Moto GP

Tot op heden is het huwelijk tussen het games- en het motorwereldje nog geen hoogstaand succes gebleken. Namen als Excitebike en Road Rash brengen nog wel enige aangename prikkels teweeg in onze grijze massa, maar de rest van het zooitje zijn we liever kwijt dan rijk.
THQ en Climax gaan de uitdaging echter niet uit de weg. Ze willen voor eens en altijd afrekenen met dat weinig rooskleurige verleden. En hierbij nemen ze hoegenaamd geen blad voor de mond. Op de cover van de game pretenderen ze immers zonder boe of ba de ‘ultimate racing technology’ te hebben afgeleverd. ‘Hoogmoed komt voor de val’, fluisteren vele criticasters ongetwijfeld. Zonder schroom kan ik ze echter de mond snoeren. De kwaliteit stroomt met watervallen van de game af en alle mogelijke twijfel wordt genadeloos weggespoeld. Want laat dit duidelijk zijn: dit is geen port van een gelijknamige PS2-titel, eerder dit jaar uitgebracht door Namco. In vergelijking met de Xbox-only game verdwijnt de PS2-titel in het niets als water voor een zwoele zomerzon.

Climax ontwikkelde Moto GP met de Xbox en diens controller in het achterhoofd en dat is meteen merkbaar wanneer je de game voor het eerst speelt. Het lijkt wel alsof ze erin geslaagd zijn de zware stalen ros te herleiden tot een minuscule pruts, gehuisvest in je gamepad. Met de linkerstick bepaal je de positie van je rijder op zijn moto, de rechterstick fungeert als gas en rem. Deze laat je toe met de nodige dosis finesse gas te geven of geleidelijk aan af te remmen met beide wielen. De twee schoudertrekkers gebruik je als achter- en voorrem en stellen je in staat om een verkeerd ingestuurde bocht nog enigszins te corrigeren. Zeker in het begin klinkt dit allemaal wat overdonderend. De eerste race wordt je bevangen door angstgevoelens en vrees je meteen het ergste. Je lijkt wel motorisch zwakbegaafd geworden. Maar net zoals bij Halo het geval was baart ook nu oefening kunst. Het zou een spijtige zaak zijn moesten de controls een struikelblok vormen voor sommige gamers. Voor zij die het echt niet zien zitten of het gebruik van de twee sticks niet onder de knie krijgen is er ook nog de mogelijkheid gas te geven met A, de finesse verdwijnt zo wel deels, maar niet in die mate dat je kansen op succes afgebot worden. Welke controls nu het meest op jouw lijf zijn geschreven kan je ondervinden bij training. Daar heb je de mogelijkheid een eigen personage te creëren. Je naam, team, moto,…je kan het allemaal aanpassen naar je eigen voorkeuren. Een wannabee kampioen moet natuurlijk goed in zijn vel zitten en zo kan je ook zelf je strakke lederen pakje uit de garderobe kiezen. Voorzien van fonkelnieuw materiaal kom je zelfverzekerd uit de kleedkamers en ben je klaar om het werk aan te vatten. De trainingssessies die op jou wachten behandelen 4 cruciale capaciteiten: cornering, braking, top speed en acceleration. En in tegenstelling tot de meeste, zoniet alle, andere games werpt de training bij Moto GP wel degelijk zijn vruchten af. Zo krijg je bij het succesvol voltooien van een sessie ‘experience points’ toebedeeld. De hoeveelheid van deze punten varieert, afhankelijk van de geleverde prestatie. Mispak je echter niet aan deze trainingen, sommige uitdagingen zijn best pittig te noemen en vereisen enige inzet. Volharding is echter op zijn plaats. Je wil toch niet als een groentje op een snorfiets tussen de grote jongens gaan rijden? Eens de trainingen doorworsteld zijn opent er zich een hoogst genietbare wereld voor je ogen. Quick Race, Time Trials, Arcade Championship en GP series zijn de modi die op jou liggen te wachten en stuk voor stuk weten ze te bekoren. De eerste twee zijn zelfverklarend en hoeven dan ook geen verdere uitleg.
Het kloppende hart van de game bevindt zich in de GP. Met je zelf gecreëerde rijder ga je de strijd aan met de kleppers van het echte wereldje: Rossi, Biaggi, Roberts,…al de vedetten van het 2001-seizoen zijn van de partij en geven je de overwinning niet zonder slag of stoot cadeau. De races spelen zich af op 10 echt bestaande parcours verspreid over heel de wereld. Zo zal je zowel het verre Oosten aandoen als het Nederlandse Assen.
Tijdens het kampioenschap zijn er eveneens ‘experience points’ te verdienen. Verover jezelf een plaats in de hoogste regionen en je zal beloond worden met een betere moto en stuurvaardigheden. Dit aspect biedt een aangename diepgang aan het racen en Climax buit dit nog verder uit. Zo zullen de festiviteiten niet botweg stoppen op het einde van een seizoen, maar bouw je gewoon een verdere carrière uit. Je krijgt immers de mogelijkheid om een volgende GP aan te vatten en zo betekent het einde van een seizoen niet het einde van de GP-mode. Een welgekomen zaak die de levensduur van de game aanzienlijk verlengt. Dat nieuwe seizoen kan je aanvatten op een volgend niveau, tenminste als je daar als rijder rijp genoeg voor bent. Zo boek je doorheen het spel per seizoen een vooruitgang en wordt de tegenstand ook heviger. ‘Rookie’ is nog een kolfje naar ieder zijn hand, maar naargelang je aanbeland bent bij ‘champion’ of het te unlocken ‘legend’ zijn het enkel de echte talenten die als winnaar over de meet komen. Dit garandeert een uitdaging die je niet zal loslaten. Na Project Gotham Racing is dit de tweede (race)game die je zal blijven achtervolgen. Dag en nacht spoken de races door je hoofd, tot op het ogenblik dat je het spel volledig op zijn knieën hebt gekregen. Een waas van bevrediging zal je dan overmeesteren.

