Raving Rabbids: Alive & Kicking

De Raving Rabbids werden enkele jaren geleden, samen met Rayman, op het scherm getoverd. De game kreeg in 2006 een heleboel kritiek te verwerken aangezien de echte fans vonden dat de Raving Rabbids niks te zoeken hadden in een Rayman-game. Ubisoft had opgemerkt dat de grappige reclamefilmpjes met de gekke konijnen in de hoofdrol wél succes hadden en gaf de wezens prompt hun eigen game. Ondertussen is Alive & Kicking al de zesde Rabbids-game op 5 jaar tijd, is dat teveel of kunnen we maar niet genoeg krijgen van deze geflipte beesten?

Raving Rabbids: Alive & Kicking is een partygame geworden die enkel met de Kinect-camera kan gespeeld worden. Het spelletje bevat twee game modes, namelijk Party en Quick Play. De Quickplay-mode heeft, zoals het hoort, een hoog pick-up-and-play gehalte. Je kiest het aantal spelers, de minigames die je wilt spelen en je bent vertrokken. Niet alle minigames bieden echter de mogelijkheid om in je eentje te spelen, Alive & Kicking is dan ook een partygame voor een reden. Veel spelers zullen naar de quickplay grijpen aangezien er niet altijd twee vrienden voor handen zijn die willen meespelen, iets wat wel een vereiste is voor de Party-mode. Ook kan je op elk moment stoppen zonder iets van bonussen of progress te verliezen.



De Party-mode kan, zoals gezegd, enkel gespeeld worden met minstens 3 spelers, het maximum staat op 16. Elke speler moet ook een eigen profiel maken, iets wat wel een hoop tijd in beslag kan nemen.  De minigames zijn dezelfde als in de andere spelmode maar toch zijn er enkele zaken die de twee van elkaar onderscheiden. Wanneer je van een andere speler een minigame verliest mag je jezelf eens lekker belachelijk maken door nog een klein spelletje te voltooien. Wanneer je dit gedaan hebt is het aan de andere spelers om te bepalen hoe goed of hoe slecht de vertoning was. Hoe slechter de medespelers je beoordelen, hoe meer credits je verliest en vice versa. Wanneer een speler al zijn punten verliest is het spel voor hem afgelopen, degene die overblijft op het einde is dus de winnaar. Wanneer je vaak met onsportieve medespelers deze game speelt hoor je de ruzie nu al aankomen...

Deze game staat of valt natuurlijk met de originaliteit van de minigames. Niet elk spelletje is even origineel, vele zagen we eerder al in Mario Party of WarioWare, en bestuurt even goed. Bij vele van de minigames is ook het plezier niet altijd even gemakkelijk te vinden en frustratie loert al snel om de hoek. Zo moet je bijvoorbeeld vormen nadoen terwijl je achter een douchescherm staat en later ook borden die een Rabbid naar je gooit wegslaan. Sommige games zal je steevast enkele keren moeten opnieuw doen omdat nergens aangegeven wordt wat nu juist de bedoeling is. Een woordje uitleg met eventueel een practice-optie zoals in Mario Party had zeker welkom geweest.

De Raving Rabbids zijn gek, volledig geflipt, oliedom en gewoon onvoorspelbaar. De witte pluisbollen halen iedere dag zeer grappige stoten uit en hen bekijken is een leuk tijdverdrijf. Nu praat ik echter over de gekende reclamefilmpjes en niet over Raving Rabbids: Alive & Kicking. De gekende sfeer van de beesten is in de game helemaal niet te vinden. Oké, ze hebben nog steeds een domme grijns op hun snoet en ja, dat is af en toe wel grappig. Maar hetgene wat deze game zou kunnen redden, en er eigenlijk altijd zou moeten zijn, is er spijtig genoeg niet.

Raving Rabbids: Alive & Kicking is zeker geen goede game, maar ook geen echt slechte. De game blijft in de middenmoot hangen en toont wederom dat de Rabbids niet in staan zijn om een goede game af te leveren. Ongeïnspireerde minigames, weinig goede humor, het ontbreken van de Rabbids-sfeer en dubieuze opties maken van deze game geen must-buy. Na enkele glazen van je favoriete alcoholische drank kan Alive & Kicking misschien nog wel voor een positieve noot zorgen want zo slecht is het natuurlijk allemaal niet. Hopelijk laat Ubisoft de konijnen nu echter enkele jaartjes in de kooi.