Red Bull X-fighters

Als fanatiek Red Bull-drinker en een groot fan van de door Red Bull-gesponsorde evenementen en sportteams, was de keuze snel gemaakt toen aan mij de vraag werd gesteld of ik aan de slag wou met de game Red Bull X-Fighters. Alles wat Red Bull namelijk aanraakt lijkt vleugeltjes en dus kon ook dit geen uitzondering zijn. Maar hoe goed heeft Red Bull X-Fighters zijn vleugels onder controle; weet het in de lucht te blijven of stort het hulpeloos op te pletter op het aardoppervlak?

In Red Bull X-Fighters mag je aan de slag als een willekeurig, naamloze X-fighter en is het de bedoeling dat jij op een motor stapt en de meest spectaculaire tricks uit probeert te voeren over zes verschillende locaties.  Het drama begint echter al tijdens het opstarten van de game….De game kent namelijk tergend trage laadtijden, zelfs al bij het opstarten. Bij een gemiddelde retailgame zou je jezelf hier al aan ergeren, laat staan dat het hier gaat om een kleine, downloadbare game. Daarnaast kent de game irritante wachttijden tussen de verschillende levels en zelfs het laden van een nieuwe opdracht kost eigenlijk al teveel tijd.

Daarnaast is de game gewoon een ramp om te spelen. Op zes verschillende banen krijg je continu dezelfde opdrachten (vijf per level), die zich telkens op het zelfde stuk baan afspelen. Het grootste verschil tussen de verschillende opdrachten zit hem vooral in welke trick je verplicht moet uitvoeren, mocht dit je lukken. Want ook het hele trick-systeem raakt kant noch wal. Je voert de twintig verschillende tricks uit door een knoppen-combinatie op je controller, zoals (in het geval van de 360-versie) B+RT+LB. Je maakt echter zelden genoeg hoogte om een trick uit te voeren, laat staan een combinatie van verschillende tricks te maken.

Je hebt de mogelijkheid om te kiezen uit verschillende motoren en skins voor je rijder, maar dit is voor het grootste gedeelte puur visueel en voegt helemaal niets toe aan de game. De drang om deze te unlocken ontbreekt dan ook compleet.
De audiovisuele kant is, net als de rest van de game, zwaar onder niveau. De omgevingen zijn eentonig, saai en plat en lijken voor het grootste gedeelte op elkaar. “Een andere achtergrond en een andere volgorde in de heuvels et voilà, een nieuw level!” moet men hebben gedacht. Om nog maar niet te spreken over de soundtrack, die lijkt te bestaan uit één ontzettend irritant rocknummer, dat de hele tijd op repeat staat.

In mijn korte, maar drukke, “carrière” als redacteur heb ik al heel wat games gespeeld. Er zaten slechte games tussen, maar ook hele goede. Echter ben ik nog nooit zo’n slechte titel tegen gekomen als deze game. Uit deze recensie kan je maar één ding halen: ontwijk deze game en besteed je tijd aan wat nuttigers.