Pro Cast Sports Fishing
review
Een visspel op Xbox, het is weer eens wat anders. Met Pro Cast Sports
Fishing heeft Capcom de knoop doorgehakt en is het eerste visspel op de
Xbox een feit. Niet meteen een gewaagde zet, omdat het nog maar het
enige spel in zijn genre is. Het enige wat wel in twijfel wordt
genomen, is of het wel gaat aanslaan bij de doorsnee gamer. Gewapend
met hengel en aas trok ik ten strijde en onderwierp Pro Cast Sports
fishing aan een grondige test.
Nadat ik het schijfje voorzichtig aan de haak sloeg en netjes in de lade van mijn Xbox wierp, merkte ik een nogal onverzorgd startscherm op. Hier kun je uit een keuze van drie spelmodi kiezen. In de arcade mode begin je, zonder verschillende menu's te doorlopen, aan een vispartijtje tegen 9 andere deelnemers. Wie na enkele minuutjes vissen het meeste kilo's heeft is de winnaar. De free fishing mode is voor de loze vissertjes onder ons die wel eens houden van een dagje non-stop vissen. Als afsluiter hebben we de simulation mode. In deze mode begint het echte werk en moet je bewijzen dat jij de titel van Meester Baarzenvisser kunt binnenalen.
In het speciaal ontworpen simulation menu heb je weer de keuze uit tal van opties. De bedoeling is natuurlijk om deel te nemen aan grote wedstrijden. Maar zonder training kan je daar niks gaan zoeken. Daarvoor kun je best eerst wat gaan oefenen in de go fishing mode. Na deze geduldslopende voorbereiding kun je jezelf inschrijven voor je eerste wedstrijd. Deze wedstrijden zijn gelijk aan die van de arcade mode, alleen is het hier de bedoeling dat jij met de prijzenpot gaat lopen. Een prijzenpot die bestaat uit kilo's bonuspunten. Met deze welverdiende punten kun je in het speciale viswinkeltje de laatste nieuwe snufjes op visgebied aanschaffen. Dit gaat van kleurrijke azen tot adembenemende motorboten. Naast deze materiële waren kun je ook tips kopen van de experts in de plaatselijke bar. De laatste aanwezige mode is voor het bekijken van je statistieken. Hier vind je het aantal punten, gevangen vissen, gewonnen wedstrijden, enz.
Eens aangekomen aan de jachtvelden stap je in je bootje en ben je klaar om ten strijde te trekken. Het varen op zich verloopt nogal stijfjes en uit de boot weerklinkt een vreselijk gebrom. Na een tijdslopende boottocht kun je dan eindelijk je lijn uitgooien. Bij het uitgooien heb je de keuze uit vier richtingen. Dit verander je met het navigatiepad. Je kunt ver, kort, langs links of langs rechts uitgooien. Eens je je keuze gemaakt hebt duw je gewoon op de A knop en enkele seconden later ligt je aas tussen de baarzen te spartelen. Dan is het de bedoeling om, door middel van de rechter trigger, je lijn voorzichtig binnen te halen. Dit is niet zo gemakkelijk als je dacht, je moet een speciale techniek hanteren zodat je de vissen naar je aas lokt. Als een vis interesse toont in je spartelende snufje, zal hij normaal na een tijdje toehappen. Maar het is niet verwonderlijk dat hij gewoon wegzwemt. Vooral in de beginfase van het spel komt dit fenomeen vaak voor. Je hoeft je dus niet te schamen als je na vier uur vissen nog steeds niets hebt gevangen hebt, want dit overkomt zelfs de gevorderde gamer. Als een baars na een tijdje dan toch de nodige interesse uitstraalt en toebijt, moet je hem aan de haak slaan met de linker trigger. Daarna kan het binnenhalen, van je aan de haak geslaagde vis, uitlopen tot een hels gevecht. Je moet het gedaante goed begeleiden met de linker thumbstick en maken dat er niet teveel spanning op je lijn komt. Gebeurt dit toch, dan zal je lijn breken en zwemt je avondeten voor je neus voorbij!
