Michael Phelps: Push The Limit

Met de komst van de Kinect-camera werd er luidop gedroomd van nieuwe genres binnen de gamewereld. De camera biedt de mogelijkheid om alle bewegingen van het menselijk lichaam te registreren en om te zetten naar controls voor games. Uitgever 505 Games zag wel graten in enkele nieuwe franchises. Zo bracht de studio eerder al Grease Dance en Blackwater uit, twee stinkers van formaat met andere woorden. Is Michael Phelps: Push The Limit de derde keer, goede keer voor 505 Games?

Michael Phelps: Push The Limit is zoals de titel al doet vermoeden een swimming sim. De studio ging voor Push The Limit letterlijk in zee met 14-voudig gouden medaillewinnaar Michael Phelps. Je begint de career-mode als een amateurzwemmer met Phelps als personal coach. Je begint elke zwemrace met een "Pump up the crowd". Gewoon eventjes met je handen in de lucht zwaaien zorgt ervoor dat je tijdens de race een speedboost krijgt. Daarna is het tijd om een duikpose aan te nemen terwijl er in het zwembad afgeteld wordt. Een goede timing is natuurlijk essentieel om de perfecte duik in het water te nemen.

Eens in het water moet je natuurlijk beginnen zwemmen. Op het scherm zien we een metertje verschijnen dat aangeeft hoe snel onze zwembeweging moet zijn. Heel elegant is het allemaal echter niet aangezien je, tot groot jolijt van omstaanders, het overgrote deel van de race gewoon met je armen zult staan zwaaien. Het draaien gaat vanzelf en enkel op het einde hoef je de armen stil te houden om te finishen. Afhankelijk van hoe goed je gezwommen hebt worden er punten uitgedeeld die je kunt spenderen om de stats van je zwemmer op te krikken. Tijdens het spelen heb je ,afhankelijk van de race, zeven zwemstijlen ter beschikking zoals crawl en vlinderslag.

Om eerlijk te zijn waren onze speelsessies een grote ramp. In plaats van een echte kampioen leek onze zwemmer eerder een vis op het droge. Push The Limit laat niet zien hoe je nu eigenlijk moet zwemmen, de meeste bewegingen zijn daardoor puur giswerk. Het eerder al vermelde snelheidsmetertje slaat de hele tijd tilt en in een mum van tijd ben je op achtervolgen aangewezen. Het spelletje geeft ook geen hints of tips wanneer je iets verkeerd doet en laat de speler dan ook gewoon sukkelen. Een systeem zoals Just Dance dat laat zien welke beweging er nodig is om correct te spelen had deze game misschien nog kunnen redden.

Michael Phelps: Push The Limit is ook voorzien van een multiplayer-modus. Aangezien deze game al in de singleplayer één grote brok chaos is, is de multiplayer bijna een garantie voor blauwe plekken en de occasionele gebroken neus. Veel over deze mode is er dan ook niet te vertellen. Je zwemt allebei zo snel mogelijk heen en terug in het zwembad en wie eerst terug aan de kant is heeft gewonnen.

Grafisch ziet Michael Phelps: Push The Limit er niet slecht uit. De animaties in het water zijn vloeiend, in tegenstelling tot die aan wal. Door de goede sfeerschepping, met dank aan de geluidseffecten, kan je de chloor in het water bijna ruiken. Bij de "Pump Up The Crowd" lijkt het soms wel alsof de ledematen van de zwemmer niet juist aan elkaar zitten. Ook de locaties waar je gaat zwemmen zijn meestal wel correct en met gevoel ontworpen.

Michael Phelps: Push The Limit is niet geworden wat de Olympische kampioen verdiende. Het idee dat ontwikkelaar Blitz Games in gedachten had klonk veelbelovend maar spijtig genoeg is het een verschrikkelijke game geworden. De controls zijn één van de meest slechte die we ooit in een game gezien hebben en daardoor gaat de game letterlijk kopje onder. Het audiovisuele aspect is zowat het enige in dit spelletje dat positief te noemen is.