Hard Corps: Uprising

Al jaren lang ben ik, Kevin, fan van arcade games en hallen. Sinds kleins af ging ik al regelmatig naar de arcade hal om daar games als TimeCrisis, Whack-the-Mole en Metal Slug te gaan spelen. Ik denk dat er in de voorbije jaren toch wel honderden (in mijn geval als Nederlanders) guldens doorheen zijn gegaan. Daarom haal ik ook telkens weer mijn hart op als ik een nieuwe, typische arcade game zie verschijnen. Afgelopen week was het weer zover: ik kon mijn geluk niet op met Hard Corps: Uprising!

In 2613 zijn de mensen op aarde niet meer zo vrij. De gehele wereld staat onder de regering van ‘the Commonwealth’, met Tiberius aan de top van dit regime. Mensen hebben veel te lijden en landen gaan er aan ten onder. Dit is het ideale recept voor een revolutie natuurlijk en dus komt die er ook. Echter worden de vrijheidstrijders regelmatig neergeschoten en dus neemt de kracht van de revolutie af. Wanneer er dan een groep met elite soldaten wordt gevormd, moeten zij de planeet redden van Tiberius en zijn regime.

Hard Corps: Uprising is een titel in de categorie ‘Run and Gun’, waarin we ook bijvoorbeeld TimeCrisis en Contra kennen. Niet zo heel vreemd als je nagaat dat Hard Corps: Uprising een deel is in de Contra-serie en de prequel is op Contra: Hard Corps. Al snel kwam ik er echter achter dat mijn arcade hal-kwaliteiten ver waren gezakt. De game kent namelijk een vrij hoge moeilijkheidsgraad en zal misschien dan ook beginners afschrikken. Aan de andere kant mag je aan jezelf vragen: “Is dat dan ook juist niet de charme van ‘run and gun’-games?”

Op een bepaald moment weet je waar elke vijand komt, hoe je welke sprong moet nemen en waar de verschillende power-ups liggen. Wanneer je echter klaar bent met de Arcade-modus in het spel, kun je ook aan de slag met de Uprising-modus. Deze modus is te vergelijken met de standaard Arcade-modus, maar voegt ook de mogelijkheid toe om je personage en zijn wapens te upgraden. Dit doe je door middel van punten die je verdient gedurende de levels. De game bevat namelijk ook een combo-systeem. Hoe sneller je vijanden afmaakt zonder zelf geraakt te worden, hoe meer punten je binnen gaat halen en dus kan je weer makkelijker upgrades kopen.

De game kent in vergelijking tot andere games in de Contra-serie een aantal veranderingen. Allereerst zijn er vier nieuwe karakters: Bahamut, Krystal, Harley Daniels en Sayuri. Ook hebben zij de mogelijkheid tot een aantal nieuwe bewegingen. Zo kunnen ze een ‘dash’ maken, zowel op de grond als in de luchten, hebben ze de mogelijkheid tot een dubbele sprong en het afweren van vijandige projectielen. Daarnaast is het ook mogelijk om nieuwe bewegingen te kopen met de punten die je hebt verdiend.  Lukt het met al die upgrades dan nog niet om een specifiek level te voltooien, dan is er ook de optie om in co-op op één scherm of over het internet met twee personen te spelen.

Grafisch gezien is er gekozen voor de typische Japanse anime-tekenstijl. Hierdoor zijn de karakters in de voorgrond voorzien van veel details en zien ze er gewoon goed uit. Jammer genoeg lijkt het alsof er minder tijd is gestopt in de achtergrond. Deze zijn namelijk niet in dezelfde stijl en worden na verloop van tijd ook inspiratieloos en saai. Gelukkig wordt de game wel weer ondersteund door typische achtergrond muziek welke de focus hoog houdt en de adrenaline laat stromen.

Conclusie:
Hard Corps: Uprising is een XBLA-titel geworden waar de echte arcade fans weer blij van kunnen worden. Ondanks de hoge moeilijkheidsgraad is de game toch leuk om te spelen. Ook word de titel interessanter gemaakt doormiddel van zijn upgrade-systeem en de mogelijkheid tot zowel lokale als online co-op. Ook is de grafische stijl tof, maar de ontwikkelaars laten jammer genoeg steken vallen op details als de achtergronden in een level. Al met al is het wel een spel dat de echte arcade fan op zijn minst moet proberen.