GUN

The Saloon

Zoals gewoonlijk ging ik vorig weekend weer naar mijn gebruikelijke stamkroeg ‘The Saloon’. Bij gebrek aan mijn droomwagen, een Mustang Shelby GT500 uit 1967, parkeerde ik mijn Seat Ibiza weer op de vertrouwde plek. Voorzichtig ging ik het café binnen, want na een harde confrontatie met één van de klapdeuren vorige keer, wilde ik deze keer geen risico’s nemen. Met een mooie zwier liet ik mijn hoed juist naast de kapstok vallen en liet ik alvast heel de bar genieten van mijn nieuw aangekochte Sancho-laarzen. Even mijn Stimorol met pruimtabaksmaak in de hoek spugen en ik kon op een barkruk gaan zitten. Aangezien het dragen van wapens in België zonder vergunning verboden is, zat er deze keer geen pistool in mijn holster, maar de pas per Pony Express verkregen game GUN. Al snel werd de film The Good, The Bad and The Ugly afgezet en werd er haastig een Xbox aangesloten aan de plaatselijke kroeg-tv. Wat er nadien verder gebeurde, lees je in de volgende review.

Remember the first rule of gunfighting, have a GUN.

The Wild Wild West, nee ik heb het niet over die flutfilm met Will Smith, maar over de setting van het nieuwste game van Neversoft. Ze hadden eerder al naam gekregen door onder andere de Tony Hawk-games, maar nu slaan ze echter een heel andere weg in met GUN. Je kunt niet ontkennen dat ze een beetje gekeken hebben naar het free-roamingconcept van de GTA-franchise. Enkel zal je hier geen auto’s, vliegtuigen, helikopters of boten kunnen stelen, maar wel doodgewone paarden in alle kleuren (behalve roos). Dit alles speelt zich af tijdens het Amerika rond het einde van de 19^e eeuw. De vergelijking met GTA3 is dus wel te maken, maar zeggen dat ze het hele concept gewoon overgenomen hebben, zou vreselijk fout zijn. Ook is de speelwereld wel uitgebreid, maar zeker niet zo groot als we gewend zijn van Rockstars gamester. Het gebruik van veel extra missies naast de verhaallijn maakt gelukkig veel goed.

Is that a GUN in your pocket, or are you just happy to see me?

Doorheen het spel zal je de diepgaande verhaallijn kunnen volgen of gewoon je zin doen en op zoek gaan naar die extra missies doorheen het spel. De storyline draait rond Colton White, een rasechte cowboy die is opgevoed door zijn vader Ned. Als bij het begin van het spel blijkt dat de stervende Ned zegt dat hij toch niet zijn echte vader is, gaan de poppen aan het dansen. Niet alleen wil onze held zich wreken op de banditos die Ned om het leven hebben gebracht, maar zal hij ook op zoek naar zijn echte identiteit. Ik hoef je natuurlijk niet te vertellen dat er al spoedig een verhaal ontpopt vol geweld, moord en guns. Als het verhaal wat te snel voor je gaat, kan je even gas terugnemen en aan de slag gaan met wat extra submissies. Die kunnen gaan van het helpen van de plaatselijke sheriff, op zoek gaan naar een wanted criminal, gaan jagen met de indianen, het helpen van de plaatselijke farmer, enzovoort. Er zijn namelijk genoeg dingen te doen op de prairie. Tip: koop al snel een pikhouweel en ga goud mijnen, zo komt er al gauw lekker veel geld in het laatje.

The right to bear arms is slightly less ludicrous than the right to arm bears

Door het tot een goed einde brengen van missies levert ook aardig wat op. Dit geld kan dan goed besteed worden aan upgrades van je wapenarsenaal, dat bestaat uit pistolen, rifles, shotguns, snipers, bogen en zelfs het recent (toen toch) uitgevonden dynamiet. Bij upgrades denken we aan meer vuurkracht voor je wapen, de mogelijkheid tot het dragen van extra kogels, healthimprovements en kortere herlaadtijden. En geloof me, je zult ze nodig hebben om de verhaallijn van het spel tot een goed einde te brengen.

Er zit ook een snuifje RPG in GUN, want naast cashgeld zal je ook ervaring opdoen bij het beëindigen van een opdracht. Deze ervaring zal automatisch worden toegewezen aan de technieken die je tijdens het oplossen van de taak hebt gebruikt. Zo zal je gebruik in wapens, paardrijden en quick draw kunnen verbeteren.


Quick draw, wa’s da?


Quick draw kan het een beetje vergelijken met bijvoorbeeld het bullet-time-effect uit de Max Payne-games. Door het drukken op de Y-knop kun je de tijd eventjes veel trager doen lopen, waardoor Colton heel wat accurater schiet. Je kunt dit leuke snufje gebruiken tot je metertje leeg is, en je weer even geduld moet hebben tot het weer gevuld is. Om alles nog eenvoudiger te maken, hebben de makers er ook een functie ingestoken waarmee je tijdens het gebruik van quick draw je cursor automatisch op je vijanden kan zetten. Zeer handig om enkele vijanden uit te schakelen die een beetje verspreid staan.

Damn I look good with a hat!

Visueel zit het met GUN wel snor. Het design van de levels is sfeervol en mooi afgewerkt. Verwacht je echter niet aan enorme steden vol met bewoners en activiteiten, want dat was er nu eenmaal niet in die tijd. De grootste ‘steden’ hadden toen amper over de honderd inwoners voordat de gold rush begon in het westen. In GUN zal je ook niet echt veel meer beweging in het dorp zien, maar die zaken en personen die er zijn, tonen dan ook mooi. Beeld je in om langs een net aangelegde spoorlijn te rijden met je paard doorheen een uitgestrekte steppe met hier en daar een kudde bizons. Een minuutje later rij je een rotspartij voorbij die langzaam Grand Canyon-allures begint te krijgen. Als je dit ritje dan kan afronden naast het water van een uitgestrekt meer met een adembenemende waterval, is je dag weer helemaal goed. Persoonlijk moet ik wel zeggen dat het grafische verschil tussen de Xbox en de Xbox 360 niet zo indrukwekkend is. Er is wel een wezenlijk verschil, maar niet echt veel om over naar huis te schrijven. Als je echte next-gengraphics zoekt, ben je beter af met andere games.

One last tip: never slap a man who's chewing tobacco.

Voor GUN zit je goed als je op zoekt bent naar een game met een sterke verhaallijn. Combineer dit met mooie graphics en een authentieke setting en je hebt een game die veel mensen zal aanspreken. Er is veel actie doorheen het spel en er is ook niet echt rekening gehouden met jongere spelers, want er lopen op een uurtje spelen verschillende liters bloed over het scherm. De optie om je stervende vijand nog levend te scalperen zal ook wel meegespeeld hebben in de leeftijdsbeperking van achttienplus. Je zal echter wel de nodige uren fun aan het spel beleven, tenzij je een algemene afkeer hebt van cowboys natuurlijk.

Ook al is het verhaal sterk opgebouwd, het is spijtig genoeg toch iets te kort. En voordat je het weet zal zit je erdoorheen, zeker als je wat weinig aandacht besteedt aan de kleinere submissies. Gelukkig is er nog wel genoeg te beleven, maar toch nog iets te weinig in vergelijking met andere free-roaminggames. Je zult zeker kunnen proeven van hoe het moest geweest zijn om een cowboy te zijn, maar GUN proeft naar meer. Al bij al is GUN wel een topper geworden, waarvan ik zeker een nog net iets uitgebreide opvolger van verwacht. Aanrader - hiyaa!