Van zijn grafische kwaliteit moet Pro Cast Sports Fishing het ook niet hebben. De talloze omgevingen zijn steeds versierd met 2D textures en de interactieve watervalletjes lijken meer op vallende ijsblokjes. En dat ze bij Capcom graag met Lego spelen is wel gebleken uit het uitzicht van de bodems. Bij elk hoogte verschil zie je telkens een storende lijn en de vlakke stukken zijn telkens vlakke panelen die tegen elkaar geschoven zijn. De bekleding van de bodem is versierd met bruingekleurde wolkjes en komt vrij eentonig over. Voor de rest zorgt men door middel van plantjes en rotsblokken voor een beetje afwisseling in deze lager gelegen gebieden, maar dat wil niet zeggen dat deze mooi zijn. Ze lijken net zoals de bodem opgebouwd uit Lego blokjes, en soms zou je zweren dat je de nopjes nog zag zitten. De vissen beschikken wel over de nodige portie grafische pracht, maar toch lijkt het of je steeds dezelfde vis hebt gevangen. Het enige merkbare verschil is de grootte. De personages lijken over dezelfde grafische kwaliteit te beschikken, alleen zijn deze wel te onderscheiden van elkaar. Ook het vrouwelijk schoon wordt niet verbannen uit deze game. Het enige vrouwelijke personage is mooi aangekleed en de bolvormige onderdelen zijn met de uiterste perfectie uitgewerkt. Maar niet alleen het vrouwelijk rond is aanwezig, het bierbuikje van oom Henk mag er ook wezen!
Het geluid is niet bepaald overweldigend. Mensen met een heus digitaal geluidssysteem in hun woonkamer zullen er niet van kunnen profiteren met Pro Cast Sports Fishing, het spel ondersteunt immers geen Dolby Digital. De geluidseffecten in het spel beperken zich tot een commentator die af en toe wat zegt en de klank van de spartelende vissen die bovenkomen. De soundtracks doen me denken aan die oude arcade songs. Je kent ze wel, die jingles overladen met rocksounds en gitaarsolo's. Per level is er telkens ook een andere soundtrack. Maar toch hoor je steeds dezelfde basis terugkomen.
We kunnen concluderen dat Pro Cast Sports Fishing niet bepaald geslaagd is. Het begin is erg moeilijk, maar eens je het onder de knie hebt wordt het veel te gemakkelijk. Het lijkt of we te maken hebben met een spel waaraan weinig aandacht is aan besteed, want de graphics en het geluid zijn evenals de gameplay zeker niet van de hoogste plank. De die-hard vissers kunnen het misschien eens overwegen om het te huren. De anderen laten het zeker en vast best links liggen.
Nadat ik het schijfje voorzichtig aan de haak sloeg en netjes in de lade van mijn Xbox wierp, merkte ik een nogal onverzorgd startscherm op. Hier kun je uit een keuze van drie spelmodi kiezen. In de arcade mode begin je, zonder verschillende menu's te doorlopen, aan een vispartijtje tegen 9 andere deelnemers. Wie na enkele minuutjes vissen het meeste kilo's heeft is de winnaar. De free fishing mode is voor de loze vissertjes onder ons die wel eens houden van een dagje non-stop vissen. Als afsluiter hebben we de simulation mode. In deze mode begint het echte werk en moet je bewijzen dat jij de titel van Meester Baarzenvisser kunt binnenalen.
In het speciaal ontworpen simulation menu heb je weer de keuze uit tal van opties. De bedoeling is natuurlijk om deel te nemen aan grote wedstrijden. Maar zonder training kan je daar niks gaan zoeken. Daarvoor kun je best eerst wat gaan oefenen in de go fishing mode. Na deze geduldslopende voorbereiding kun je jezelf inschrijven voor je eerste wedstrijd. Deze wedstrijden zijn gelijk aan die van de arcade mode, alleen is het hier de bedoeling dat jij met de prijzenpot gaat lopen. Een prijzenpot die bestaat uit kilo's bonuspunten. Met deze welverdiende punten kun je in het speciale viswinkeltje de laatste nieuwe snufjes op visgebied aanschaffen. Dit gaat van kleurrijke azen tot adembenemende motorboten. Naast deze materiële waren kun je ook tips kopen van de experts in de plaatselijke bar. De laatste aanwezige mode is voor het bekijken van je statistieken. Hier vind je het aantal punten, gevangen vissen, gewonnen wedstrijden, enz.
