Green Lantern: Rise of the Manhunters

De meeste mensen verwachten niet veel van een zoveelste “superhero game”. Dit komt omdat er vaak geen balans kan worden gevonden tussen een uitdagend spelconcept en het gevoel dat de speler moet krijgen dat hij echt een onverslaanbare superheld bestuurd. Wanneer het spelkarakter zodanig sterk is dat de vijanden bij wijze van spreken worden neergemaaid zonder ook maar een greintje tegenstand, krijgt de game al snel het label “saai en eentonig”.

Green Lantern: Rise of the Manhunters beloofde het bovenstaand stramien te volgen, maar toch slaagden Double Helix Games en Warner Bros. erin om een waardige stripheldengame te maken, al is het op het randje. Wie nog nooit van The Green Lantern heeft gehoord, krijgt het vast lastig om de verhaallijn te volgen, maar ook de fans lopen risico om te verdwalen. Als we even de tijdlijn erbij nemen, speelt dit spel zich af net na de gebeurtenissen uit de film. Met andere woorden: de speler wordt in het universum van The Green Lantern geworpen, zonder enige vorm van intro of proloog.

Audiovisueel zit het geheel dan weer perfect in elkaar, met naadloze animaties die de overgang tussen platformen aangeven tot het verschijnen van vijanden die je maar al te graag, zij het niet echt imposant, bedreigen.

Qua gameplay biedt Green Lantern: Rise of the Manhunters een aangenaam gevoel. Wie een uitgebreid arsenaal aan moves, aanvallen en wapens verwacht, kan het hart ophalen met dit spel. Met de kracht van een magische ring kan Jordan, het hoofdpersonage, heftige meleegevechten op het scherm toveren. Zo zijn gigantische zwaarden, enorme vuisten waar “The Hulk” niet voor moet onderdoen en zelfs baseball bats deel van het aanbod. Daarnaast kan er gaandeweg meer worden unlocked, waaronder een indrukwekkende “rocket launcher”. De speler kan tot acht van deze vernietigende krachten instellen. De verscheidenheid aan deze movesets brengt je echt het gevoel dat je de superheld daadwerkelijk bestuurd, veeleer dan al meppend een oersaai parcours af te leggen.

Toch moet worden gezegd dat zelfs met het groot aantal aan skills het geheel toch nog relatief snel wat saai wordt. De gevechten met grote bosses, ondersteund met Quick Time Events (QTE’s) veranderen hier helaas maar weinig aan. Tot onze grote vreugde biedt de co-op mode een leuk alternatief. Desondanks de storyline grotendeels hetzelfde blijft, is het enorm plezant om vijanden naar je medespeler te keilen, zodat die op zijn beurt hem kan afmaken. Manhunter volleybal, het is maar een druk op een knop veraf!

Het uiteindelijke verdict voor Green Lantern: Rise of the Manhunters veroordeeld deze titel tot de middenmoot. Niemand zal echt met een “WOW-gevoel” blijven zitten door deze titel in huis te halen. Het is dan wel aangenaam om te spelen en redelijk representatief voor de franchise rond Green Lantern, maar toch is dit alles niet voldoende om het publiek blijvend te boeien.