Outrun 2

Achttien jaar geleden verraste de jonge Yu Suzuki vriend en vijand met de uitstekende arcaderacer Outrun. Voordien had deze brave man al de hele game industrie op zijn kop gezet met o.a. Hang On, Afterburner en Space Harrier. Net zoals deze laatstgenoemde titels wist Outrun zich terecht een plaats te veroveren tussen de all time classics. Vorig jaar maakte Outrun2 zijn intrede in de arcadehallen met heel wat trompetgeschal en torenhoge verwachtingen, die het trouwens moeiteloos wist in te lossen. Of de exclusieve consoleversie deze verwachtingen ook weet waar te maken is nog maar de vraag.

De ingrediënten zijn hopelijk voor de meeste onder jullie bekend. Spring samen met een babe in je Ferrari en race zo snel mogelijk door checkpoints . Op het einde van elke checkpoint heb je de keuze tussen twee routes. De route links van je is een gemakkelijke route, de rechtse verhoogt de moeilijkheidsgraad. Dit resulteert in 16 verschillende parcours en 5 verschillende eindes. Centraal in Outrun2 staat de besturing dat we kennen onder de term ‘driften’. Bij ‘driften’ is het de bedoeling om de perfecte lijn in de bocht te vinden om vervolgens tegen de bocht in te sturen, zodat je niet aan snelheid moet inboeten. Maar er is nog meer. Door je gaspedaal even los te laten kan je de Italiaanse bolide in een powerslide gooien zodat de wagen haast verticaal over de weg komt te staan … om hem vervolgens toch nog netjes door de bocht te zien glijden. Zalig ! Het ‘driften’ lijkt een heel eenvoudig concept maar het opent een waar paradijs voor de perfectionistische gamers onder ons. Wil je een goede tijd neerzetten, dan zal je immers alle bochten in het spel op een onberispelijke wijze moeten nemen. Fans van timetrails zullen er alvast van smullen. Over een race van start tot finish doe je ongeveer tussen de 4 à 5 minuten. Ideaal voor in de arcadehal. Maar voor de speler die thuis in zijn luie zetel zit en net 60 euro aan de vriendelijke verkoper van zijn plaatselijke gameshop heeft overhandigd, is dit toch een beetje mager.

Daarom dat je naast de perfecte omzetting van de arcademode nog een aantal andere modi zal terugvinden. In de heart attack mode komt het er op neer om de instructies van je vrouwelijke passagier, zo goed mogelijk uit te voeren (net zoals in het echte leven dus). De mission mode is dan weer een uitgebreidere versie van de heart attack mode, speciaal ontworpen voor de consoleversie. Hier krijg je 101 missies voor de kiezen. Deze mode kan je het best vergelijken met een aantal challenges die je in PGR2 moet uitvoeren. Zo zal je indrukwekkende drifts moeten uitvoeren, de kegeltjes omrijden, hartjes verzamelen, zoveel mogelijk wagens passeren, tot en met het oplossen van ware wiskundige berekeningen en geheugenproeven. En dit alles om je vrouwelijke passagier te imponeren ? Waar is de tijd dat een simpel bloemetje nog wonderen verrichte? Hoe beter je de instructies volgt, hoe meer je hartmeter zal vollopen en vervolgens een hogere rank zal opleveren. Door een reeks missies uit te spelen verdien je nieuwe wagens, muziek en extra parcours. Aangezien het spel gretig gebruik maakt van de Ferrari licentie, zijn de extra wagens in Outrun2 allemaal van de Italiaanse constructeur met het zilveren paardje zoals de Enzo Ferrari, Dino 246 GTS, 365 GTS/4 Daytona, Testarossa, 360 Spider, 288 GTO, F40 en de F50. De missies geven de nodige levensduur aan deze – van nature uit – typische arcaderacer. Jammer genoeg is de leercurve niet altijd even logisch. Zo staan er in het begin al enkele pittige missies op het programma, terwijl de moeilijkheidsgraad in een aantal latere missies soms veel lager ligt. Maar het blijft hoe dan ook de moeite om alle missies uit te spelen want er zitten een paar heel erg leuke extra’s op je te wachten. Naast de originele Outrun zijn ook de herwerkte parcours van twee andere Sega arcade klassiekers aanwezig, namelijk: Scud Race (compleet met de bekende aquarium route) en Daytona USA (compleet met de schommelende boot). Je zal alvast de nodige uren mogen spenderen wanneer je alle missies met een AAA ranking wilt uitspelen.

Het kan vreemd klinken maar zoals ik al zei ligt de kracht van Outrun2 vooral in de timetrails. Deze optie vind je zowel off- als online. De leaderboards vertonen intussen al zeer indrukwekkende tijden die je alleen maar motiveren om je eigen tijd te verbeteren. Het verschil tussen de leider op de leaderboards en bijvoorbeeld de volgende twintig beste tijden,  is soms maar één of twee seconden. Een rede temeer om je controller ter hand te nemen en je bochtenwerk te verbeteren. Geniaal is de optie om de ghost car van eender welke speler op de leaderboards te downloaden om hem (of haar?) vervolgens het nakijken te geven in een timetrail race. Downloaden duurt enkele seconden en voor je het weet race je tegen degene die net een paar plaatsen boven je geklasseerd staat op de leaderboards. Wil je een beetje in de buurt komen van deze besttijden, dan zit er niks anders op dan de manuele transmissie te kiezen. Met een automatische versnellingsbak maak je immers geen schijn van kans om een plaatsje te veroveren tussen de beste Outrunners van deze wereld . Door snel te schakelen kan je in de bochten namelijk op topsnelheid blijven en hoef je het rempedaal nooit in te drukken. Het gebruik van de manuele versnellingsbak verhoogt de moeilijkheidsgraad van het spel: je zal meer oog moeten hebben voor timing, de juiste plek moeten keizen om je wagen in de bocht te gooien en de drift zal haast perfect moeten worden uitgevoerd. Wederom ideaal voor de perfectionisten onder ons maar voor menig ander gamer misschien een bron voor frustraties en verveling, omdat je steeds over hetzelfde parcours scheurt.

