Old School: Duke Nukem 3D

Duke Nukem is sinds kort (na heeeeel lang wachten) terug onder de mensen. Duke Nukem Forever werd niet door iedereen gesmaakt maar wat wil je na een hype van 10 jaar. De game waar het voor onze held allemaal écht mee begon was echter Duke Nukem 3D. Nadat de eerste twee games in 2D verschenen kreeg de machoheld de kans in 3D. Ik nam deze klassieker voor jullie terug onder de loep. It's time to kick ass and chew bubblegum and I'm all out of gum.

Duke Nukem 3D is een game die iedereen zou moeten gespeeld hebben. Het spelletje heeft een godenstatus bij het merendeel van de gamers en dat is dan ook helemaal terecht. Doom en Wolfenstein 3D worden gezien als dé first-person-shooters in het genre maar Duke past daar evenzeer tussen. Velen probeerden het succes van Doom te evenaren maar Duke Nukem 3D was de enige die daar met glans in slaagde. 3D Realms nam de basis van Doom over, namelijk over-the-top wapens, keiharde actie en levels in de vorm van doolhoven. De studio gaf echter zijn eigen draai aan het genre en besloot iets te doen wat niemand durfde doen. Strippers, gore taal en seksbioscopen waren de normaalste zaak van de wereld. Het verhaal van Duke Nukem was echter niet veel soeps. Het blonde Schwarzenegger-type wordt neergehaald door aliens en is de laatste hoop van de mensheid. In 28 levels speel jij de spierbundel en trek je van louche steegjes naar heuse spacecenters om de aliens af te maken.

De core-gameplay van Duke Nukem 3D was niet zo speciaal en zeker niet de reden waarom de game een grote hit werd. De besturing is identiek aan die van andere shooters, niet dat dat iets slecht is maar het had specialer gekunnen. De hele sfeer rond de game was de gouden zet die 3D Realms gedaan heeft. De studio wist 28 levels boeiend te houden en voor genoeg afwisseling te zorgen, iets wat sommige ontwikkelaars anno 2011 zelfs niet onder de knie hebben. Duke ging ook de confrontatie aan met scripted events, iets wat heel veel studio's de dag van vandaag gebruiken in hun games. Ook voor het eerst kregen we de optie om lichtschakelaars aan en uit te zetten, lampen kapot te schieten, mee te rijden op een treinwagon en nog heel veel meer. Wie een toilet tegenkwam in de game kon zelfs een plasje maken en in de spiegel kijken. Ook de dialogen waren hét uithangbord bij de release van de game en zijn nu, 15 jaar later, nog steeds even legendarisch. Ingesproken door John St. John moest iedereen meteen denken aan de film Army of Darkness. Het was ook één van de eerste keren dat we effectief een personage hoorden praten.

Last but not least had Duke Nukem 3D ook een goede multiplayer. In de co-op mode kon je samen met een vriend of vriendin de hele singleplayer doorlopen met z'n tweetjes. Het enige probleem dat je onderweg kunt tegenkomen is dat er niet genoeg ammo is voor twee spelers waardoor je elk om beurt zuinig moet zijn. Duke Nukem 3D had ook een deathmatch-mode, namelijk Dukematch. Deze mode heeft geen speciale maps en gebruikt de levels uit de singleplayer als arena. De speler had wel, net zoals in de game, toegang tot geheime ruimtes, decoys, steroids, jetpacks en een heel arsenaal aan wapens. Een leuke toevoeging in een tijd waar een multiplayer een leuk extraatje was bij een steengoede singleplayer. Het is vandaag vaak anders.

Duke Nukem 3D staat de dag van vandaag nog steeds als een huis. 28 interessante levels, gekruid met gevarieerde vijanden en over-the-top-wapens. Giet hier nog een sausje van vuilbekkerij over en je hebt het recept van een ware klassieker binnen het FPS-genre. De basis van de game kwam wel van games als Doom en Wolfenstein 3D en misschien had 3D Realms daar wel net nog iets meer kunnen doen. Dit is hen echter vergeven aangezien de studio zoveel basiselementen voor latere games bedacht heeft. Wie nooit de kans gehad heeft om Duke Nukem 3D te spelen kan zich altijd wenden tot Xbox Live en het PlayStation Network of proberen om een exemplaar voor de PC of oudere consoles op de kop te tikken.