RACE Pro

Streetracers zijn al een poosje “the next big thing”, maar nog niet zo bijster lang geleden zwaaiden realistische racegames de plak. Nu kan je twisten over wat precies de definitie van een sim is, maar titels als Gran Turismo speelden zonder twijfel een belangrijke rol in de opkomst van het meer serieuze racewerk. Sinds de huidige generatie consoles veranderde er echter één en ander. Populaire genres zoals GT, rally en Formule 1 verdwenen van het toneel om plaats te maken voor streetracers en offroad spektakel. Deze grondige verschuiving was zeker geen slechte zaak – anders hadden we nooit pareltjes als Burnout Paradise, Race Driver Grid, Midnight Club LA of PGR 4 kunnen spelen.

Maar zo af en toe verlangt menig racefanaat wel eens terug naar de tijd waarin je met een wagen moest worstelen wilde je die op de baan houden. De echte racesims vind je vandaag de dag eerder op pc. En laat Race Pro nu net mikken op dit publiek, dat tot nog toe weinig aan zijn trekken kwam op console. De Zweedse ontwikkelaar SimBin is intussen een gevestigde waarde in het racesimwereldje. Hun GTR games behoren zo ongeveer tot het beste wat je zal vinden op de racing simulatiemarkt, al verschenen hun games tot nu toe enkel op pc. Met Race Pro onderneemt men een eerste poging om voet aan wal te krijgen in consoleland. Een gedurfde zet, want nu games niet langer een obscure markt aanboren, maar meer en meer fastfood voor het grote publiek geworden zijn, is het nog moeilijk om met een simulatiegame te scoren.

Een snelle blik op de saai uitziende menu’s toont ons alvast alle klassieke ingrediënten. Single race, career, championship, time attack, practice, en hotseat, waarin je afwisselend met een kameraad kan spelen. Er zijn drie moeilijkheidsgraden: novice, semi-pro, en professional. Novice kan je met je ogen dicht spelen, en Semi-pro levert een besturing op met enkele hulpmiddelen, vergelijkbaar met de gameplay zoals Forza 2. Winnen is hier net zoals in novice echter kinderspel, en een game als deze moet je eigenlijk spelen op professional. En geloof me vrij dat je hier enig zweet zal laten. De auto’s gedragen zich zoals in het echt en enkel met veel oefenen zal je hier als eerste de eindmeet halen. Dit wil zeggen, bij de eerste bocht achterstevoren staan, remmen die blokkeren waardoor je rechtuit de zandbak in rolt als je te hard remt etc. Lang niet iedereen zal hier plezier aan beleven, maar voor de puristen is dit de zevende hemel.

De parcours zijn goed vertegenwoordigd. Het zijn bovendien uitdagende circuits, met voldoende variatie en de nodige snelheid. Er zitten enkele bekend in de oren klinkende namen tussen zoals Laguna Seca, Brands Hatch, Road America en Zandvoort. Maar bovenal doet het deugd eens terug te kunnen racen op echte racecircuits, in plaats van de zoveelste stedelijke omgeving waar zo goed als elke tegenwoordige racegame mee komt aandraven. Geef toe, er is niks zo saai als “cityblock” races, met niks anders dan rechte banen en bochten van 90°. Geef mij maar echte circuits met genadeloze bochten en lekkere chicanes. Ook het wagenpark is voldoende gevarieerd, al zitten er veel dezelfde wagens in een ander jasje tussen. Zo heeft elke gewonnen wagen een bronzen, zilveren of gouden versie naargelang de moeilijkheidsgraad die je kiest. Elke wagen gedraagt zich bovendien anders, en het is echt zweten om het beestje in toom te houden op de professionele moeilijkheidsgraad. En dat brengt ons bij de voornaamste troef van Race Pro: de besturing. Deze slaat de nagel op de kop en is gewoonweg schitterend. Met de nodige oefening kan je je wagen precies sturen waarheen je wilt zodat je netjes op de ideale lijn zit. Maar onthou goed: dit is en blijft een simulatie, dus je zal eerst enige uurtjes moeten oefenen vooraleer de gouden bekers op je kast komen te staan. Gelukkig kan je steeds de restart button raadplegen voor een herkansing. Voor minder dan goud doen we het immers niet!

De A.I. houdt zich over het algemeen overeind, al volgt ze soms wel iets teveel het voorgeprogrammeerde lijntje. Soms gedragen de wagens zich wat vreemd als ze tegen elkaar botsen. Het lijkt dan alsof ze even aan elkaar blijven hangen, en zo duiken er hier en daar nog wel kleine bugs op. De meeste van deze A.I.-perikelen vermijd je echter makkelijk door online te gaan racen tegen echte tegenstanders in plaats van tegen de computer. De multiplayer is dan ook de plaats bij uitstek voor echte “petrolheads”. Het schademodel viel me overigens enigszins tegen. Een vaak gezien euvel in racegames, namelijk aan volle snelheid de bocht indraaien en andere wagens als muurtje gebruiken, wordt in Race Pro door de vingers gezien. Leuk is ook dat te roekeloos rijgedrag vroeg of laat zijn tol eist. Zo durft je wagen wel eens op zijn dak belanden bij een te scherpe bocht. Maar lang niet alles blijft onbestraft. Zo kreeg ik een drive-through penalty wanneer ik bochten afsneed of even per ongeluk door het gazon reed. Ook vreemd: slipstreamen lijkt niet te werken, en dat voor een simulatie?

Over de graphics kan ik vrij kort zijn. Deze zijn gewoon niet meer van deze tijd. Er zit weinig detail in de tracks, de framerate is labiel wanneer je een U-bocht neemt en screentearing is alom aanwezig. De wagens zelf kunnen er nog mee door, maar je ziet ze nooit echt in close-up. Er zijn immers vier camerastandpunten, waarvan drie in of voor de wagen. Er is maar één buitenaanzicht, dat behoorlijk ver achter de wagen hangt. Ik had liever nog een camerastandpunt gezien dat zich vlak achter de wagen bevond. Echte fanaten zullen ongetwijfeld liever in de cockpit duiken, maar aan mij is dit alvast niet besteed. Het geluid is eveneens niks bijzonders. Enkel aan de finish komt een droge stem je even feliciteren met je overwinning.

Ben je een echte racefan die zich niet stoort aan de matige graphics en de vele technische hick-ups, dan is Race Pro misschien wel voor jou. Hou je meer van een arcadebesturing en coole games met vette exotische bakken, dan laat je deze game best links liggen. Dit is racen pur sang, niks meer maar ook niks minder. Het is zeker en vast een gemiste kans om het grote publiek te bereiken,met name de algemene presentatie is bij momenten om te huilen. Gelukkig blijft de titel overeind door de knappe besturing en de uitdagende circuits, maar ook door het feit dat er eigenlijk geen concurrentie is wat betreft simulatiegames. Laat Atari nu maar op de proppen komen met de nieuwe Test Drive Unlimited 2!