Marvel vs Capcom 2

Love it or hate it maar één ding is zeker : ondertekende reviewer is al in de ban van 2D beat’m ups sinds de release van Street Fighter II Turbo op de SNES. Van dit eens zo populaire genre liggen de meeste gamers tegenwoordig al lang niet meer wakker zodat het genre slechts de die-hards en fanatici kan boeien. Dat zelfs een samenwerking met die andere 2D beat’m up gigant SNK, het tij niet kon keren spreekt boekdelen. Maar voor al degene die dit genre nog verafgoden zijn de Street Fighters en King of Fighters van deze wereld meer dan “enkel” games : ze zijn een religie of levensstijl geworden. Marvel vs Capcom 2 is alweer het vierde deel in de populaire versus-serie. We krijgen deze keer de beste karakters van zowel het Marvel- als het Capcom universum voorgeschoteld. Iedere gamer zal moeten toegeven dat de franchises die Capcom in zijn rijkgevulde geschiedenis heeft opgebouwd op z’n minst indrukwekkend is.

Capcom laat zich van zijn beste kant zien met oude bekenden zoals o.a. Ken, Guile, Ryu, Strider, Anakaris, Sakura, Megaman, T Bone en Jill Valentine. De Marvel Super Heros moeten hier ook niet voor onder doen met o.a. Spiderman, Wolverine, Iceman, Cyclops, Psylocke, Dr. Doom, Captain Amerika en The Hulk. 24 karakters in totaal, maar er zijn er nog 32 (!) te openen met de punten die je verdient tijdens de gevechten. Ook extra kledij en nieuwe stages zijn te koop in de plaatselijke Marvel vs Capcom 2 winkel in ruil voor je zuurverdiende punten.

Wat mogen we van deze Xbox versie verwachten ? Wel, het spel is een exacte copy van het 2 jaar geleden verschenen Dreamcast spel. 2 teams, bestaande uit 3 helden vechten het uit op kleurrijke achtergronden totdat het andere team verslagen is of de tijdslimiet verstreken is. Ieder karakter heeft zijn special moves (hier hyper combos). Tijdens de gevechten neemt je powermeter toe, waardoor je karakter de mogelijkheid krijgt om zo’n hyper combo op de vijand los te laten. 3 karakters in één team schept interessante mogelijkheden. Zo kan je tijdens je gevechten de ander teamlid ter hulp roepen (variable assist). Deze voert kort een aanval uit en verdwijnen weer. Je hebt ook de mogelijkheid om een variable combination uit te voeren. Bij deze aanval springen de andere 2 teamleden op het scherm en voer je met z’n 3 gelijktijdig een hyper combo uit. Succes verzekerd.

Voor de rest zijn alle gekende aanvallen- en verdedigingstechnieken uit de vorige reeksen terug aanwezig : aerial rave, dash attack, super jump, airblock, trow/grab moves, safe fall, chain combo, advanced guard enz…

Na het lezen van al deze mogelijkheden zal het jullie niet verwonderen dat de gameplay erg diepgaand is. Vooraleer je een karakter helemaal onder de knie hebt, ben je alweer een paar weken zoet. Wat de 2D beat’m up series zo sterk maakt is ongetwijfeld het gevoel van totale controle over je karakters. Een aspect wat in de moderne 3D vechtspelen wel eens achterwege blijft. De leercurve is hoog maar eens je een paar karakters onder controle hebt, schud je de combos en chain attacks zo uit je mouw. Veteranen hoeven zich trouwens geen zorgen te maken : de toetsen-combinaties voor veel karakters is doorheen de jaren onveranderd gebleven, zo ook in Marvel vs Capcom 2. De kwart- en halve cirkels combinaties zijn nog steeds de orde van de dag. Hier geldt dan ook het spreekwoord : never change a winning team.

Het titelscherm en het optiemenu voor dit spel zijn opvallend sober gehouden. Je hebt de keuze uit Arcade mode, Versus mode, Training mode en Score attack. Na de keuze van het speltype (normaal of turbo) kan je 3 van je favoriete karakters kiezen. Na elke karakterkeuze bepaal je het type van variable combination. Je hebt de keuze tussen alfa, beta en gamma aanvallen. Een bespreking van deze aanvallen zou ons te ver leiden aangezien deze variable combinations voor elk karakter verschillend zijn. Maar al deze beslissingen zijn erg belangrijk want ze bepalen je tactische speelwijze. Je zal hierdoor namelijk telkens je variable combinations anders moeten timen.

Grafisch zien vooral de levels er zeer verzorgd uit door dat typische Capcom sausje : hoge resolutie grafieken, vol met details en sfeer. Je kijkt echt je ogen uit wat er allemaal op de achtergrond gebeurt en telkens weer ontdek je nieuwe details. Dit in schril contrast zijn de getekende karakters zelf. De resolutie ligt een pak lager en steken af tegen de prachtige achtergronden. De karakters zien er zelfs soms wat gehakkeld uit. De hyper combos daarentegen zorgen er dan weer voor dat je adrenalinegehalte de pan uit swingt. Bij het uitvoeren ervan verandert het scherm in een dromerige maar chaotische pyrotechnische ravage. Het hele scherm vult zich met explosies, grote sprites en krankzinnige aanvalsbewegingen.

Ook de muziek is een verademing. De jazzy tunes, uptempo beats en grappige J-pop zorgen voor een mooi contrast met de snelle en waanzinnige gevechten. De geluidseffecten passen mooi bij dit spel en zetten de unieke identiteit van elk karakter nog eens extra in de verf. Een verademing zei ik omdat in het verleden meermaals 2D beat’m ups volgepropt werden met goedkope Amerikaanse hard-rock tunes. Een pluim dus voor deze gedurfde muziekkeuze van Capcom.

Toch nog één bedenking. Daar je dit spel speelt met het D-pad van je controller, is het aan te raden om hierbij gebruik te maken van de controller-S. De halve- en kwart cirkel bewegingen zijn onmogelijk uit te voeren met het D-pad van de standaard controller. Deze is te onhandig en laat je niet toe om met je duim over het D-pad te “schuiven”, in tegenstelling tot het “gladde” D-pad van de controller-S . Wil je dit spel kopen en heb je alleen een standaard controller, dan is de aanschaf van een controller-S echt een must.

Met Marvel vs Capcom 2 krijgen we een beat’m up in een aloude traditie voorgeschoteld maar dan wel in een nieuw jasje. Vooral de diepe en tactische gameplay zal veel 2D beat’m up fans kunnen bekoren. “Button bashers” laten dit spel best links liggen alsook mensen die niet de tijd kunnen opbrengen om de strategische gameplay onder de knie te krijgen. Geduld en toewijding worden immers beloond in dit spel. Het grote aantal karakters en de mogelijkheid om nog veel extra’s te openen houd je aan het scherm gekluisterd. Aan de andere kant is de animatie van de karakters wat slordig en is het spel een ongewijzigde overzetting van het 2 jaar oude Dreamcast spel. Een nieuwe generatie 2D beat’m up fans zal dit spel wel niet aantrekken. Veteranen en mensen die in dit genre geïnteresseerd zijn en de Dreamcast versie nog niet gespeeld hebben, kunnen Marvel vs Capcom 2 zonder bezwaar kopen.