Panzer Dragoon Orta

Toen ik een jaar of 3 was zag ik voor het eerst in mijn leven een echte beer. Toen ik de grote bruine pluis bezig zag wist ik het zeker: ik wou een beer als huisdier. Als je denkt dat een beer als vriend een rare keuze is dan moet je nodig kennis maken met Orta, de hoofdrolspeelster van Panzer Dragoon Orta (PDO). Deze jonge dame neemt geen genoegen met een beer maar gaat voor het grotere werk: gedurende de game wordt ze vergezeld van een heuse draak.
Als je de game start, zie je een waanzinnig mooi filmpje hoe Orta in een eenzame kasteeltoren opgesloten voor zich uit staart. Vanuit de verte ziet ze 3 gestaltes naderen die , hoe dichter ze naderen, steeds meer weg beginnen te krijgen van woeste draken. Haar vermoeden dat het hier niet de expresservice van de nationale post betreft, wordt bevestigd op het moment dat de 3 draken de aanval inzetten. Eén van de slechtgehumeurde draken gaat zelfs zover om zijn kop rechtstreeks door de muur van haar cel naar binnen te slaan. Hij opent zijn mond en Orta kan aan de restjes tussen de slagtanden zien, dat ze wel degelijk te maken heeft met een carnivoor. Op het moment dat ze op het punt staat verslonden te worden, komt de redding en wel in de vorm van nóg een draak. Deze draak maakt korte metten met de 3 aanvallers en Orta springt op zijn nek. En zo begint Orta al vliegend en schietend haar zoektocht naar haar afkomst en de reden van gevangenschap.

PDO is dus een shooter en ja, ook  Halo is een shooter maar laten we afspreken dat we PDO niet steeds met Halo gaan vergelijken: dat er in beide games geschoten wordt is zo’n beetje de enige overeenkomst tussen de 2 games. Het eerste wat je zal opvallen is de manier waarop je de actie ziet. Je speelt deze game namelijk in de third person view. Het andere kenmerk van dit spel is het feit dat het een zogenaamde "railgame" is. Dit houdt in dat de route die de draak vliegt grotendeels vastligt. Grotendeels, want er zijn een aantal punten in het spel waar je bij een splitsing komt en jij kan bepalen of dat je links of rechts wenst te gaan.

Hoewel PDO niet echt een vervolg is, zullen er toch een aantal mensen zijn die de Panzer Dragoon wereld al kennen. In de jaren ’90 was deze wonderlijke wereld al het thema in 4 andere games. De eerste 2 waren 3d shooters zoals PDO, de derde was een RPG en deze drie werden allen uitgebracht op de Sega Saturn. Het vierde deel was een shooter op de Sega Gamegear.

Het grootste verband tussen alle games is dus de Panzer Dragoon wereld. Deze wereld is een combinatie van oude Japanse mythen, sprookjesachtige omgevingen en bestaande wonderen der natuur. De game bestaat uit 10 levels die allemaal verschillend zijn. Wel hebben ze één overeenkomst: de uitvoering is subliem gedaan. Grafisch valt er op het spel absoluut niets aan te merken. De karakters en de levels zijn allemaal even stijlvol uitgevoerd. Ook de snelheid waar alles mee beweegt lijkt geenszins beïnvloed door alle details en kleuren van de Panzer Dragoon wereld. Het enige bezwaar dat we hier zouden kunnen hebben is, het feit dat de graphics dusdanig afleiden dat je zou kunnen vergeten wat je eigenlijk kwam doen.

Orta vliegt dus op de rug van een draak die via een vaste route vliegt. Hoewel de angst geen bewegingsvrijheid te hebben logisch is, is dit niet terecht. Ten eerste zijn er een aantal momenten in het spel waar je de keuze hebt tussen 2 routes. Daarnaast is het zo dat je Orta, al vliegend, met de triggers 360 graden in de ronde kan laten draaien. Deze functie is noodzakelijk omdat de vijanden letterlijk overal vandaan komen. Ze komen niet alleen van voor en achter maar ook van links, rechts, schuinbeneden enzovoorts. De combinatie van deze overdosis actie en het feit dat de graphics zo adembenemend mooi zijn garanderen dat de behoefte naar vrijheid à la Halo meer dan voldoende gecompenseerd wordt.

Orta heeft maar 1 wapen gedurende het spel. Met dit wapen kan ze een standaardschot afvuren. De schoten die uit het wapen komen zijn afhankelijk van de draak. Ook bouwt Orta een beserk aanval op wanneer ze veel vijanden neerhaalt. De kracht van deze aanval is sterk afhankelijk van de draak. Dit klinkt ingewikkeld, maar dat is het niet.

De draak zelf voldoet volledig aan de belangrijkste eis die er in dit millennium aan personeel gesteld wordt: de draak is flexibel. Deze flexibiliteit openbaart zich niet alleen in het gemak waarmee je de draak stuurt maar ook in de drie vormen waarin de draak kan "morphen" .  Al vanaf het begin kan je de draak met een druk op de Y knop van de ene naar de volgende van de drie draakvarianten morphen. De drie modellen waarin je de draak kan morphen zijn: Base Wing, Heavy Wing en Glide Wing. Hier volgt een korte omschrijving.

