Portal 2

Bijna 3 jaar geleden zag Portal het daglicht en kon het rekenen op een kleine meute fans. De game was echter maar een probeersel van Valve die ook gebundeld werd in de Orange Box en zo niet alleen voor pc verkrijgbaar werd, maar ook voor de Xbox 360 en PS3. Het concept werd bedacht door studenten van het DigiPen Institute of Technology, die na het ontwikkelen van een demo vrijwel allemaal door Valve in dienst werden genomen om het idee uit te werken tot een volwaardige, zij het wat korte game. Pas nadat Portal een populair onderdeel van de Orange Box bleek te zijn, besloot Valve om het als losse game op de markt te brengen. En daarna ging het enkel en alleen maar bergop…

Het potentieel in Portal kwam meer en meer naar boven en Valve twijfelde dan ook geen minuut langer en begon meteen aan een vervolg. Maar deze keer zou het niet blijven bij een goed idee en een goede uitwerking, nee, Valve was van plan alles uit de kast te halen met Portal 2. En dat merken we al van in het begin van de game. De graphics zijn wel nog steeds niet van de beste, de Source engine is niet meer van de jongste, maar het verhaal zit wel deftig in elkaar.

Geen nieuw hoofdpersonage deze keer, maar wel de vertrouwde Chell, de jonge vrouw die je ook in Portal bestuurde. Je wordt wakker in een cel in de Aperture Science Facility en volgt enkele simpele procedures totdat je terug in bed moet kruipen. Plots wordt je gewekt door een zekere Wheatley, een kleine, grappige robot die belooft je te helpen ontsnappen. Blijkbaar is er dus iets enorm fout gelopen waardoor je een heel lange winterslaap hebt gehouden. De tijd en natuur hebben hun ding gedaan en alles lijkt één grote rommel. Wie de eerste Portal-game nooit heeft uitgespeeld, weet dus niet meteen wie Chell precies is. Maar dat leggen wij wel met alle plezier uit.

In Portal word jij, één van de uitverkorenen om de portal gun te testen, door een zekere GLaDOS bijgestaan die je bevelen doorgeeft om door alle levels te geraken en te slagen voor alle proeven. Level na level gaat voorbij, maar telkens worden ze iets pittiger tot de puzzels zelfs levensgevaarlijk worden. Na een tijdje wordt het duidelijk dat GLaDOS je enkel en alleen maar dood wilt en alle anderen waarschijnlijk ook al heeft uitgeschakeld. Toch slaag je er telkens in de levels te voltooien en krijg je GLaDOS als eindbaas voorgeschoteld. Het lukt je om de grote robot te vernietigen, maar dan wordt het zwart.

Portal 2 pikt het verhaal na de eerste game dus min of meer op en laat Chell opnieuw gewend geraken aan de portal gun. Voor diegenen die het nog niet doorhadden: met de portal gun kan je een blauwe en oranje poort op witte muren afschieten en zo op magische wijze van de één naar de ander teleporteren. Na het oplossen van de eerste, simpele puzzels ken je de eenvoudige controls (schieten, springen en lopen, meer is er niet aan) alweer en ben je klaar voor het echte avontuur. Wanneer je samen met Wheatley in een kamer met honderden schakelaars de ‘escape pod’-schakelaar aan het zoeken bent, schakelt hij ze per ongeluk allemaal in waardoor GLaDOS terug tot leven wordt gewekt. Die neemt je terug mee en schotelt je de ene puzzel na de andere voor, klaar om wraak te nemen.

 De opzet is daarmee dus grotendeels gelijk aan die uit de eerste game: ontsnappen aan het testlab en de eindeloze reeks testen die GLaDOS je voorschotelt, maar simpel zal het zeker niet zijn. Gelukkig is Wheatley er nog om je te helpen, of net niet.., en laat dit nu net een gouden zet zijn van Valve. Veel meer zullen we over het verhaal niet meer verklappen, maar deze robot met Brits accent en welgemikte humor behoort zeker tot de pluspunten van de game. We zouden niet meer zonder kunnen!

In tegenstelling tot de eerste Portal zal je deze keer dus ook buiten portalen af kunnen schieten en zul je je weg doorheen zijgebouwen moeten vinden. En dat brengt natuurlijk vernieuwingen met zich mee. Zo heeft Valve wat nieuwe elementen in de levels verwerkt met onder andere ‘Light Bridges’, Redirection Cubes, Excursion Funnels en een soort propulsion gel/verf die in drie kleuren komt. De Light Bridges functioneren als een brug waar je over kan lopen, of mits goed gebruik kan aanwenden als schild, de Redirection Cubes gebruik je om laserstralen te weerkaatsen, de Excursion Funnels dienen als vervoermiddel voor jezelf of voorwerpen en dan heb je ook nog de blauwe en oranje verf die je respectievelijk doen stuiteren en versnellen. Als laatste kan de witte verf gebruikt worden om portalen af te schieten op materiaal dat normaal gezien niet met de portal gun functioneert.

In vergelijking met de eerste Portal-game werden er alleen maar dingen toegevoegd en verbeterd, waardoor we nu al laaiend enthousiast kunnen zijn over dit vervolg. Maar, er is nog meer! Er zit namelijk ook nog een co-op in verwerkt en deze loopt, zoals soms in andere games, niet gewoon het singleplayer verhaal af, maar zet twee testrobotten in de hoofdrol die samen nieuwe puzzels moeten oplossen.

Atlas en P-body, oftewel ‘den dikken en den dunnen’ hebben beide een portal gun gekregen waarbij aan de kleuren van de portals te zien is wie welke geplaatst heeft. Het grote voordeel bij deze co-op is dat je zowel online als offline met een vriend kan spelen. Xbox 360-gamers werden wel wat benadeeld ten opzichte van de PS3- en pc-gamers aangezien deze dankzij het integreren van Steam op de PS3 nu ook samen kunnen gamen. Maar of we hierdoor de Xbox 360-versie minder punten zouden moeten geven? Nee, zeker niet, want misschien komt Valve wel binnenkort op de proppen met gratis DLC?

Sommige games zijn indrukwekkend in het begin, maar worden na een tijdje eentonig en saai. Gelukkig is Portal 2 niet zo en schotelt het spel ons vele uren speelplezier voor. De singleplayer is minstens dubbel zo lang als de eerste game en verrast ons door meer over het hoofdpersonage, het testlab en GLaDOS te vertellen. Daarnaast zorgen de dialogen, met onder andere de grappige Wheatley met Brits accent, ervoor dat alles prima in elkaar vloeit en alles van een hoogstaand niveau is. De enige kritiek die we kunnen geven, is dat er na elke puzzel moet geladen worden en dat de graphics niet zo hedendaags meer zijn. Maar deze kleine minpuntjes worden meteen vergeten wanneer we met de co-op aan de slag gaan. Vernieuwend, verfrissend en leuk; een echt voorbeeld dus voor andere ontwikkelaars en een teken dat co-op, zowel online als offline, nog steeds gegeerd wordt onder de gamers. Wij hebben dus ook maar één boodschap: schiet meteen een portaal af naar je lokale gameboer en haal Portal 2 binnen!