Guitar Hero: Warriors of Rock

Jawel, het is alweer zover: tijd voor een nieuwe iteratie in de Guitar Hero reeks! Een mens zou al gaan denken dat developer Neversoft zijn duim reeds heeft leeggezogen na het verrassende Guitar Hero 5 en de zesde telg zonder nieuwe features op de markt zou brengen. Gelukkig voor de fans van het ritme genre brengt ook dit deel enkele nieuwe features met zich mee die op het eerste zicht best aanlokkelijk klinken.

 De grote nieuwigheid is de quest modus die als vervanging dient van de oude career modus. Hierbij stap je in de schoenen van acht karakters - waarvan er zes reeds bekend zijn van vorige Guitar Hero games - die hun potentieel als krijger dienen te vinden om een mythische gitaar te heroveren en zo de Demi-God van de rock te bevrijden uit de klauwen van ‘Het Beest’. De karakters transformeren naar hun krijger vorm doe je door nummers te spelen uit hun setlist welke nummers bevat die - qua genre - verbonden zijn aan het karakter. Zo zal je bij Jhonny Napalm enkel punk rock terugvinden terwijl Lars Umlaut eerder voor black en death metal te vinden is. Qua structuur brengt deze nieuwe modus slechts weinig nieuws in een reeks die vernieuwing best kan gebruiken.

Elk karakter kan gebruiken maken van een persoonlijke kracht. Zo beschikt Lars Umlaut over een maximale multiplier van vijf i.p.v. vier en geeft nieuwkomer Echo Tesla je 5% star power voor elke streak van tien noten. In hun krijger vorm worden deze krachten nog eens opgedreven waardoor je door de gecombineerde krachten al snel aan een maximale multiplier van zessendertig komt en vlot dertig of meer sterren kan halen met één nummer. Het heeft een zekere charme en enkele tactische mogelijkheden waar helaas bitter weinig gebruik van gemaakt wordt.

Wat op papier een goed idee lijkt, is in de praktijk eerder een saaie bedoening geworden. Het verhaal van de quest modus is flinterdun en Gene Simmons - de frontman van KISS - vertelt het allemaal op een eerder eentonige en saaie manier. Er is een lichtpunt in het midden van de quest waarbij de band Rush het roer overneemt met een verhaal rond de mysterieuze gitaar dat perfect samenvloeit met hun album 2112. Helaas gaat het daarna stijl bergaf met de quest modus en ervaarde ik het tweede deel van de quest eerder als een sleur. Dit had waarschijnlijk te maken met het feit dat metal nummers de bovenhand namen in de setlists waardoor het tweede deel heel wat variatie miste.

Ook de quickplay modus - hier omgedoopt naar quickplay+ - heeft enkele nieuwigheden aan boord. De challenges die Guitar Hero 5 geïntroduceerd werden zijn hier uitgebreid aanwezig. Elk van de in totaal 93 nummers biedt maar liefst dertien challenges en door challenges en nummers te voltooien stijg je in level en word je beloond met extras voor je rocker, cheats, etc. De drang is dan ook groot om elk nummer meerdere keren te spelen met de verschillende instrumenten voor wie alle unlockables wil vrijspelen.

Daarnaast zijn de GHTunes service en de party play modus in ongewijzigde vorm aanwezig alsook de verscheidene multiplayer modi die Guitar Hero 5 reeds te bieden had. Nieuw is de integratie van sociale netwerken waarbij je je prestatie kan delen met je Xbox Live vrienden en versturen naar zowel Twitter als Facebook.

De kwaliteit van de muziek is waar het om draait in ritme games en hangt grotendeels af van persoonlijke smaak maar het is het vermelden waard dat het metal genre sterk vertegenwoordigd is en dat er enkele wel heel pittige nummers in de setlist werden opgenomen. Zelf vond ik de muziek keuze deze keer minder geslaagd met enkele nummers die niet in de reeks lijken thuis te horen.

Warriors of Rock kan ons niet bekoren met de nieuwe features. De quest modus - op het album 2112 van Rush na - faalt om het leuke van ritme games naar boven te brengen maar de nieuwe quickplay modus brengt gelukkig enig soelaas. De keuze om dit spel in huis te halen hangt met andere woorden vooral af van de muziek die op het schijfje staat gebrand al kan je je de vraag stellen of je dan niet beter af bent met het aanschaffen van dlc.