Pac-Man: Championship Edition

De Xbox Live Arcade-catalogus lijkt voorlopig vooral in twee genres een overvloed aan titels te hebben, namelijk shooters (Geometry Wars, Assault Heroes, Mutant Storm Reloaded en tal van anderen) en Pac-Manspellen (met Pac-Man en Ms. Pac-Man). “Overdaad schaadt”, luidt de zegswijze, maar niet volgens Namco, want het bracht met Pac-Man: Championship Edition een gloednieuwe, moderne versie van deze klassieker naar XBLA.

Veel redenen lijken er aanvankelijk niet te zijn om deze nieuwste telg aan te schaffen; Pac-Man blijft immers Pac-Man. Als je echter begint te spelen, valt je meteen één ding op: de graphics hebben een totaal andere twist gekregen, met uitbundige neongraphics die je eerder reeds in Geometry Wars kon bewonderen. De hypnotiserende invloed wordt daarenboven andermaal vergroot door fraaie kleurveranderingen en een simpel maar verslavend technodeuntje op de achtergrond.

Ook gameplaygewijs slaagt het spel erin om voldoende nieuwe elementen te introduceren, zodat deze C.E.-versie fris aanvoelt. De meeste gamemodi zijn bijvoorbeeld gekoppeld aan een tijdslimiet, waarbinnen je moet trachten te overleven en zoveel mogelijk punten te scoren. Punten scoren kan op verschillende manieren: door de gekende bolletjes op te eten, door spoken op te smullen (enkel als je eerst een grote bol hebt opgeslokt) of door stukken fruit te verorberen. Elk van deze acties is verbonden aan een combosysteem en als je je dus volledig concentreert op de kleine bolletjes, zal je steeds meer punten per bolletje krijgen. Hetzelfde geldt voor het eten van spoken. Na verloop van tijd zal het tempo van de game bovendien steeds opgekrikt worden, waardoor je enerzijds sneller punten kan scoren, maar anderzijds ook makkelijker fouten zal maken. De mengeling van deze tijdslimieten, tempowisselingen en een combosysteem, zorgt ervoor dat je deze aloude klassieker alsnog op een andere manier zal spelen.

Erg veel verschillende modi zijn er echter niet. Er is de Championship modus, waarin je de standaard 5 minuten speelt. Maar toch zijn er een aantal leuke toevoegingen. Zo zijn er mogelijkheden waarin alles extra snel gaat, of één waarin je de muren niet van ver kan zien (en enkel de bolletjes ziet liggen). Een andere modus verandert om de zoveel tijd de level zelf, waardoor je beweegt in vreemde asymmetrische levels. Natuurlijk zijn eveneens de achievements (die overigens niet ongelofelijk moeilijk zijn) en leaderboards van de partij. Enkel jammer dat je geen replays via de leaderboards kan downloaden à la Lumines Live én dat er geen multiplayer inzit (zie Pac-Man VS of Pac-Man World 3 voor de PSP). Het laatste verbaast ons echter niet, aangezien Namco in al haar vorige XBLA-games ook geen online modi toevoegde.

Al bij al is dit een zeer leuke game om even op te zetten, maar waar je dan toch twee uur mee bezig bent om je highscore te verbreken. In dat opzicht is het mijns inziens alvast de eerste echte opvolger van Geometry Wars, die hetzelfde effect teweeg bracht. Het spel is dus ongetwijfeld het prijskaartje dat eraan verbonden is (800 punten) waard!