Rocky Legends

Dagenlang heb ik mijn medebewoners het bloed onder de nagels gehaald na het zien van de Rocky films destijds. Nu, na wekenlang Rocky gameplezier enerveer ik ze weer als vanouds door het alom bekende themesong van de film urenlang te neuriën en te pas en te onpas eens ‘and in the Right corner: Rockyyyyyyyy Balboaaaaaaaaaaaaaaaa’ brullen. Er mag geen twijfel over bestaan, ook ik ben dol Rocky! Het eerste Rocky spel was trouwens een meer dan verdienstelijke poging, maar helaas werd het spel minder gesmaakt door het grote publiek. Het ging dan ook snel richting low budgetbakken. Hopen dat Ubisoft er ditmaal wel in slaagt een breder publiek aan te boren.

Ubisoft gaat de uitdaging dus niet uit de weg, hoewel kassasucces niet verzekerd is. Een moedige beslissing, die hopelijk ook uitmondt in een succesvol, fijn spel dat de concurrentie misschien zelfs kan aangaan met EA’s toekomstige bokstelg Fight Night 2005. Niettegenstaande dat kon het eerste Rockyspel meer dan behoorlijk stand houden tegenover het puike Fight Night 2004. Het werd in feite hoogtijd dat er eens wat developers brood zagen in boksgames. ’t Mag er dan allemaal wel vrij simpel uitzien, een boksgame is toch vrij gecompliceerd. De huppelpasjes in combinatie met wat ontwijkende moves gevolgd door een schijnbeweging om uiteindelijk tot een loeiharde linkse te komen, het vergt wat inspanning. Maar de beste boksgames herken je aan de krampen in je vingers. Geloof me, na een sessie Rocky Legends zijn je getrainde vingertjes aardig verkrampt!

De trompettoeter blijft vrolijk verder schallen, want, driewerf hoera, de careermode kan ook met andere Rocky beroemdheden gespeeld worden. Helaas is dat tevens ook één van de weinige echt opmerkelijke vernieuwingen. Toch is het best wel kicken om die simpele amateur van een Rocky Balboa eens flink op zijn donder te geven met Clubber Lang. Jawel! De beruchte Mr. T ofte B.A. uit the A-team. Mogelijk de 2 grootste helden uit mijn jeugd, verenigd in 1 spel! En je kan ze dan ook nog eens bekampen! Met Rocky weten we immers toch al een beetje hoe het verhaal eindigt. Met respectievelijk Clubber Lang, Apollo Creed en Ivan Drago kan je het verhaal herschrijven door wereldkampioen te worden met deze 3 heerschappijen. In den beginne wordt de verhaallijn nog wel een beetje verzorgd, na de eerste wedstrijd al, is er van verhaal echter nog weinig sprake, gewoon knokken tot de laatste ronde. Wat mij betreft hoeft er helemaal geen verhaallijn te zitten in een sportspel. Maar helemaal overbodig is enkel de aanzet tot een verhaal om dan uiteindelijk toch niet tot een verhaal te komen… Het zij zo, de makers veronderstelden ongetwijfeld met de beste bedoelingen van de wereld (en die van een andere?) dat we allen wel vertrouwd zijn met het Rockyverhaal. Als je uiteindelijk de felbegeerde titel binnenrijft met een van de drie andere personages, dan krijg je een filmpje te zien hoe het had kunnen lopen. Fijn, zeker de combinatie van ingamebeelden met echt filmmateriaal. Het hele spel zit eigenlijk tjokvol Rockysentiment. Gaande van te unlocken trailers tot authentieke outfits! De 40 boksers die je wel eens tegenkomt in het spel ( en ook te unlocken zijn ) kan je misschien wel herkennen uit de films! Net zoals de locaties, die ook allemaal in de films verwerkt zijn. Een gigantisch groot feestje van herkenning, dat alleen maar bijdraagt tot een prima sfeer.