Eens aangekomen aan de jachtvelden stap je in je bootje en ben je klaar om ten strijde te trekken. Het varen op zich verloopt nogal stijfjes en uit de boot weerklinkt een vreselijk gebrom. Na een tijdslopende boottocht kun je dan eindelijk je lijn uitgooien. Bij het uitgooien heb je de keuze uit vier richtingen. Dit verander je met het navigatiepad. Je kunt ver, kort, langs links of langs rechts uitgooien. Eens je je keuze gemaakt hebt duw je gewoon op de A knop en enkele seconden later ligt je aas tussen de baarzen te spartelen. Dan is het de bedoeling om, door middel van de rechter trigger, je lijn voorzichtig binnen te halen. Dit is niet zo gemakkelijk als je dacht, je moet een speciale techniek hanteren zodat je de vissen naar je aas lokt. Als een vis interesse toont in je spartelende snufje, zal hij normaal na een tijdje toehappen. Maar het is niet verwonderlijk dat hij gewoon wegzwemt. Vooral in de beginfase van het spel komt dit fenomeen vaak voor. Je hoeft je dus niet te schamen als je na vier uur vissen nog steeds niets hebt gevangen hebt, want dit overkomt zelfs de gevorderde gamer. Als een baars na een tijdje dan toch de nodige interesse uitstraalt en toebijt, moet je hem aan de haak slaan met de linker trigger. Daarna kan het binnenhalen, van je aan de haak geslaagde vis, uitlopen tot een hels gevecht. Je moet het gedaante goed begeleiden met de linker thumbstick en maken dat er niet teveel spanning op je lijn komt. Gebeurt dit toch, dan zal je lijn breken en zwemt je avondeten voor je neus voorbij!
Van zijn grafische kwaliteit moet Pro Cast Sports Fishing het ook niet hebben. De talloze omgevingen zijn steeds versierd met 2D textures en de interactieve watervalletjes lijken meer op vallende ijsblokjes. En dat ze bij Capcom graag met Lego spelen is wel gebleken uit het uitzicht van de bodems. Bij elk hoogte verschil zie je telkens een storende lijn en de vlakke stukken zijn telkens vlakke panelen die tegen elkaar geschoven zijn. De bekleding van de bodem is versierd met bruingekleurde wolkjes en komt vrij eentonig over. Voor de rest zorgt men door middel van plantjes en rotsblokken voor een beetje afwisseling in deze lager gelegen gebieden, maar dat wil niet zeggen dat deze mooi zijn. Ze lijken net zoals de bodem opgebouwd uit Lego blokjes, en soms zou je zweren dat je de nopjes nog zag zitten. De vissen beschikken wel over de nodige portie grafische pracht, maar toch lijkt het of je steeds dezelfde vis hebt gevangen. Het enige merkbare verschil is de grootte. De personages lijken over dezelfde grafische kwaliteit te beschikken, alleen zijn deze wel te onderscheiden van elkaar. Ook het vrouwelijk schoon wordt niet verbannen uit deze game. Het enige vrouwelijke personage is mooi aangekleed en de bolvormige onderdelen zijn met de uiterste perfectie uitgewerkt. Maar niet alleen het vrouwelijk rond is aanwezig, het bierbuikje van oom Henk mag er ook wezen!
Het geluid is niet bepaald overweldigend. Mensen met een heus digitaal geluidssysteem in hun woonkamer zullen er niet van kunnen profiteren met Pro Cast Sports Fishing, het spel ondersteunt immers geen Dolby Digital. De geluidseffecten in het spel beperken zich tot een commentator die af en toe wat zegt en de klank van de spartelende vissen die bovenkomen. De soundtracks doen me denken aan die oude arcade songs. Je kent ze wel, die jingles overladen met rocksounds en gitaarsolo's. Per level is er telkens ook een andere soundtrack. Maar toch hoor je steeds dezelfde basis terugkomen.
We kunnen concluderen dat Pro Cast Sports Fishing niet bepaald geslaagd is. Het begin is erg moeilijk, maar eens je het onder de knie hebt wordt het veel te gemakkelijk. Het lijkt of we te maken hebben met een spel waaraan weinig aandacht is aan besteed, want de graphics en het geluid zijn evenals de gameplay zeker niet van de hoogste plank. De die-hard vissers kunnen het misschien eens overwegen om het te huren. De anderen laten het zeker en vast best links liggen.
0 reacties
Geef een reactie
Artikel info
- Auteur
- Nick Looijmans
- Datum
- 20 oktober 2003
Game info

Beschikbaar op
- X360
- Game
- Pro Cast Sports Fishing
- Publisher
- Capcom
- Developer
- Capcom
- Genre
- Simulatie
Game score
2/10