De GP-mode vereist veel inspanning en concentratie en ter ontspanning biedt Moto GP het Arcade Championship aan. Hier draait het net als bij PGR om stijl, klasse en snelheid. Overtroef de anderen met je rijvaardigheden en verzorg ondertussen ook de show met talrijke trucjes, gaande van wheelies tot burnouts. Elke stunt levert niet alleen spektakel op, maar ook punten in de stijl van de Kudos bij PGR. Schitter in Arcade Championship en je verkrijgt allerlei leuke opties. Zo zijn er verschillende grafische filters te unlocken (cel-shaded, wireframes etc) en nog veel meer lekkers. Ongetwijfeld één van de grappigste is ‘Bring ding ding’. In plaats van de standaard sounds krijg je hier een ingehuurd babykoor te horen. Hilariteit alom als je de babykeeltjes luidkeels de motorgeluiden hoort nabrullen. Je herinnert je vast nog wel hoe je in je onschuldige kindertijd zelf het geluid verzorgde als je met de autootjes aan het spelen was. Climax verdient bewondering voor al deze extra’s die ze in de game stoppen. Ze konden zich makkelijk beperken tot enkele nutteloze en saaie extra’s, maar dit alles (en nog vele anderen die we nu niet gaan verklappen) zorgen voor een kolossale kers op de taart.

