Hydrophobia

Vroeger, toen ik nog een kleine Kevin was, had ik een gigantische hekel aan zwemmen. Je kon zelfs zeggen dat ik er bang voor was. De open zee, het diepe water: het was gewoon niet mijn ding. Hoe zou het echter zijn als je je hele leven lang op een gigantisch schip woont met nog tienduizend anderen? Zou je dan bang zijn voor het water en het diepe? Ik zou het niet weten, al wist Hydrophobia een goed beeld te scheppen.

Hydrophobia is de nieuwe Xbox Live Arcade game van Dark Energy Digital en speelt zich af op een immens schip, de Queen of the World. Dit gigantische schip, dat plaats biedt voor meer dan tienduizenden mensen, is het slachtoffer van een kaping door een groep beter bekend als de Malthusians. Wanneer Kate, een vrouwelijke techneut op het schip, helemaal op de verkeerde plaats en het verkeerde moment zit, barst plotseling overal de hel los. Je komt er echter al snel achter dat dit geen gewone terroristische aanval of kaping is. Nee, hier zit meer achter…

In Hydrophobia heb je steeds een natte broek.

Eén situatie, drie oplossingen
Hydrophobia kan worden omschreven als een spel met als motto “De speler vs. De omgeving”. Want zoals de titel al doet vermoeden, is het hoofdelement in deze titel water. Dark Energy Digital weet met hun HydroEngine een geweldig spektakel neer te zetten op het gebied van water.  Het water heeft namelijk een constant effect op de omgeving. Zo is elke ruimte telkens weer anders, wat het best valt uit te leggen met een voorbeeld. In een gang waar het water op kniehoogte staat, bevinden zich bijvoorbeeld twee vijanden. Daarnaast zijn er twee ruimtes met glazen wanden, welke ervoor zorgen dat de aanliggende ruimtes zich afscheiden van de gang. Bovendien zijn er ook een elektriciteitskabel en een explosieve ton aanwezig. Speler A komt de ruimte binnen, schiet de elektriciteitskabel kapot en elektrocuteert de twee vijanden. Speler B schiet beide vijanden knock-out met verdovings kogels en schiet dat dan de ruiten kapot zodat beide vijanden verdrinken. Speler C kiest er echter voor om de explosieve ton kapot te schieten. Hierdoor breken de ruiten en blijft de brandende benzine drijven waardoor beide vijanden verbranden. Keuzes genoeg dus.

Repetitie, repetitie, repetitie
Drie manieren voor precies dezelfde situatie. Dit klinkt natuurlijk ontzettend gaaf om te doen en dat is het ook…tenminste de eerste keer. Wanneer je dit echter voor de vijftiende keer mag doen, heb je wel zoiets van: “Ok, daar gaan we weer…kabeltje kapot schieten, wachten tot elektriciteit is uitgewerkt en doorlopen…”. Dit schetst dan ook meteen een goed beeld over de rest van de titel. Je komt iets te vaak in dezelfde situatie te zetten met bijvoorbeeld het opnieuw zoeken naar een sleutel om verder te komen, een verdwaalde vijand of een geheime inscriptie en dat is op de duur ronduit irritant.

Je hebt steeds heel wat manieren op je vijanden om zeep te helpen.

Het gevoel van irritatie verdwijnt echter al weer snel zodra er een grote deur open klapt. Want naast een gigantische hoeveelheid water die de ruimte binnenstroomt, komt ook het gevoel van angst om de hoek kijken. Je weet namelijk dat je elk moment kan verdrinken, dus moet je direct opzoek naar een luchtzak of een open ruimte. Want ook Kate is maar gewoon een mens en kan haar adem dus niet oneindig in houden. Blijf je echter te lang onder, dan kun je al wel raden wat er volgt. Inderdaad, dan kun je weer terug naar je vorige checkpoint en opnieuw proberen.

Conclusie
Hydrophobia is een leuke titel geworden voor de Xbox Live Arcade. Het gebruik van water en de zwaartekracht weet een originele twist te geven aan een titel die anders maar saai zou zijn geweest. Jammer genoeg kent de game erg veel herhaling en heb je vaak de neiging om hem na een periode van een uur weer uit te zetten. Gelukkig wordt het gevoel van irritatie vaak vervangen door angst, wat natuurlijk prima bij de titel past.