Metro 2033

Wanneer we het hebben over post-apocalyptische games denken de meesten onder ons meteen aan Fallout 3.  Nu komt daar nog een nieuwe game bij: Metro 2033. Deze game is gebaseerd op een boek geschreven door de Russische auteur Dmitry Glukhovsky. Het boek werd in 2002 gratis online geplaatst en werd reeds door meer dan 2 miljoen lezers gedownload. Vanwege het grote succes is Glukhovsky nu zelfs in gesprek met Hollywood producers om de filmrechten te verkopen, maar hoe zit het nu eigenlijk met de game?

Metro 2033
Het jaar is 2033 en Rusland is verwoest door een lading kernkoppen. De overlevenden hebben zich verzameld in het metrostelsel onder de Russische hoofdstad Moskou. Dit metrostelsel werd gedurende de koude oorlog zo opgebouwd dat het eventueel dienst zou kunnen doen als een atoomschuilkelder.  De overlevenden bouwen in dit metrostelsel een nieuw leven op en zien de verschillende metrostations als steden. De onderlinge vijandigheid tussen fascisten, communisten en andere groeperingen blijft echter bestaan, zelfs een lading kernkoppen kan dus nog niet zorgen voor rust op deze aardbol. Bovengronds heeft de nucleaire straling ervoor gezorgd dat de wereld is bezaaid met allerlei mutanten. In Metro 2033 zal je dus zowel de strijd moeten aangaan met vijandige medemensen als met vreselijke gemuteerde gedrochten.

Verhaal en gameplay
In Metro 2033 speel je als Artyom, een van de overlevenden die voor de kernoorlog werd geboren, maar ondergronds is opgegroeid. Bij een aanval van de gedrochten komen zijn ouders om het leven en wordt hij opgevoed door een onbekende redder. Wanneer de thuisbasis hevig wordt aangevallen door de gedrochten, krijgt Artyom de missie om naar Polis te reizen, de grootste stad van het metrostelsel. De speler leidt Artyom door allerlei omgevingen, zowel boven- als ondergronds. Artyom krijgt her en der gezelschap van enkele vrienden, waardoor het nooit een eenzame tocht wordt door de immense wereld van Metro 2033.

Gameplaysgewijs speelt Metro 2033 als een rasechte lineaire shooter. Als je reeds een telg in de Call of Duty-serie gespeeld hebt, zal je de controls zeer snel onder de knie hebben. De game is echter alles behalve ordinair en de akelige sfeer in de metrotunnels en het verwoeste Moskou komt uitstekend tot zijn recht. Als extraatje kan je de gesproken taal ook in het Russisch zetten, deze instelling draagt echt wel bij tot de beklijvende sfeer van het onbekende. Je moet heel wat afstand te voet afleggen in de game, maar je moet steeds op je hoede zijn. Wij maakten het meer dan eens mee dat er net na een moment van verveling een paar gedrochten happen uit je lijf nemen. Het is in ieder geval een goede manier om je reflexen te testen. De game beschikt over een paar heel leuke elementen. Zo zal je de game grotendeels in het donker moeten spelen, waarbij je wel gebruik kan maken van een zaklamp. Deze lamp kan je extra opladen aan de hand van een soort minigame, waardoor je zicht veel verder reikt. Metro 2033 maakt geen gebruik van een HUD, het voelt echt aan of je staat zelf in de verkommerde post-apocalyptische wereld. Het gezondheidssysteem is regenererend, maar je kan ook gebruik van medkits in cruciale situaties (lees: wanneer je omringd wordt door een dozijn gedrochten). Om je bovengronds te begeven moet je een gasmasker dragen, op je horloge kan je zien hoe lang de filter het nog uithoudt en hoeveel filters je nog ter beschikking hebt. Je objectieven staan neergepend op een soort klembord en je kan ze lezen door je aansteker te gebruiken. Je kan dus niet even op ‘start’ duwen om de game te pauzeren en rustig je objectieven door te nemen, in Metro 2033 blijft de spanning continu aanwezig.

