Red Dead Revolver

Deze ondergetekende reviewer stamt af uit de periode dat we Old Shatterhand en Winnitou elke zondagnamiddag  op de Duitse televisie hun ding zagen doen en dit natuurlijk in de gedubde Duitse vertaling. Niet dat ik me er zoveel van kan herinneren, maar op één of andere manier ben ik altijd een fascinatie blijven behouden voor de Western thematiek in videogames. Zo kon Sunset Riders op de SNES me al meer dan behoorlijk bekoren. In de arcadehallen was ik nadien helemaal weg van Gunsmoke, een 2D shoot’m up waarbij je als rasechte revolverheld de straten en de prairie onveilig maakte. Jammer genoeg is dit genre nadien in de vergetelheid geraakt. Gelukkig is er nu Red Dead Revolver zodat ik mijn Western fantasieën opnieuw kan uitleven. 

De ontwikkeling van Red Dead Revolver leek er één van “wel willen maar niet kunnen”. Twee jaar geleden werd dit spel aangekondigd door Capcom waarna het na enkele maanden alweer afgeblazen werd. Vervolgens dook het spel weer op in de releaselijsten. Een paar weken later was het spel weer verdwenen. Uiteindelijk nam Rockstar Games het spel onder zijn hoede (Capcom verdeelt de Rockstar spellen in Japan, vandaar de connectie) om het enkele weken geleden dan uiteindelijk toch op de markt te gooien.

Het verhaal van Red Dead Revolver begint wanneer kleine Red zijn allereerste Colt uit de handen van zijn vader ontvangt. Vol ongeduld loopt de kleine jongen naar de rivier om zijn kostbaar speeltuig uit te proberen op metalen platen en flessen. In dit gedeelte wordt je dan ook ingeleid in de simpele controls van het spel. Wanneer Red terugkeert, ziet hij het ouderlijk huis in brand staan en zijn ouders hun allerlaatste weerstand bieden tegenover een bende bandieten. Red ziet zijn beide ouders sterven maar kan zelf aan de bende ontkomen. Vanaf dat moment wil de kleine jongen nog maar één ding: wraak.

We ontmoeten Red opnieuw als volwassen bounty hunter en stappen opnieuw in het verhaal tijdens de zoektocht naar de moordenaars van zijn ouders. De gameplay bestaat voornamelijk uit shootouts die telkens ingeleid worden  door een cutscène. Het stadje Brimstone fungeert hier als een soort van centrale hub. Hier kan je met de verschillende inwoners praten, een bezoekje brengen aan de saloon (met een heus saloon gevecht als minigame) en je wapenarsenaal uitbreiden in de plaatselijke gunstore. De sheriff van het stadje geeft je steeds je volgende opdracht. Deze opdrachten bestaan er voornamelijk in om één of andere boef op te jagen en er een showdown mee aan te gaan. Ook zullen er ten gepaste tijden personages zijn die je uitdagen tot een duel. Degene die het vlugst zijn geweer kan trekken overleefd. Het grootste gedeelte van het spel zal je samen in het gezelschap met Red doorbrengen. Af en toe springt het verhaal in Red Dead Revolver op een zijspoor en zal je met een ander personage moeten spelen. Zo zal je op een gegeven moment in de huid van een indiaan kruipen die de opdracht krijgt om de gevangen genomen Red te bevrijden. Maar wees niet bevreesd: aan de gameplay zelf verandert er dan niets.

Het is onvermijdelijk dat Red Dead Revolver wordt vergeleken met dat ander Rockstar spel Max Payne. Red loopt op dezelfde nichterige wijze als Max (alsof hij artrose heeft in beide knieën), de gameplay wordt grotendeels overgenomen en zelfs de bullet time passeert de revue maar wordt in Red Dead Revolver  ‘red eye’ genoemd. Door je rechter thumbstick in te drukken gaat het spel over in slow motion waardoor je de vijanden gemakkelijker schade kan toebrengen. Hoe lang je van de ‘red eye’ gebruik kan maken, wordt bepaald door de ‘red eye meter’ die zich vult wanneer je vijanden om het leven brengt. De rest van de controls zijn behoorlijk simpel, wat de actieradius van Red alleen maar ten goede komt. De linker trigger laat de crosshair zien en met de rechter trigger knal je de vijanden naar het hiernamaals. Met de x-knop kan je je verschuilen achter verschillende obstakels. De A-knop laat onze cowboyheld springen en met het D-pad kan je van wapen veranderen. Het wapenarsenaal is behoorlijk uitgebreid en varieert van verschillende Colts en Manchesters. Deze zijn te kopen in het stadje Brimstone, samen met nog andere leuke dingen zoals dynamiet, messen of ontvlambare flessen. In de gunstore van Brimestone heb je ook de mogelijk om je wapens te laten repareren, want deze lopen schade op tijdens de shootouts. Geld verdien je gewoon door de vijanden te doden, de eindbazen ‘dead or alive’ te verslaan waarna je vervolgens een fikse beloning bij de sheriff kan gaan opstrijken. Naast munitie en wapens kan je in de winkel ook voorwerpen en krantenpagina’s kopen. De voorwerpen openen in het multiplayer gedeelte nieuwe karakters of levels terwijl de krantenpagina’s in de galerij optie nieuwe prenten  openen.

