Halo Wars: Premium DLC

Coca Cola

Ik troost me de moeite om opnieuw Halo Wars aan u voor te stellen, een heleboel informatie staat reeds te lezen in de review van Roald en mezelf. In deze recensie kom ik terug op de beide PDLC's (“premium downloadable content”) van elk 800 MPS: Strategic Options en Historical Battle Map Pack. Laat het van meet af aan duidelijk zijn dat deze add-ons in de verste verte niet te vergelijken vallen met de vele expansies voor de bekendste RTS van Ensemble Studios, Age of Empires. Daarvoor was de nieuwe developer achter deze game-uitbreidingen, Robot Entertainment, één van de vier studio's die uit het puin van Ensemble is herrezen, iets te karig met zijn geheime kruidenmix. Het was desondanks een aangenaam weerzien met deze originele spin-off van Halo.

Light – Strategic Options

Het eerste en dus oudste pakketje voor Halo Wars is meteen ook het kleinste qua bytes. De ontwikkelaars verdedigden de filegrootte van amper twee megabytes door te zeggen dat het om pure code ging en niet zozeer nieuwe audiovisuele toevoegingen zoals je die terugvindt in nieuwe mappen en queesten. Misschien hadden ze beter nog wat extra lijntjes geschreven, want het grootste probleem is dat als je tegen de A.I. speelt, die nog steeds denkt alsof het om een standaard deathmatch gaat en zich in de eerste plaats concentreert op het uitbouwen van zijn/haar leger. Dat merk je meteen in Keepaway, een CTF-variant met twee verschillen. De vlag verschijnt aanvankelijk weliswaar ergens centraal op de map, maar is vervolgens voortdurend in beweging. Daarenboven moet je de vlag niet terugbrengen naar de basis, maar gewoon twee minuten in je handen (of klauwen) houden. Bouw een tempel en stuur bij voorkeur de Arbiter meteen op de vlag af, dan heb je zeer veel kans dat hij als eerste in het bezit komt en onbezorgd kan terugtrekken achter je basis. Aan enkel wat Covenant Turrets heb je meer dan voldoende om de kleine tegenprikjes van de Marines af te slaan, zelfs op Legendary en dat driemaal na mekaar! Tug of War is nog een bizarre mode. De omvang van je eenheden, basissen en voorraden doet de balans (letterlijk) in je voordeel overhellen. Slaat de meter helemaal door naar jouw kamp, dan is de match abrupt afgelopen zonder dat er zelfs maar een noemenswaardige confrontatie hoeft plaatsgevonden te hebben. Winnen zonder een schot te lossen, was elke oorlog maar zo eenvoudig. Reinforcements is de wispelturigste mode. In cyclussen van 60, 90 en 120 seconden worden er automatisch twintig verse eenheden (maar hou er rekening mee dat sommige tellen voor meerdere) geproduceerd voor zover je “geld” en beschikbare plaats dat toelaten. Hoe verder je technologie ontwikkeld is, des te beter zijn je troepen (logisch). Belangrijk om weten is dat je grondstoffen na elke respawn worden gereset. Het is dus noodzaak om in de korte beurten deze zo snel mogelijk op te bouwen. Jammer genoeg heb je geen controle over het type eenheden dat uit je basis marcheert. Zo werden er bijvoorbeeld in mijn jacht op de Living Loving Bug-achievement de ene keer relatief ongevaarlijke Wraith uitgespuwd en dat terwijl er aan alle voorwaarden was voldaan om een Scarab op het strijdtoneel te brengen en zo ongetwijfeld de slag ogenblikkelijk in mijn voordeel te beslechten (en de bijhorende 30 punten aan mijn gamerscore toe te voegen). Je moet je dus constant aanpassen aan de troepen die random in jouw plaats gekozen worden, wat op zijn zachtst gezegd zeer vervelend is. En met deze drie modes moet je het stellen, vrij armtierig voor 800 MPS zeker daar de meeste gamers toch zullen terugvallen op het standaard speltype, namelijk de totale vernietiging van de tegenstander. Daar draait het in een RTS immers om: domineren en veroveren.


Zero – Historical Battle Map Pack

Minder licht (althans in grootte) is het Historical Battle Map Pack, want 185 megabyte tegenover de magere twee van hierboven. Toch is dit de armzaligste download uit deze review. In een FPS mogen vier extra mappen dan al voor vele extra uren speelplezier zorgen (wat niet wegneemt dat het duur blijft), hetzelfde gaat niet op voor een RTS-game. In een shooter duurt het dagen eer je alle details van de nieuwe omgeving(en) in je hebt opgenomen en het slagveld zich wat minder onherbergzaam toont, hier geeft de kaart na één enkele grondige verkenning al haar geheimen prijs. Het helpt evenmin dat de mappen in Halo Wars tweedimensionaal aanvoelen en ook spelen, de tot een andere tactiek uitnodigende steden van de campagne vind je nergens terug in de Skirmish. Wat krijg je dan wel? Een handvol locaties die reeds eerder het decor vormden voor enkele memorabele veldslagen. Barrens en Bloodriver zijn beide zogenaamde 1v1-mappen met kritieke punten waar de strijdende partijen onvermijdelijk op elkaar zullen botsen. Een 2v2-map is Memorial Bassin. Het open terrein en de glooiing in het centrum nodigen uit tot grote confrontaties, helemaal anders dan het 3v3 Glacial Ravine waar de bewegingen van een slome troepenmacht worden gehinderd door enerzijds het gebergte en anderzijds omwille van de twee strategisch gelegen energiemuren. De slotsom is echter dat hoewel het leuk is om met je Warthogs of Ghosts door een nieuw landschap te razen, deze PDLC niet veel toegevoegde waarde biedt, zeker niet voor tien euro.


Pepsi Cola

Deze Premium Download Content naar waarde schatten, is geen sinecure. Je krijgt voor 1600 Microsoft Points drie interessante maar verre van perfecte varianten op de klassieke speltypes en vier verse mappen. Voor diezelfde prijs kan je een omvangrijke episode van Grand Theft Auto IV of twee nieuwe verhalen bij Fable en Fallout kopen, zelfs de negentien mappen plus een extra singleplayer hoofdstuk van Gears of War 2 kosten evenveel. Dan heb ik het nog niet over de heleboel goede zaakjes die je kan doen met de Deals of the Week (check hiertoe zeker XP's Marketplace-overzicht bij de aanvang van het weekend). Je hoeft niet Einstein te heten om op te merken dat de inhoud van de besproken PDLC's wel zeer licht is in vergelijking tot de concurrentie. Daarenboven dringt de prangende vraag zich op of dit niet simpelweg gratis hoort te zijn, Halo Wars kon na de tegenvallende reviews dat extra ruggensteuntje wel gebruiken. Mijn advies: enkel voor de meest fanatieke aanhangers die per se alle denkbare achievements – en dus ook de extra acht van deze PDLC, misschien nog wel het leukste aan deze aankopen – in het Halo-universum willen binnenrijven, iets waar je overigens maar één (lange) speelsessie voor nodig zal hebben. Essentieel, dat zouden nieuwe eenheden, structuren en missies zijn. Of hoe caloriearm niet altijd even lekker is...