Filter platformen
Toon filter

Rez HD

review
Eén van de meest geanticipeerde Xbox Live Arcade-titels van de afgelopen maanden was ongetwijfeld Rez HD, een reïncarnatie van de voormalige culthit op Dreamcast. Rez, een zoveelste opmerkelijke product van Mizuguchi’s creatieve brein, werd destijds als bevreemdend en surreëel bestempeld, maar door het hoge prijskaartje bleef het voornamelijk een luxueus paradepaardje voor experimentele, hippe gamers. De cultstatus werd eens te meer in de verf gezet door een erotisch getinte controller die vrouwelijk gezelschap meevoerde op het opzwepende, intoxicerende ritme van de game. Dankzij Xbox Live Arcade is deze LSD-trip nu ook toegankelijk voor het gewone plebs als u en ik, die snakken naar een niet-conventionele, ontspannende muzikale ervaring, ideaal na een vermoeiende werk- of schooldag.

Het concept van Rez HD is evenwel uitermate simpel. Onder het mom van een weinig relevant cyberverhaaltje word je ondergedompeld in een omgeving van vectorgraphics, die erin slaagt om je met – in essentie simplistische – kleurrijke lijnen en figuren te charmeren, mede doordat de game nu eindelijk speelbaar is in volle HD-glorie. De hiermee gepaard gaande extra franjes komen duidelijk tot hun recht als je de HD-versie vergelijkt met het bijgeleverde origineel. Zelf hoef je je enkel nog mee te laten voeren op de stroom van de game doorheen het universum en ten gepaste tijde het vizier te richten en vijanden te vernietigen. Zowel de te volgen route als de snelheid waarmee je beweegt, liggen immers vast, vergelijkbaar met andere on rails shooters als Panzer Dragoon Orta op Xbox. Daar waar deze andere klassieker je echter betoverde met visueel verbluffende omgevingen en vijanden, staat in Rez HD eerder het perfect georchestreerde samenspel van beeld en muziek centraal.

Rez HD biedt namelijk een ervaring aan die minutieus in elkaar geknutseld en uitgedokterd is. De patronen van de steeds talrijker wordende vijanden kennen evenmin enige variatie over verschillende speelbeurten, waardoor de ontwikkelaar perfect in staat was om het ritme en de beats van de muziek af te stemmen op de actie op het scherm. De songs worden zo steeds intenser naarmate de vorderingen die je boekt. Dat wil echter niet zeggen dat je zelf enige inbreng hebt in het componeren van de hoofdmuziek. Het is bijvoorbeeld niet zo dat je beloond wordt met een muzikale explosie in het lied als je meerdere vijanden tegelijk vernietigt, of dat er auditieve straffen gekoppeld zijn aan het missen van een geometrische vorm die je voorbijzoeft. Elke actie, zelfs een lock-on, is daarentegen wel gekoppeld aan een specifiek bijkomend geluidseffect, zodat je toch een beetje je eigen geluidschaos in het geheel kan breien, al zijn het slechts subtiele toetsen.

De vijf beschikbare songs in Rez HD, één per wereld, zijn overigens allen ware voltreffers – al had het tegendeel ons wel verbaasd gezien de beperkte selectie. We zijn geen voorstanders van het onderverdelen van muziek in allerlei bekrompen hokjes, maar onze concullegae bestempelen de muziek in Rez HD als trance, en vooral het lied in wereld 4 zou mijn inziens met z’n geweldig pompende beats een stomend succes zijn op het ‘I Love Techno’-festival. En net omdat de muzikale en visuele synergie dermate geslaagd is, is het werkelijk een zonde dat de game slechts 5 werelden bevat. Je zou de game bijgevolg in een uurtje kunnen uitspelen, maar ondanks dat we intussen reeds meermaals benadrukt hebben dat vooral de ervaring dermate uniek is, wil dat niet zeggen dat Rez HD geen enkele uitdaging biedt. Het kan er soms behoorlijk hectisch aan toegaan wat betreft vijanden en projectielen op het scherm, en ook de eindbazen zijn niet altijd katjes om zonder handschoenen aan te pakken.

Maar toch, zelfs met deze verfijnde moeilijkheidsgraad die nooit frustreert, noch verveelt, hadden we stiekem gehoopt dat men één of enkele nieuwe werelden zou gecreëerd hebben met het oog op deze XBLA-editie. Anderzijds moeten we toegeven dat het prijskaartje van 800 MS Punten precies op maat gesneden is van Rez HD, meer dan het volle pond dat je er destijds op Dreamcast voor moest neertellen. Het is simpelweg een ideale game om ’s avonds op te zetten en alle andere wereldse beslommernissen te vergeten. Geen enkele gamer heeft nu nog het excuus om de ervaring van Rez aan zich voorbij te laten gaan…

1 reactie

Avatar
Mike Swiznofski schreef reactie 1 op 28 Februari 2008 om 23:59

vind het eigenlijk spijtig dat er geen optie is om bepaalde samples te killen, zo vind'k na al die jaren dat err.. bolletje waar ge 8 keer op moet knallen voor naar een nieuw gebied te gaan nog steeds degoutant fout klinkenp>ma bon, tblijft een classic en voor amper €10 een schijnbaar perfecte port is het echt wel een koopje die elke technohead(trance wtf?) in zijn bezit moet hebbenp>nog een aanrader in zijn genre is trouwens space giraffe: iets geschifter en qua stijl meer een ode aan schapen en de ravescene van begin jaren 90.. maar op zn minst even geslaagd in zijn opzet rond synesthesiap> p> 

Geef een reactie

:alien: (a) :@ :beer: :cmon: :coffee: :S :'( :death: (6) :dontknow: :drool: :dunno: :$ :gift: :x :lmao: (l) >< 8-) :note: :o :retard: :( :sarcastic: :satisfied: :| :P :sick: |) :) :sunglasses: :surprised: :teeth: :thief: :D :whistle: ;) :worried: :yelling: :zipped:

Je dient aangemeld te zijn om een reactie te plaatsen.

Artikel info

Avatar
Auteur
Bert De Weerdt
Datum
28 februari 2008
Gamertag
MacNappy

Game info

Boxart

Beschikbaar op
  • X360
Game
Rez HD
Publisher
Microsoft
Developer
Q Entertainment
Genre
Arcade

Game score

9/10

Relevante links