Hour of Victory

Soms zijn er zo van die momenten dat je genoegen kan scheppen aan je job als gamereviewer. Niet dat het altijd zo leuk is om ook de rasechte rotgames enkele uren te moeten spelen, maar nochtans houden we dit graag vol. Al is het maar doordat we door onze opoffering duizenden andere zielen behoeden voor deze misbaksels. Dat gevoel hadden we bij X-Power ook weer tijdens het spelen van de nieuwste WOII-shooter van Midway. Hilarische taferelen hebben we beleefd tijdens het spelen van Hour of Victory. En toch blijkt het helemaal geen partygame te zijn volgens onze bronnen, maar een typische WOII-shooter. Groot was dan ook onze verbazing dat het spel zich echt serieus wil meten met grootheden zoals Call Of Duty. Na onze eerste speelmomenten bleef er van dit statement alleszins bitter weinig overeind. Maar wat is dan allemaal zo fout aan dit spel?

Om te beginnen hebben we eerst enkele malen moeten controleren of de makers wel degelijk de Unreal 3 Engine gebruikt hebben. Het lijkt ons eerder mogelijk dat ze zich vergist hebben en begonnen zijn met een oudere versie van deze engine. Het lijkt ons zelfs denkbaar om mensen te overtuigen dat Hour of Victory een gewone Xbox-titel is van enkele jaren terug. De personages zijn eveneens slechts sober geanimeerd en overtuigen hoegenaamd niet. Plak hier nog enkele walgelijke cutscenes tussen en we hadden veel zin om het hele boeltje door het venster te zwieren. Grafisch is het allemaal behoorlijk ondermaats dus, en we zijn ondertussen al veel meer gewoon.

Graphics zijn niet alles, hoor ik velen al denken. Toch is dit statement hier niet van toepassing. De rest van het spel is namelijk ook gewoon abominabel. De enige leuke momenten dat we meegemaakt hebben, draaiden rond het voortdurend uitlachen van de A.I. doorheen het spel. Zo zal het vaak perfect mogelijk zijn om enkel gewapend met een mes een level te doorlopen zonder al te veel kleerscheuren. De makers hebben de Nazi’s nog net voldoende intelligentie gegeven om dekking te zoeken, maar het grappige (of zielige?) aan de hele zaak is dat ze doorgaans gewoon zonder een schot te lossen naar een veilig plekje lopen aan de andere kant van de kamer. Het is dan voor de speler een eenvoudig klusje om deze bende domoren in de rug te schieten wanneer ze langs je heen lopen. Een mep met de kolf van je wapen is echter vaak een snellere en efficiëntere manier om dit fiasco zo snel mogelijk uit te spelen.

Aan het begin van elk level heb je ook de mogelijkheid om een keuze te maken uit drie verschillende personages. Deze hebben namelijk elk specifieke eigenschappen die je de mogelijkheid geven om elke opdracht op een verschillende manier uit te voeren. In theorie toch, in de praktijk blijft het echter beperkt tot enkele zeldzame, beperkte situaties. Had je bijvoorbeeld gekozen voor de commando Ross dan zal je een zwaar obstakel dat de weg blokkeert kunnen opzij duwen. Bull zal dan weer met zijn sniper en zijn touw over die muur kunnen klimmen, terwijl Taggart de covert-ops het slot van die gesloten deur zal kunnen openen. En daarmee hebben we dan ook grotendeels het hele innovatieve onderdeel van deze nieuwste WOII-shooter ontleed. Fantastisch toch?

Het lijstje met fouten is nochtans nog niet helemaal doorlopen. Zo merkten we vaak irriterende bugs op in het spel. Zo waren we tijdens het spelen van een level een tijdje onze sidekick kwijt. Na even op onze passen te zijn wedergekeerd, vonden we hem bezig een klein muurtje te rammen. Een simpel duwtje bracht hem nadien weer mooi op zijn voorgeschreven pad, waarna hij stoer een poort intrapte die ik eerder al tegen de grond had geschoten. Geweldig toch?

Het vrijspelen van de achievements is tot slot nog een pluspunt dat we willen vermelden, om toch maar positief te eindigen. Deze kan je namelijk zonder veel moeite vrij snel aan je gamerscore toevoegen. De walgelijke graphics, irriterende bugs, domme A.I. en stroeve besturing doen het spel daarentegen volledig de das om. Moest het verhaal of de keuze van de verschillende personages ons nu nog hebben bekoord, dan hadden we dit allemaal misschien nog door de vingers kunnen zien, maar zelfs dit faalt helemaal in Hour Of Defeat… euh Victory. Gelieve dan ook elk oogcontact met dit spel te vermijden!