Pure

Puur Plezier

Dat het racegenre niet ondervertegenwoordigd is op de next gen console is een feit. Menig ontwikkelaar doet een gooi naar de kroon van digitaal race-entertainment. Plezier voor de massa. Brood en spelen! Mag het af en toe ook eens wat minder cerebraal zijn? Natuurlijk! PURE van developer Black Rock Studio is een arcade racer pur sang. ATV’s, ofwel vierwielers, zijn het alpha en omega van deze Disney-productie. Black Rock Studio steekt niet onder stoelen of banken dat het leentjebuur speelde bij games als SSX. Vroeger bekend als Climax Racing (van o.a. MotoGP ’07), kiest de developer nu resoluut voor plezier met de grote ‘P’. PURE is een krachttoer van adrenaline, snelheid en weerzinwekkende stunts. Welkom in de wereld van de waaghalzerij.

Pure Schoonheid

Als liefhebber van sterke staaltjes technisch en grafisch vernuft, kan ik al meteen meedelen dat PURE van een ongeziene, bijna poëtische schoonheid is. Het lichtspel door de bomen, de oneindige vista’s, de opspattende modder en gedetailleerde tracks - allemaal gepolijst naar een stabiele framerate zonder de gekende en gehekelde technische problemen - zijn een ware verademing in een business waar releasedates meestal voorrang krijgen op de afwerking van een product. Een dikke bravo aan de ontwikkelaar die bewijst dat de next gen console helemaal nog niet aan het einde van zijn kunnen is. Nu, een mooi plaatje is één zaak, ervoor zorgen dat het ook plezant is, dat kunnen enkel een handvol gegadigden. Gelukkig voor ons behoort Black Rock Studio tot die aparte club.

PURE’s singleplayer draait vooral rond de World Tour campaign van tien stages met elk vier tot zeven events waar je gaandeweg van de tragere D-klasse quads opklimt naar de moddervreters van de latere races. De speler moet per stage een bepaalde score halen om de volgende vrij te spelen. Onderweg krijg je tientallen onderdelen die je kan gebruiken in de uitgebreide doch eenvoudige quad-editor (customization/tuning). Het leuke is dat de luie mechanicien in ons met ingedrukte X- of Y-knop een Race of Freestyle quad zó in elkaar flanst door middel van een slimme autobuild feature. Geduldige diehards kunnen dan weer miniscule wijzigingen aanbrengen en een gepersonaliseerd voertuig assembleren.

De kern van de gameplay draait rond een eenvoudig concept: de parcours liggen bezaaid met mogelijkheden om te springen (ravijnen, heuvels, stunt ramps etc.). Eens in de lucht voer je een aantal trucs uit waarbij je character één of meerdere seconden rond zijn quad balanceert. Hoe moeilijker de stunts die je uitvoert, des te meer ‘boost’ krijg je na de landing. Zet je de quad niet perfect op de grond, dan verlies je tijd en je stuntscore. Een combo-timer telt af zodat je stunts aan elkaar kan rijgen. De boost-meter groeit ondertussen, stunt na stunt. Boost gebruik je om met de X-knop extra snelheid te maken (á la Burnout) of je laat de meter doorgroeien zodat je nog moeilijkere stunts kan uitvoeren. Je begint namelijk met de gemakkelijkste stunts op de A-knop bij het begin van de race, na een paar gelukte stunts krijg je de B-knop als extra optie voor moeilijkere stunts en ook de Y-knop voor nog langere luchtmaneuvers. Het neusje van de zalm zijn de Special Tricks die je vrijspeelt nadat je stunt met een volledig gevulde boost-meter. Zet je schrap en reken op een paar seconden big air time voor je aan deze leukerds begint of je eindigt als broodje gehakt beneden in de vallei! Het kiezen tussen directe snelheidswinst met de X-knop of de boost opsparen voor moeilijker stunts is een nagelbijtend stukje tactiek dat we graag verwelkomen.

Drie soorten events zorgen voor de nodige variatie binnen het spelconcept: in Race events ligt de nadruk op veel jumps en natuurlijk de finish-positie van de speler. De snelste wint met andere woorden. Ook in de Sprint events geldt dit als doel, doch zijn de parcours hier kleinere varianten van de Race-tracks en is er meestal maar één grote afsprong zodat het verzamelen van boost en snelheid hier een nog groter steekspel wordt. Bij het Freestyle event start de speler met een bepaalde hoeveelheid benzine (niet hetzelfde als boost). De benzine vermindert naarmate je langer rijdt. Boven de tracks zweven nu iconen voor score multipliers, extra boost, extra benzine en Special Tricks. Degene die de meeste punten behaalt is de uiteindelijke winnaar. Na enige minuten zie je de benzineloze tegenstanders letterlijk als vliegen uit de wedstrijd vallen. Een goed getimede keuze van iconen is hier van primordiaal belang. Bij alle soorten events geldt tevens het dogma dat wanneer je dezelfde trucs na elkaar blijft herhalen je minder punten (en bij Freestyle zelfs minder benzine) krijgt. Variatie is levensnoodzakelijk!

Pure Beleving

Na al dat lof zijn er natuurlijk ook een paar opmerkingen te maken. Niettegenstaande de prachtige setting van PURE trad na verloop van tijd een gevoel van “te weinig variatie” op. De zes verschillende ‘werelden’ leken nogal sterk op elkaar qua omgeving en vegetatie. Net als bij SSX had ik bij PURE ook het gevoel dat eens je je stuntgamma onder de knie had er iets minder schwung zat op de frisheid van de gameplay. Misschien maar goed ook dat het spel geen dertig uur duurt: de campaign en vrijblijvende (Time) Trial Mode nemen hooguit een tiental uur in beslag. Online kan je natuurlijk je ei/modder kwijt in 16-player races – een leuke afwisseling wetende dat de eerste vijf stages van de singleplayer World Tour grenzen aan het té gemakkelijke. Ook de verschillende vrij te spelen characters boden weinig brood op de plank: buiten de stemmetjes hadden ze geen toegevoegde waarde (wij gingen voor de Japanner). Offline multiplayer werd ook geseponeerd “om zich te kunnen focussen op de online component”. Ik gok eerder dat ze het technisch niet rond kregen om dergelijke graphics in split screen aan een aanvaardbare framerate op het scherm te toveren, maar soit.

Het was geleden sinds Flatout Ultimate Carnage dat ik nog zo genoten had van een arcade racer op Xbox 360. Jammer echter dat het plezier even vluchtig is als de benzine in de Freestyle events. Mits meer variatie en wat extra gameplay modes had PURE absolute top geweest. Nu is het vooral een goed en plezant – zij het kort – spel dat je met een gevoel naar meer doet hunkeren naar de sequel(s).