Base Wing: dit is het standaardmodel draak. In deze vorm is de draak stabiel en heeft hij de mogelijkheid om tijdelijk af te remmen of om juist te boosten terwijl hij vliegt. Het boosten van de snelheid is niet alleen handig om projectielen of vijanden te ontwijken, het is namelijk ook bruikbaar als wapen. Tijdens de boost van enkele seconden is de draak dus ook soort levende sloopkogel. Terwijl Orta op deze variant vliegt kan ze maximaal 8 vijanden tegelijk "locken" (selecteren met de cross-chair) alvorens daadwerkelijk te schieten.
Heavy Wing: dit is een variant die zich richt op het zwaardere schietwerk. Wel is het zo dat Orta slechts 3 vijanden tegelijk kan locken. Ook is de draak  minder flexibel en heeft hij niet de mogelijkheid om te "boosten" of langzamer te gaan. Dit is vooral irritant op het moment dat er vijanden of projectielen aankomen die je wilt ontwijken. De enige oplossing is dan ook om zo snel mogelijk door te morphen naar de volgenden variant: de Glide Wing.
Glide Wing: in deze variant is de draak het meest flexibel. Deze variant is geweldig om snel te manoeuvreren. Tevens is deze variant het meest geschikt voor het afremmen of boosten omdat de draak minder lang hoeft op te laden alvorens te kunnen boosten of langzamer te gaan vliegen. Het grote nadeel is het wapen dat Orta tijdens deze variant gebruikt: een blaster met "lock-on" functie. In praktijk houdt dit in dat Orta met veel licht geschut constant op één vijand schiet terwijl de rest van de vijanden vol enthousiasme hun munitie op jou afvoeren.

Door bepaalde moeilijke vijanden te verslaan of moeilijke situaties te overleven krijgt de variant draak waarmee je vliegt een “punt”. Door deze punten te verzamelen kan je elke variant upgraden. Wel is het zo dat je steeds meer van deze punten nodig hebt om het volgende niveau van de variant te halen. Het leuke is dat je kan beslissen om alle upgrades te investeren in één variant zodat de draak in die variant oppermachtig is. Mocht dit niet het gewenste resultaat opleveren, dan kan je er ook voor kiezen om je te concentreren op 2 varianten of alle varianten beetje bij beetje te upgraden.

Zoals eerder vermeld heeft de game dus 10 levels. Deze 10 levels zijn geen van allen bijzonder lang en een geoefende gamer kan dit spel binnen een paar dagen uitspelen. Dat wil zeggen: de levels uitspelen. Maar het doel van het spel is niet zozeer het afronden van de levels. De game richt zich namelijk ook, en eigenlijk vooral, op vaardigheid. Het gaat er niet om dát je het level hebt uitgespeeld maar hóe je het hebt uitgespeeld. Door dit te doen wordt je niet alleen beloond met een highscore maar ook komen er steeds nieuwe items beschikbaar in Pandora’s box. Dit is een soort toverdoos op het hoofdmenu waar allemaal geheime items in zitten. Dit systeem van items vrijspelen is vrij gebruikelijk in Japanse games, maar het komt niet zo vaak voor dat dit systeem wordt behouden in de westerse release. In het begin speel je alleen maar matige beloningen zoals een overzicht met records en filmpjes vrij. Echter, hoe verder je komt, des te groter de beloningen die je kan krijgen door het uitspelen en behalen van bepaalde resultaten. Zo komt er een Panzer Dragoon encyclopedie, een aantal subquests (waar je ook kunt vliegen met de draken en karakters uit de game) en uiteindelijk kan je zelfs de originele Panzer Dragoon game verdienen en ervaren hoe de Panzer Dragoon wereld er 8 jaar geleden uit zag. Het is grappig om te zien hoe groot de verschillen zijn tussen de technologie van nu en toen. De game was bij zijn release op de Sega Saturn echt revolutionair door zijn concept, graphics en muziek. Nu is de game nog steeds zeer vermakelijk maar verwacht niet dezelfde superieure ervaring als die van PDO.

PDO is een game die geweldig is als je van het genre houdt. Nu is dat wel vaker het geval, maar het is natuurlijk wel zo dat PDO een specifiek genre is. Misschien kunnen we zelfs wel zeggen dat het een genre op zich is. Er van uitgaand dat het besproken concept je aanspreekt, kunnen we stellen dat PDO een echte aanrader is. De uitvoering is helemaal top: grafisch ziet het er geweldig uit (de game heeft hiervoor een prestigieuze EDGE award gewonnen), de muziek en geluidseffecten zijn mooi en de besturing vloeiend. Als jij fantasievolle werelden kan waarderen en graag je vaardigheden verbetert dan is PDO dé game voor jou.
Mocht je met PDO in de handen staan in de hoop dat de game een Halo-kloon is op een draak dan kun je deze game beter laten liggen en kijken hoe die shooters het doen in één van de andere reviews.