Nu we het toch over het live gedeelte hebben: er is ook een mogelijkheid om met maximaal 8 spelers tegen elkaar te racen. De kwaliteit van deze internetraces kan nogal eens variëren. Wanneer iedereen een goede verbinding heeft, zijn er geen noemenswaardige problemen. Maar als één van de spelers een tragere verbinding heeft, wordt de race grondig verpest. Een race speelt dan beduidend trager, wagens springen over het scherm en het komt meer dan eens voor dat je gewoon geen wagens ziet racen. Hierbij komt nog eens dat het eerste parcour (Palm Beach) moeite heeft om de framerate hoog genoeg te houden wanneer acht bolides dicht bij mekaar racen.

Ook de online timetrails en de leaderboards kennen hun problemen. Zo heb ik een aantal keer machteloos moeten toezien hoe mijn nieuwste besttijd gewoon niet opgenomen werd in de leaderboards, terwijl het spel duidelijk aangaf dat ik gesaved had. Mijn eeuwige roem verdween dus als sneeuw voor de zon waarna ik weer als geboren verliezer mijn leven verder zette. Ontwikkelaar Sumo Digital is intussen wel al op de hoogte van deze problemen en ik vermoed dan ook dat we binnenkort een patch mogen verwachten. Maar dat neemt niet weg dat Outrun2 in zijn online gedeelte toch wel wat te wensen overlaat, ondanks de zeer nobele ideeën.
Volgens de ontwikkelaars zou het spel met een split screen mode teveel aan grafische kracht en snelheid moeten inboeten. Daarom werd verkozen om met een system link optie te werken. Heel erg leuk want ook voor de mensen die niet over Xbox L!ve bezitten, opent dit de mogelijkheid om het spel door middel van  bijvoorbeeld Xbox Connect te spelen.

Grafisch is dit een perfecte omzetting van het arcadespel waarbij alle details en zeer knappe omgevingen intact blijven voor deze Xbox versie. Ongetwijfeld een knap staaltje grafische tovenarij van Sumo Digital. Zeker als je weet dat de arcadehardware acht keer krachtiger is dan deze van onze zwarte doos. Het kleurenpallet is heel uitgebreid en iedereen die al ooit eens een AM2 spel heeft gespeeld, weet precies wat ik bedoel. De texturen zijn indrukwekkend: zo zie je bijvoorbeeld het zonlicht op het water dansen in het Deep Lake level of waan je je in een Middeleeuws stad wanneer je over de Castle Wall wegen scheurt. Alles is mooi weergegeven en er is heel wat oog voor detail. Vergeet bijvoorbeeld even bij de start om op je gaspedaal te gaan staan en laat je ogen genieten van de animaties van ‘de man met de vlag’: je ziet hem stretchoefeningen doen die uitmonden in een heuse ‘moonwalk’. Ook op de plek van de finish word je met een leuk filmpje beloond. Als de gameplay het al niet voldoende duidelijk maakt dat je hier met een arcaderacer te maken hebt, dan zullen zeker de graphics dit wel duidelijk maken. Wie op zoek is naar enig realisme, kan beter een ander spel kopen.

Muzikaal kan ik met enige vreugde meedelen dat de originele en legendarische Outrun tunes opnieuw deel uitmaken van deze sequel, weliswaar in een hedendaags kleedje. Naast Splash Wave, Magical Sound Shower en Passing Breeze zijn er nog wat extra songs aan het spel toegevoegd (tunes die al dan niet vrijgespeeld moeten worden). Maar eerlijk gezegd blijven de originele tunes toch nog met kop en schouder boven de rest uitsteken. Richard Jacques, sinds jaar en dag één van de betere sound wizards in de gamesindustry deed ook zijn duit in het zakje, wat resulteert in een aantal leuke remixen van de bekende Outrun tunes. 

Outrun2 is ongetwijfeld één van de beste arcade omzettingen van de laatste jaren. De talloze nieuwe modi zorgen ervoor dat de levensduur zich kan meten met de huidige standaard van consolegames. Het spel presenteert een compleet pakket, zowel off- als online. Alhoewel het online gedeelte toch wel wat problemen kent, is en blijft deze optie één van de sterkste punten van Outrun2. Voor de meeste zal de drang om de eigen besttijden te verbeteren, ervoor zorgen dat je het spel een lange tijd zal blijven spelen. De concurrentie op de leaderboards verscherpt je aandacht en motivatie. Outrun2 blaast een frisse wint doorheen de catalogus van de meer realistische racers op de Xbox maar dit zal voor heel wat gamers wel eens net het minpunt kunnen zijn. What you see is what you get: geen oneindig aantal auto’s, geen tuning toestanden, geen realistische besturing en een beperkt aantal parcours. De arcade roots zijn op elk moment in het spel zichtbaar en voelbaar. Hier zal niet iedereen even gelukkig mee zijn. Outrun2 speel je niet ‘uit’ maar ‘perfectioneer’ je, ook al moet je een bepaald parcour steeds weer herspelen. In die zin is Outrun2 de ultieme combinatie tussen old school gameplay en alles wat een spel van de huidige generatie zo aantrekkelijk maakt. Kan je jezelf hierin vinden, dan heb je geen reden om het spel niet in huis te halen. De andere gamers raad ik aan om het spel eerst eens te huren.