Kirby's Adventure Wii

Fans van Kirby worden verwend. Na het meesterlijke Kirby’s Epic Yarn (Wii) en het onlangs verschenen Kirby’s Mass Attack (DS) staat Nintendo’s roze 'blob' met Kirby’s Adventure Wii immers voor de derde keer in zeer korte tijd in de belangstelling. Zowel Epic Yarn als Mass Attack wisten met een originele twist op de beproefde formule heel wat aandacht naar zich toe te trekken, maar eigenlijk hadden we wel weer ‘s zin in een traditioneel Kirby-avontuur.  Je weet wel, zo’n lichtvoetige platformgame waarin je tegenstanders opzuigt en hun eigenschappen kopieert. Welnu, deze Kirby’s Adventure Wii grossiert rijkelijk in conventionele elementen die we eigenlijk van ’s werelds schattigste platformheld mogen verwachten.

In deze Kirby zal je al lopend, springend en vliegend kleurrijke werelden doorkruisen (al missen we hier enigszins de visuele creativiteit van Epic Yarn ), obstakels vermijden en vijanden opzuigen. Verhaalgewijs heeft Kirby’s nieuwste avontuur traditiegetrouw weinig om het lijf. Het flinterdunne verhaaltje opent met een ruimteschip dat neerstort in Dream Land en daarbij heel wat schade oploopt. Het toeval wil natuurlijk dat de nodige onderdelen om het schip te herstellen her en der verspreid zijn over verschillende locaties in Kirby’s droomland. Wie anders dan onze roze held besluit om Magalor, de ‘alien’ aan boord van het ruimteschip, te helpen in zijn zoektocht naar de onderdelen om het schip te repareren.

Daarvoor moet Kirby en co zich wel eerst door verschillende, thematische werelden werken, elk met een eindbaas aan het eind. De thema’s zijn klassiek en allesbehalve origineel. Passeren onder meer de revue: de door zowat alles en iedereen gebruikte woestijn-, water- en ijswereld. Maar laten we ons vooral niet blindstaren op het feit dat Kirby’s Adventure Wii niet kan tippen aan de originaliteit van het vorig jaar verschenen Epic Yarn, want het gebrek aan nieuwheid wordt ruimschoots goedgemaakt door het felle kleurgebruik en de kleine glimlach-op-het-gezicht-brengende details. Stuk voor stuk zijn het immers levels die je met plezier doorkruist. Zelden verrassend, maar vooral simpel en uitermate speelbaar.

Het plezier schuilt in het experimenteren met de krachten die Kirby zich kan toe-eigenen. De meer dan twintig verworven transformaties door een vijand op te slokken ogen niet alleen snoezig, ze zorgen ook nog eens voor de broodnodige afwisseling en tal van extra mogelijkheden. Het merendeel van de eigenschappen wordt gerecycleerd uit allerhande voorgaande delen (bijvoorbeeld Sword, Beam en Fighter) maar er zijn ook een aantal nieuwe toegevoegd zoals onder andere Whip (Kirby verandert in een cowboy met vervaarlijk zweepje) en Spear (gebruik een dodelijke speer). Schudden met de Wii-afstandsbediening zorgt voor een nog grotere zuigkracht waar stofzuigerfabrikant Dyson nog een puntje aan kan, euh, zuigen en ontwikkelaar Hal Laboratory introduceert eveneens ultravarianten van sommige transformaties. Met het Ultra Sword, de Monster Flame en de Grand Hammer mep je het zorgvuldig opgebouwde decor volledig aan gort, leg je zo nu en dan nieuwe geheimen bloot en voel je je vooral onoverwinnelijk.