De controls zijn best goed gekozen, elke leek kan het spel oppakken en enkele rake klappen uitdelen, toch is het geen ordinaire button basher (hoewel je die tactiek ook kan toepassen) Je kan er echt in groeien. Combinaties lukken eerst niet zo goed, naarmate je beter wordt tover je ze uit je handschoenen. Vooral de superstoten (elke bokser beschikt over 2 van deze dodelijke stoten ) zien er zéér indrukwekkend uit. Bovendien zijn ze ultra-efficiënt. Vooraleer je zo kan uithalen moet je ‘stootkrachtmetertje’ wel voldoende vol zijn. Maar als je jouw tegenstander zo’n oplawaai kan verkopen, zal hij het gevoeld hebben. Met zekerheid win je pas als je hem een voltreffer kan geven terwijl hij ‘verdoofd’ is. Door snelle combo’s uit te voeren, kan het gebeuren dat je rivaal ‘verdoofd’ wordt, dan vliegen er sterretjes rond zijn hoofd en laat hij zijn verdediging even zakken. Bijzonder geslaagd is het feit dat je nooit echt gewonnen bent. Het heeft er al enkele keren behoorlijk uitzichtloos uitgezien voor mij. Tweemaal tegen de mat gegaan, geen enkele combinatie die wil lukken, elke superstoot die zijn doel mist. Toch kan je in 1 of 2 meppen soms terug helemaal in de wedstrijd zitten. Door SUPER X3 bijvoorbeeld, dan mag je (wel binnen de 20 seconden) 3 superstoten lanceren achter elkaar. SUPER X3 krijg je pas als het publiek echt uit zijn dak gaat. Ook met ‘razernij’ kan je door het oog van de naald kruipen. Als je levensvatbaarheid onder de 30% daalt, kan je deze razernij oproepen. Hierdoor mep je dubbel zo hard en dubbel zo snel, nadeel is wel dat je zelf niets kan blokken! Op deze manier kan de wedstrijd dus plots helemaal kantelen of juist het tegenovergestelde effect hebben. Je blijft aan je stoel kleven van spanning, of het nu je eerste of je zevenhonderd vierenvijftigste gevecht is, gewonnen ben je pas als je met de handjes in de lucht mag wapperen en zo hoort het!
Krachtpatser word je niet zomaar natuurlijk. Daarvoor moet je ettelijke uren in de trainingzaal doorbrengen. Ook hier speelt Rocky op in. Je kan je personage verbeteren door wat op de bokszak in te beuken, sit-ups uit te voeren,… Maar als je dit te vaak moet doen, verveelt het wel. Bovendien vind ik niet elke trainingsmode even geslaagd. Chin-ups (personage Clubber Lang) vond ik bijvoorbeeld niet bepaald leuk en nog eens pijnlijk ook. ’t Was slecht een kwestie van je duimen zo hard mogelijk te folteren en pijnigen. Pas op, de meeste trainingen vond ik wel amusant zoals speed bag, heavy bag, skipping,… Te veel herhaling is nooit goed. Gelukkig kan je het automatisch laten doen. Speciale vermelding: ‘chase the chicken’ (te unlocken): hier moet je net zoals Rocky een stel kippen proberen vangen! Hilarisch!
Op multiplayergebied komt Rocky toch iets tekort. Hoewel je maat eens flink aftuigen zeer zeker oplucht, mocht het best wat meer zijn dan enkel simpele 1 tegen 1 gevechtjes. Niet dat er veel meer mogelijk is met een boksspel, maar punt is dat de multiplayer toch iets meer mocht bieden. Het is bijzonder jammer dat Ubisoft besloot de Xbox Live functie overboord te gooien. Mijn inziens een gemiste kans. Zeker als je bedenkt dat de spelduur een beetje aan de korte kant is. De singleplayer is leuk voor een keertje, misschien 2 keer, maar dan heb je het ook weer gehad. Hoewel het veranderen van moeilijkheidsgraad bij Rocky wonderen kan doen, rekt het de singleplayer niet eindeloos. Een Xbox Live functie had dus zeer geslaagd kunnen zijn en zat oorspronkelijk ook in de planning. Jammer, maar helaas!

De boksers zien er lekker waarheidsgetrouw en herkenbaar uit, de bokslocaties komen alle 20 uit de film en zien er stuk voor stuk een beetje anders uit. Eens je aan het boksen bent, merk je er natuurlijk bitter weinig van, maar bij de aankondiging van de spierbundels is dat toch een fijn gevoel dat het elke keer net iets anders is. De aankondiging hoort er immers toch echt wel bij, net zoals elke bokser zijn eigen deuntje heeft dat draait bij zijn voorstelling. Eens aan de slag blijft het hele gebeuren er geloofwaardig uitzien, spectaculair is het vooral wanneer je iemand goed kan raken, dan vliegt het bloed en zweet soms zelfs tot op je scherm! Wanneer je jouw tegenstander neer mept, krijg je enkele fraaie slow-motionbeelden te zien. Zeker de moeite! Het publiek valt wel een beetje tegen, hoewel je daar weinig van merkt. Ze gooien nu en dan wel eens met een flesje of iets dergelijks, maar het is een beetje een dode boel. De bewegingen van de supporters herhalen steeds opnieuw.

Straf, dat de makers er op zo’n heerlijke manier in slagen om je zo bij het spel te betrekken, een spel dat nota bene gebaseerd is op films van bijna 30 jaar geleden! Toch een hele prestatie als je het mij vraagt. En je vroeg het me net. Niet? Vast wel! Het ziet er allemaal erg lekker uit en alles speelt gewoon erg vloeiend. Enkele visuele aardigheidjes zoals bloed dat tegen het scherm spat en de slowmotionbeelden dragen enkel bij tot de pret. Het knokken zelf gaat verduiveld soepel! Afgezien van enkele mindere puntjes is dit toch een erg geslaagd spel, dat er op wonderbaarlijke wijze in slaagt dat Rockygevoel een 30-tal jaar na datum terug te brengen. De speelduur is mijn inziens wel een beetje beperkt, maar dat moet je er dan maar bijnemen. Ik betwijfel of boksen al ooit zo leuk geweest is op de Xbox!