Lord of the Rings : Fellowship of the Ring

"One Ring To Rule Them All, One Ring To Find Them. One Ring To Bring Them All, And In The Darkness Bind Them.."

Ondertussen al meer dan legendarische woorden voor menig Tolkien fan en liefhebbers van het fantasygenre. Wat eens nog een legende was is nu mythe geworden en iedereen zal het geweten hebben. Nu kan ik iedereen zijn twijfels wegschrijven want toegegeven : games over films floppen meestal. Maar niets is minder waar in dit geval ! De X-Box versie doet in mijn opinie zowel het boek als de film eer aan. Strakke graphics, een meeslepende verhaallijn, doordrenkt in een mythische fantasiesfeer alleen Tolkien waardig. Dat dit zijn levenswerk is geweest, is duidelijk wanneer je merkt hoeveel details er in zijn werk zijn uitgewerkt. Dat dit dan ook moeilijk is om over te brengen op het witte doek- laat staan er een game van maken - is niet meer dan logisch. Toch zijn de makers er bijzonder goed in geslaagd om de emoties in Middle Earth vast te leggen en de spelers het gevoel te geven dat ze er ook werkelijk hun tijd doorbrengen.

Een klein proloogje voor degene die het afgelopen jaar niet op deze aardbol aanwezig waren...

Join the Quest to destroy the One Ring..."

Dit game staat bol van Hobbits, dwergen, tovenaars, mensen en tal van andere wezens. Hobbits zijn vrij merkwaardige wezens en al snel merk je dat ze hun titel alle eer aan doen. De halflingen zoals ze wel eens door de Nùmenor of mensen worden genoemd zijn vrij heldhaftig of eerder dom als het hun Queeste betreft. Eigenaardig wel, als je weet dat hobbits eigenlijk meer houden van het leven in de Gouw, ontbijt, tweede ontbijt, elfuurtjes, middageten, middagthee, en een avondmaaltijd. Vul deze dan ook nog is met tussendoortjes en veel tijd om avonturen te beleven blijft er niet meer over. Bij het begin van jouw Queeste kruip je in de huid van Frodo Balings, neefje van de in Hobiton legendarische Bilbo Balings, mede dankzij een hele resem avonturen met Gandalf de Grijze en diens Dwergvrienden. Dit is dan weer een héél ander verhaal. Al snel kom je in contact met diezelfde Gandalf de Grijze die jouw oom op sleeptouw had genomen een zestigtal jaar geleden. Dat avontuur zorgde er toen al voor dat Bilbo in het bezit kwam van de Ene ring waar alles zal rond draaien.

Al snel wordt duidelijk dat de makers van het game niet over 1 nacht ijs zijn gegaan. Je merkt dat de omgevingen prachtig zijn afgewerkt en rechtstreeks uit de film zouden kunnen komen. Alles is vrij goed nagebouwd en nu is het aan jou om de Shire te onderzoeken. Op je weg merk je al snel dat het game uit meer bestaat dan het bewonderen van het prachtige decor en zul je allerhande sidequests moeten uitvoeren om niet gecorrumpeerd te worden door de Ene Ring. Zo zal je bevoorbeeld je buurman moeten helpen met het bijeen drijven van zijn varkens. Eerst moet je hiervoor een zak graan gaan halen in het dorp om de varkens al etend op hun plaats te kunnen houden. De kennismaking met de leading characters uit de film verloopt vrij vlot en loopt prachtig over in het geheel. Op dat moment nog beperkt tot Sam Gewissies, Peregrijn Toek en Meriadoc Brandebok. Sam heeft de eed afgelegd aan Gandalf om bij je te blijven en ervoor te zorgen dat jou niets overkomt op weg naar Mordor. De twee belhamels Peregrijn en Meriadoc nodigen jou uit om champignons te gaan stelen op de boerderij van Boer Made. Voor je het weet rol je van het ene avontuur in het andere en ga je tal van ontmoetingen tegemoet in Middle earth. De ene al merkwaardiger dan de andere.