De shootouts spelen zich af in kleine en compacte levels. In het begin van elke level wordt je haast middenin een shootout gedropt. Dit maakt Dead Red Revolver behoorlijk intens. De kleinere levels geven het spel dan ook een behoorlijk arcadegevoel mee. Geen puzzels, oneindige dialogen, maar pure actie. Het grote nadeel van deze kleinere arena’s is dat je het level niet alleen vrij vlug uitgespeeld hebt maar ook dat de actie soms vrij hectisch en onoverzichtelijk kan worden. Gelukkig kan je op zulke momenten gebruik maken van de ‘red eye’.

Het sterkste punt van Red Dead Revolver is zonder twijfel de hele Western setting. Van de optiemenu’s, de muziek tot de uitstekende voice acting: het ademt allemaal dat typische Amerikaanse cowboy sfeertje uit. De leveldesign is over het algemeen genomen van zeer hoge kwaliteit. Maar misschien nog het meest origineel is de design van de eindbazen. Stuk voor stuk met voldoende stijl en charisma. Ik wil hier geen afbreuk doen aan de kwaliteiten van de Rockstar Games designers, maar de hand van de Capcom designers is hierbij zeker niet weg te denken. Alle westernfilm clichés worden bovendien uit de kast gehaald. Van een verlaten spookstad, de ruïnes van een Mexicaanse kerk, een goudmijn, een eenzaam huis op de prairie of een gevecht bovenop een trein. Dit zijn maar enkele voorbeelden van de clichés die uitstekend in dit spel verwerkt worden.

Naast de unieke settings, dragen ook de cutscènes bij tot de gehele sfeer. De cutscènes zijn namelijk expres wat korrelig gemaakt en op het scherm zie je de hele tijd zwarte vlekken en strepen verschijnen alsof je naar een oude film aan het kijken bent. De grafics zelf zijn zeker niet de mooiste maar ze doen hun job naar behoren. In combinatie met de sfeer en cutscènes valt er over de grafische uitwerking dan ook niets te klagen. Ook terecht een vermelding waard zijn de uitstekende geluidseffecten en de reeds aangehaalde voice acting. 

Het spel is niet zo erg uitgebreid en zeker niet al te moeilijk. Iemand die wat tijd voor Red Dead Revolver kan uittrekken zal al snel door de verhaalmode uitzitten. Om dit wat op te vangen heeft Rockstar Games gekozen om heel wat ‘unlockables’ in het spel te steken en een multiplayer aan Red Dead Revolver toegevoegd. Een aantal dingen worden pas geopend wanneer je op het einde van een level een ‘excellent’ rating krijgt. De rating wordt onder andere bepaald door de hoeveelheid gedode vijanden, de tijd die je nodig had om het level uit te spelen en de hoeveelheid opgelopen schade van je personage. De multiplayer optie stelt jammer genoeg niet al te veel voor. Samen met drie vrienden kan je alleen of in teams het tegen elkaar opnemen. Leuk voor even, maar de multiplayer levels komen recht uit de verhaalmode en zijn eigenlijk niet zo geschikt voor het multiplayer gedeelte. Je kan je wel inloggen op Xbox live maar alleen zodat anderen weten dat je Red Dead Revolver aan het spelen bent en je vervolgens kunnen uitnodigen voor een ander spel. Een online shootout had zeker kunnen bijdragen tot de levensduur en herspeelbaarheid van deze Western shooter.

Red Dead Revolver is dankzij de unieke sfeer, een mooi design van de verschillende settings en vijanden een goed spel geworden. De gameplay is compromisloos en intuïtief alhoewel de actie soms erg hectisch kan zijn. Het spel wordt op een gegeven moment soms wat eentonig en de moeilijkheidsgraad ligt niet erg hoog. Een toegewijde gamer zal dan ook zonder problemen door het spel uitrazen. Dit wordt enigszins kunstmatig opgevangen doordat er verschillende karakters, levels en prenten in de galerij mode geopend kunnen worden. Het multiplayer gedeelte stelt niet al te veel voor. Desondanks is dit spel toch een aanrader. Fans van games à la Max Payne en gamers die houden van een ongecompliceerd gameplay mogen dit zeker aan hun collectie toevoegen.