Hitman 2: Silent Assassin

Halverwege de jaren negentig had niemand al van Eidos gehoord totdat ze cyberbabe nr.1 Lara Croft tot leven wekten. De Tomb Raider reeks mag de laatste jaren dan misschien wat aan populariteit hebben ingeboet maar toch blijft het nog steeds één van de verkoopstoppers van de gamesindustrie.
Toch heeft Eidos ook nog heel wat andere degelijke games op zijn actief staan, denk bv. maar aan Deus Ex, Commando's 2 en meer recentelijk Timesplitters en ook deze Hitman 2: Silent Assassin.

Hitman 2 kan je best bestempelen als een actie/adventure game met heel wat stealthy elementen. De game begint nochtans op een zeer vredige plaats: het klooster. Het eindigt daar trouwens ook maar dan wel iets minder vreedzaam.
Wat doet een huurmoordenaar nu in een klooster hoor ik jullie al denken. Wel in feite heeft .47 genoeg van z'n risicovolle job en zelfs een gevoel van wroeging bekruipt onze kale killer. Op het moment dat hij al z'n zonden wil opbiechten wordt zijn vriend pater Vittorio ontvoerd door de maffia en gaan de plannen om voortaan als een "goed" mens door het leven te stappen al vlug in rook op. Om de nodige informatie te verkrijgen over het lot van zijn religieuze vriend snelt zijn vroegere werkgever hem ter hulp. Het agentschap geeft echter niet zomaar de nodige informatie prijs en vraagt .47 om enkele wederdiensten voor hen te doen en zo tuimelt .47 weer in het criminele milieu.

Waarschijnlijk had je het al in de gaten maar je moet deze game zien door te spartelen als .47, een koelbloedige genetisch gemanipuleerde kale huurmoordenaar. Je begint je moordtocht met een beperkt aantal hulpmiddelen.
Zo is de fiberwire (een wurgkoord) het eerste wat je nodig hebt en ook later in het game zal dit nog regelmatig van pas komen.
Je wapenarsenaal breidt zich uiteraard uit naargelang je verder in het spel raakt. Zo zal je na enige tijd gebruik kunnen maken van allerlei revolvers (liefst met geluidsdemper), machinegeweren, kruisboog, sniperrifles en de overheerlijke shotgun. Niet alleen de wapens zullen je bondgenoot zijn maar ook allerlei attributen (o.a. chloroform, verrekijkers, nightvision) kunnen erg nuttig zijn om het beoogde doel zonder al teveel heisa te bereiken.
De missie afwerken zonder de aandacht te trekken van de talrijke patrouillerende vijanden is het ultieme doel. Niet meer doden dan strikt noodzakelijk is zorgt voor de hoogste onderscheiding. Klinkt echter eenvoudiger dan het in werkelijkheid is. De AI van je vijand is best behoorlijk, als je een groepje vijanden moet elimineren wacht je best niet te lang (nadat je je eerste slachtoffer hebt gemaakt) om ook de anderen op een kogel te trakteren. Treuzel je te lang dan zullen de overblijvers al snel de wapens op jou richten en de hulp van hun collega's inroepen om zodoende jou te trakteren op een heuse kogelregen. De lichamen van je slachtoffers kan je best niet zomaar laten rondslingeren want voor je het goed en wel beseft vinden ze de lijken en zal de beveiliging verscherpt worden. Zeul de lijken dus maar naar één of ander afgelegen plekje of donker hoekje.
Natuurlijk kan je moeilijk geruisloos en onopvallend te werk gaan als je steeds in maatpak moet rondlopen. Daarom zal je regelmatig de kledij van je slachtoffers moeten aantrekken om zonder argwaan te wekken voorbij de controleposten te raken. Je kan bijna alle uniforms en andere kledij aantrekken die je tijdens je tocht tegenkomt. Enkel de outfit van de bikini-babes kan je niet aantrekken. Meerdere malen heb ik een poging ondernomen maar steeds zonder succes. Gelukkig maar want het zou waarschijnlijk toch geen gezicht geweest zijn. De levels zijn vrij afwisselend en brengen je van Sicilië en St-Petersburg naar Japan, Maleisië, Nuristan en Indië.

Het ombrengen van een Don in z'n mansion, generaals vermoorden in het park, rijke zakenmannen in hun jacuzzi het zwijgen opleggen, ziekenhuizen bezoeken en zelf de scalpel aan de operatietafel bedienen het komt allemaal aan de orde. Zelf Bin Laden look-a-likes zal je in de nauwe straatjes van de islamitische nederzettingen tegen het lijf lopen. De meest vernuftige moord pleeg je echter met een stukje vergiftigde sushi in Japan. Heerlijk origineel.
Soms moet je niet enkel personen ombrengen maar ook bepaalde voorwerpen verzamelen om je missie tot een goed einde te brengen. Eerst bv. de elektriciteit uitschakelen kan erg handig om de nodige beveiligingsapparatuur het zwijgen op te leggen en zelfs foto's nemen van je dode slachtoffers om je contactpersonen tevreden te stellen behoren tot je opdrachten.

Gelukkig hebben de makers ook aan de minder geduldige gamers onder ons gedacht en is het geen verplichte kost om erg behoedzaam te werk te gaan.
Je kan ook zonder al teveel stealth-elementen te gebruiken door de game geraken maar dan moet je wel tevreden zijn met een veel lagere ranking. Speel je werkelijk voorzichtig en laat je niet meer bloed vloeien dan nodig is en beperk je het aantal alerts dan zal je de rank Silent Assassin, Executioner, Shadow en dergelijke ontvangen. Ga je met meer brute vuurkracht door de missies dan zal je gequoteerd worden als Slayer of Mass Murderer. De moeilijkheidsgraad bepaal je door het aantal saves dat je per level kan doen. Normal mode staat je toe om 7 keer je vooruitgang op te slaan tijdens een missie, expert en proffesional mode laat je respectievelijk slechts 2 of geen saves toe. Dus welke moeilijkheidsgraad je ook kiest het spel blijft net hetzelfde.

Op gebied van gameplay en graphics hebben we zeker ook niet te klagen. De controls verlopen erg vlotjes en er zijn geen noemenswaardige minpunten. Mr. 47 reageert uitstekend op je commando's en de camera doet wat we van hem verlangen. Er is één nutteloze optie waarbij je blood and gore kan aan of uitzetten. De eerste gamer die deze optie uitzet moet ik toch nog tegenkomen Waarschijnlijk om bezorgde ouders te sussen?
Grafisch is alles dik in orde. De levels zijn erg mooi afgewerkt en de vijanden die je neerschiet gaan levensecht en vooral levensloos tegen de vlakte. Wanneer je je slachtoffers naar veiliger oorden versleept bewegen de ledematen erg realistisch. Als je het lijk van een trap sleurt of achter een deur blijft hangen plooien armen en benen naar alle kanten. De tussenfilmpjes zijn verzorgd en van prima kwaliteit. De muziek past mooi bij dit soort game, nooit aandrukkelijk aanwezig maar perfect op de achtergrond.

Als we tenslotte een balans opmaken is deze uitermate positief. Met 20 levels heb je een game waarmee je een tijdje zoet bent zeker wanneer je een degelijke ranking wilt behalen. Doordat je de missies op verschillende manieren kan voltooien is de herspeelbaarheid zeer groot. Zowel gameplay, graphics als de muziek zijn prima. Voeg hierbij een mooie verhaallijn en vrij origineel concept en je hebt alle ingrediënten voor een zeer degelijk game.