spel onder de knie hebt, kan je in ‘no time’ een grotere oorlogsrobot kopen, met veel meer vuurkracht. Jammer genoeg besloten de ontwikkelaars om de lock-on, die ook in de singleplayer mode de speelbaarheid om zeep hielp, terug te halen. Het is vrij irritant als je geraakt wordt na een episch ontwijkingsmanoeuvre met je jetpack, net omdat je tegenstander met één druk op de knop de lock-on functie activeerde. Toegegeven, lock-on heeft een delay na gebruik, maar onvoldoende om de moeilijkheidsgraad op te drijven.

Voor echte FPS-fans kan deze titel best wel tegenvallen, door de hinderende eigenschappen van bijvoorbeeld het damage-systeem en de lock-on functie. Voor de twijfelaars kunnen we volgende suggestie meegeven : sommige, zij het oudere budgetgames liggen in dezelfde prijsklasse als Section 8: Prejudice, maar voor de liefhebbers die een leuke game willen, die niet hoeft onder te doen voor een volwaardige FPS noch op grafisch vlak, noch op originaliteit, is deze XBLA-download een te verantwoorden uitgave.