Hoe spectaculair de beeldschermvullende aanvallen ook mogen zijn, wat ons betreft mocht de ontwikkelaar al die superkrachten achterwege laten. Gelukkig zijn ze slechts voor een beperkte tijd bruikbaar, want door die talloze ultravarianten op bestaande krachten in het spel te stoppen wordt het totaalplaatje bij momenten veel té makkelijk. Dat terwijl het gemiddelde Kirby-avontuur sowieso al wordt gecategoriseerd in de groep van vergevingsgezinde platformgames. Kirby’s Adventure Wii is geen uitzondering op die regel en dus geen moeilijke game om uit te spelen; dankzij de levensbalk kun je namelijk heel wat rake klappen verdragen, er wordt rijkelijk gestrooid met eetbare items (een pakje friet bv.) om je gezondheid terug op peil te brengen en dankzij de zuig- en zweefvaardigheid wordt het je haast onmogelijk gemaakt om een paar van die makkelijk verdiende levens te verliezen. Wie extra uitdaging opzoekt, kan tandwielen verzamelen: veelal goed verstopt en vaak enkel bereikbaar met de combinatie van de juiste power-up en gezond verstand. Dat neemt niet weg dat Kirby’s Adventure Wii voor de ervaren spelers vaak aanvoelt als de spreekwoordelijke wandeling door het park, terwijl het de beginnende (zoals de vriendin van ondergetekende) of jonge spelers juist een fantastische spelervaring biedt.

Maar uiteindelijk is het toch de vlot lopende multiplayer voor maximaal vier spelers die Kirby’s Adventure Wii zo’n plezier maakt om te spelen. Door simpelweg de plusknop van een gesynchroniseerde Wii Remote ingedrukt te houden, vervoegt een extra speler het avontuur. En zo simpel de tweede, derde of vierde speler in het spel kwam, zo makkelijk kan hij/zij het weer verlaten. Door ‘Speler 1’ de hoofdverantwoordelijk te geven (hij en alleen hij speelt met de roze Kirby en gaat hij af, dan moet iedereen opnieuw beginnen) lijkt het spel al dan niet bewust gemaakt met het oog op combinaties als ‘ervaren papa en zijn kroost’ en ‘hardcore gamer en zijn vriendin’! Speler 2, 3 of 4 krijgen de keuze uit een anders gekleurde Kirby (en dus dezelfde eigenschappen), maar ook uit drie andere personages (Waddle Dee, King Dedede en Meta Knight) die stuk voor stuk over andere offensieve mogelijkheden beschikken. Leuk zijn de sterkere groepsaanvallen (een goede timing blijkt essentieel), de optie om een medespeler op de schouders te dragen of aan een zwevende Kirby te laten hangen, de schattige smakkerd waarmee je levensenergie deelt en het leveldesign dat op een kundige manier ontworpen is voor samenspel. Met zijn vieren wordt het zo nu en dan wel wat te chaotisch en het ingezoomde camerastandpunt brengt diezelfde chaos niet altijd even overzichtelijk in beeld, maar daarbuiten is dit de aangeraden manier om Kirby’s Adventure Wii tot een goed einde te brengen.

En nu we aangekomen zijn aan de alinea waarin de prijzen worden uitgedeeld, kunnen we concluderen dat Kirby’s Adventure Wii het traditionele Kirby-avontuur is geworden waar we in onze inleiding wel weer ’s zin in hadden. De meest doorgewinterde speler vindt hierin weinig tot geen uitdaging, maar zal al bij al niet onberoerd blijven bij zoveel schattigheid. De vergevingsgezinde moeilijkheidsgraad is net zo’n traditie als het kopiëren van vaardigheden, dus dat heeft weinig invloed uitgeoefend op onze eindscore. Het is ongecompliceerd platformvertier en alleen daarom perfect genietbaar voor jongere of minder ervaren spelers. De coöperatie met maximaal vier spelers verloopt niet zonder chaos, maar desondanks speelt Kirby’s Adventure Wii met zijn vieren fantastisch. Vergelijken we het met Kirby’s Epic Yarn dan is Kirby’s Adventure Wii is duidelijk minder verrassend, minder vindingrijk en minder artistiek, maar daarom eigenlijk niet minder leuk.