Vuurkracht en munitie
In een verwoeste wereld kan je niet even naar je lokale wapenwinkel wat kogels gaan kopen. De overlevenden moeten zich dus behelpen door zelf kogels in elkaar te knutselen. Blijkbaar lukt dit niet zo goed, want munitie valt er amper te vinden. Je zal goed moeten rondkijken of voor je het weet zal je de gedrochten enkel met je trouwe mes kunnen aanvallen. Er is nog een addertje onder het gras. De Nationale Bank is ook verwoest en het betaalmiddel van dienst in het metrostelsel is munitie. Je kan dus de keuze maken om je geld op te schieten of om ermee te betalen. Er zijn wel twee soorten munitie: enerzijds de zelfgemaakte ‘vuile munitie’ en anderzijds de ‘militaire munitie’, die reeds voor de oorlog werd gemaakt en van superieure kwaliteit is. Deze laatste is meer geld waard, maar richt ook meer schade aan bij de gedrochten. De ontwikkelaar heeft dit systeem heel goed in elkaar gezet. Bij zogenaamde ‘trade shops’ kan je elke soort kogels ook nog ruilen tegen andere kogels of items. Het arsenaal vuurwapens is zeer uitgebreid, gaande van pistolen en shotguns tot pneumatische bolletjesgeweren. Net als de zaklamp moet je de pneumatische geweren met de hand opladen. Granaten mogen natuurlijk ook niet ontbreken en, je kan het al raden, deze moet je zelf ontsteken met je aansteker!

De gedrochten
Vijanden zijn er in overvloed. In het begin zijn het vooral gemuteerde ratten, maar deze veranderen al snel in vliegende demonen en gemuteerde bosapen. De eerste mutanten zijn zo slim als een stoelpoot en zullen dan ook al snel het loodje leggen, maar de grote gedrochten zijn sneller en beweeglijker en kunnen een pak meer kogels absorberen. Soms kan het evenwel moeilijk zijn om een gemuteerde rat te mollen, omdat ze precies rondflitsen zoals Speedy Gonzales himself. Je kan zelf beslissen welke tactiek je toepast: stealth of pure actie. De game suggereert wel een beetje de stealthy aanpak door de schaarse aanwezigheid van munitie. Op de eenvoudige moeilijkheidsgraad kan je de gedrochten nog te lijf gaan met je mes, maar op de moeilijkere graden probeer je er beter voorbij te sluipen als je kogels op zijn. De achievements moedigen een mengeling van beiden aan, zo zijn er achievements om in een level iedereen te mollen en om in een andere level helemaal niemand om te leggen. Variatie is waarschijnlijk dan ook de sleutel tot succes.

Beeld en geluid
Grafisch ziet Metro 2033 er werkelijk schitterend uit. Zowel in het metrostelsel als bovengronds zijn de omgevingen zeer goed vormgegeven. Wanneer je bepaalde posters wilt lezen, moeten de textures soms wel even inladen, maar dit is maar een kleinigheid. De sterke grafische indruk draagt ook bij tot de algemeen beklijvende sfeer van de game, je waant je echt in het midden van een post-apocalyptische wereld.
Qua geluid hebben we allereerst de schitterende Russische accenten. Wijzelf verstaan er geen woord van, maar het klinkt echt schitterend. De ontwikkelaar heeft duidelijk veel aandacht besteed aan de geluidseffecten, want de verschillen zijn duidelijk merkbaar wanneer je je gasmasker aanhebt. Wanneer de filter van je gasmasker bijna leeg is, begint Artyom trouwens te hijgen. Dit gehijg is zo geloofwaardig dat je bijna zelf moet snakken naar lucht! De richting van het geluid was ook goed duidelijk weergegeven op ons 5.1 surround systeem, waardoor we meteen in de goede richting bewogen, wanneer er een luidruchtig gedrocht komt aangerend.
Het ontbreken van een Head-up display en de aanwezigheid van de goede beeld- en geluidskwaliteit zorgen ervoor dat je als het ware wordt ‘opgezogen’ in de wereld van Metro 2033.

Minpuntjes
Zijn er dan helemaal geen minpunten? Tuurlijk wel, de perfectie bestaat immers niet. Wanneer je op een gedrocht schiet lijken soms de kogels geen effect te hebben, ze lijken in stof op te gaan. Dit valt niet vaak voor, maar het kan wel resulteren in jouw dood. De intelligentie van je vrienden lijkt ook niet bepaald op een hoog niveau te liggen, bij momenten staan er 5 gedrochten aan hun lijf te knauwen en zitten ze te schieten op een rat die 200 meter verder voorbijloopt. Verder kan op sommige televisies de game enorm donker zijn waardoor je soms moeite zal hebben om je omgeving in te schatten. Je kan steeds je zaklamp aanzetten, maar dan geef je ook je positie weg aan de vijand. Bij stealth missies hebben wij dan ook de helderheid van onze televisie op het maximum gezet. Deze minpunten zijn echter nooit spelbrekers en het kan zijn dat jullie er nooit last van zullen hebben.

Conclusie
Metro 2033 heeft geen co-op en geen multiplayer, maar toch voelt dit vreemd genoeg niet aan als een gemis. De replaywaarde ligt vrij hoog door de verscheidene achievements en het alternatieve einde. De unieke gameplay, de combinatie van graphics, geluid en de enorm beklijvende sfeer zorgen ervoor dat Metro 2033 met recht een werkelijk unieke shooter genoemd mag worden. Een echte aanrader!