Je zult verschillende landen doorkruisen met een zware last rond je nek. Dat Frodo niet direct over een wapenarsenaal beschikt om u tegen te zeggen is overduidelijk. Zijn wandelstok die me eerder doet denken aan een misgroeid twijgje dat dienst moet doen als zijn wapen voor allerhande soorten demonen en insecten van zich af te houden. Dat dit twijgje niet veel af doet merk je aan de manier dat je tegenstanders op je kop blijven rammen tot vervelens toe. Het is vrij duidelijk dat ze van helse pijnen gespaard blijven en dat je dringend nood hebt aan deftige wapens. Toeval wil nu wel net dat wanneer je in het dorp van Breeg aankomt je de moedige doler strider tegen komt. Vanaf dat moment zal je dan ook verder gaan met hem. Zijn zwaardbewegingen zorgen voor een leuke afwisseling en laten tal van inscripties na op lichamen van getormenteerde wezens. Verder op in het game zal je ook de wijsheid van Gandalf de Grijze mogen uit testen. Samen met zijn staf zul je samen met de rest van de Fellowship de mijnen van Moria betreden. Een donkere plek waar de dwergen voor hun eigen ondergang hebben gezorgd. Ze hebben immers een Balrog gewekt en geloof me dit beest kun je best niet kwaad maken. Hoe het verhaal verder loopt zul je zelf moeten ondervinden.

Het is niet de Kracht van het lichaam die erop aan komt, maar de Kracht van de geest..."

Het geluid is vrij belangrijk en ook dit sleept je mee in het spel. Zo zal je in de bossen van Lothlorién het elfengezang beluisteren, In de mijnen van Moria zal het tromgeroffel van de aankomende balrog jou angst aanjagen en de vrolijke hobbitmuziek die er heerst in de gouw je tot hogere sferen brengen. Meer dan gemiddelde voiceacting komt het spel alleen maar ten goede. Toch was het leuker geweest mochten de echte sterren van de film hun personages tot leven hadden gebracht maar je mag dan ook weer niet te veeleisend zijn.

Controls vind ik vrij irritant overkomen en totaal onbruikbaar. Zo heb je links boven aan je scherm 2 vakjes. Het linkse staat voor je wapen en het rechtse het item in gebruik. Al snel beschik je over enkele items en wapens en wordt het telkens moeilijker om in een gevecht iets te selecteren. Al incasserend zul je een weg moeten banen door je inventorylijst om dan een paddestoel te nemen die je een paar mm health toe brengen. Je hebt er dan ook al gauw een tiental nodig om je volledige balk op te fleuren. Dit gezegd zijnde is er nog een minpunt dat het spel flink tegen houdt. Op de meest ongepaste momenten zul je een soort van lag (hapering van het beeld) ondervinden. Het is niet veel maar wel even schrikken omdat de X-Box zeker tot meer in staat zou moeten zijn. Voeg hier ook nog is bij dat je niet echt het gevoel hebt dat je vrij kunt rondlopen maar eerder in een richting wordt geduwd als het ware. Jammer maar dit leek me toch een must te zijn voor dit avontuur.

Conclusie:

Stoor je je totaal niet aan de bovenvernoemde minpunten dan is dit spel zeker voor jou de moeite waard. Als echte LOTR Fan heb ik me op het game gestort en moet zeggen dat het me toch aangenaam verraste. Zo is er de mogelijkheid om te spelen als Frodo, Strider en Gandalf. Je ontdekt Middle earth op je eigen houtje en ontmoet tal van wezens die je het leven (on)aangenaam maken. Qua sound en graphics heb ik echter geen minpunten al mocht er wel meer tijd besteed zijn aan de controls omdat ik deze echt wel ongepast vond. Al bij al zul je je tocht naar Mordor vrij merkwaardig vinden en het is zeker een verrijking op je kijk van het hele LOTR gebeuren.