Dezelfde klasse die Moto GP ten toon spreidt op het gebied van de gameplay is ook overvloedig terug te vinden op het grafische vlak. Moto GP verovert zonder enige moeite zijn plaatsje bij de grafisch meest indrukwekkende games tot op heden. En dat ondanks de al zware concurrentie voortgebracht op onze zwarte doos.
Vooral een onweer is een lust voor de ogen (en oren). Bliksemsflitsen die de baan kortstondig verlichten, regendruppels die van het scherm rollen en een donder die wel van buiten lijkt te komen. Bijna van nature uit grijp je naar een paraplu, tot je weer beseft dat je gewoon binnen achter je tv’tje een game aan het spelen bent. Het wegdek wordt door een plensbui herschapen in een spiegelend oppervlak en al dit lekkers zorgt ervoor dat je met je mond open zit te genieten. Iets wat spijtig genoeg niet aan te raden is want je zal extra geconcentreerd op je moto moeten zitten. Een ander grafisch hoogstandje is de zogenaamde ‘motion blur’. Zet de gas volledig open tot je levensgevaarlijke snelheden behaalt en het scherm wordt steeds waziger. Een enorm snelheidsgevoel is het resultaat, alsook een paniekaanval wanneer je besluit in de remmen te gaan. Alles wordt plotseling glashelder en een pijnlijke confrontatie met de banden aan de overkant lijkt schrikwekkend dichtbij.
Eveneens een pluim voor de animaties van de rijders. Ze bewegen net zoals hun echte tegenhangers vloeiend van links naar rechts in de bochten, kijken onder de armen om polshoogte te nemen van de tegenstand, maken een gebalde vuist bij frustraties en vliegen spectaculair van de moto wanneer ze de controle over de kolos kwijt zijn. En deze animaties worden niet enkel tot jouw personage beperkt. Elke rijder komt zo wat tot leven en dit draagt enorm bij tot de sfeer die de game uitademt.
Voeg bij dit alles nog blijvende remsporen, grasresten op je banden etc toe en je beseft dat dit spel kwaliteit van de bovenste plank herbergt.

Net zoals de rest van de game heeft men ook voldoende aandacht geschonken aan het geluid. Draai het geluid open en je hoort de motoren brullen. Het zijn immers geen scootertjes maar robuuste PK-monsters die je onder je achterwerk geschoven krijgt en dat wil je horen.
De soundtrack voorziet geen stampende gitaren, maar ondersteunende achtergrondbeats. Sober dus, maar wel oerdegelijk. Uit de bol gaan op swingende rocksounds doe je maar op de jaarlijkse zomerfestivals.

De single player ervaring van Moto GP op zich garandeert de gamer al langdurig speelgenot, maar Climax doet er nog een hele schep bovenop.
Zo is er ondermeer de mogelijkheid om 3 andere vrienden af te troeven in een splitscreen. Een mogelijkheid die vele voorgangers ook al aanboden, maar die keer op keer te kort bleken te schieten. Racen met 2 was al niet echt aangenaam, laat staan met 4. Moto GP slaagt er echter in een kwalitatief hoogstaande splitscreen-mode af te leveren waarin weinig wordt ingeleverd op grafisch vlak. Racen gaat zonder haperingen en de gameplay blijft ijzersterk. Wil je een lege racebaan voor jou en je vriend(en), dan kan je de computergestuurde rijders afzetten. Met of zonder hen, alles knalt tegen hoge snelheden over je scherm.
Net zoals Halo is Moto GP één van de zeldzame Xbox-games die een system link ondersteunt. Link 4 Xboxen aan elkaar en je kan met 15 vrienden je eigen Grand Prix racen.
En het multiplayerfestijn wordt zo mogelijk nog groter door de toevoeging van online-mogelijkheden. Download xbconnect en bekijk enkele online faqs van hoe het online gebeuren nu net in zijn werk gaat. Deze online-capability bezorgt Moto GP een houdbaarheid om ‘u’ tegen te zeggen. Online GP’s, toernooien etc, het behoort allemaal tot de mogelijkheden. Opties genoeg om je zoet te houden tot de volgende editie van de serie.

Ik hoef er vast geen extra tekeningetjes bij te maken. Moto GP is gewoon een game die thuishoort in iedere collectie. Zowel de diehard fanaten als de groentjes in het genre komen ruimschoots aan hun trekken en zullen zich de aanschaf van de game geenszins betreuren. Een ‘must have’ in hart en nieren…