Gray Matter

Gray Matter is een ‘point-and-click’-spel  van  auteur en game-designer Jane Jensen. Ze staat bekend als een zeer competent schrijfster over het paranormale voor de gaming-wereld en dat kon je duidelijk zien in haar vorig spellen, The Gabriel Knight-games. Gray Matter zou, volgens een persbericht, de stijl volgen van die Gabriel Knight-games en met de medewerking van haar echtgenoot Robert Holmes (verantwoordelijk voor muziek in de vooropgenoemde franchise) mag dit geen probleem vormen. Ik verwacht me aan een verhaal met heel wat bovennatuurlijke gebeurtenissen, wetenschap en magie. Een moeilijke combinatie? Let’s find out.

Gray Matter vertelt het verhaal van Samantha, een straatartieste met magische invloeden, die lid wil worden van de geheime magische organisatie Daedalus. Op een regenachtige avond valt haar motorfiets opeens in panne en zoekt ze onderdak in het herenhuis van Dr. Styles, een typisch voorbeeld van een ‘crazy scientist’. Hij staat vooral bekend voor zijn griezelige experimenten met de menselijke geest. Na de dood van zijn vrouw, trok Dr. Styles zich helemaal terug in zijn spookachtig herenhuis, Dread Hill House. Het merendeel van de tijd zoekt de dokter naar een manier om contact te krijgen met zijn overleden vrouw. Samantha wordt door toeval de nieuwe assistente van Styles en neemt zelfs deel aan één van de geschifte experimenten van de dokter. Daarna vallen we in de wereld van magie en wetenschap en het is, naar mijn mening, verrassend entertainend. Het verhaal biedt genuanceerde personages met heel wat onverwachte wendingen en het is overduidelijk dat er heel wat denkwerk in het verhaal van Gray Matter is gestoken.

Soms moet je even pauzeren en genieten van de sfeer

Het verhaal is zeker belangrijk in point-and-click adventures, net als de puzzels en daar heeft Gray Matter er genoeg van. Meestal is het gewoon op alles klikken in de omgeving om zo een raadsel op te lossen, maar ontwikkelaar WizarBox heeft ook nog enkele broodnodige variaties gevonden. De personages die je kan besturen, hebben allemaal een unieke vaardigheid die een grote hulp kan zijn bij het oplossen van die moeilijke enigma’s. Samantha kan bijvoorbeeld magie gebruiken om een bepaald voorwerp van iemand te stelen. Het is ook niet simpel om magische trucjes te doen, ze moet nauwgezet de stappen volgen in haar magic book. Doe je de verkeerde stap eerst, dan kan de truc compleet mislukken en moet je opnieuw beginnen. Voor andere puzzels reis je naar verscheidene locaties in Engeland, zoals Oxford University, en dat is natuurlijk een welgekomen afwisseling van het sombere Dread Hill House.

Jammer genoeg willen de controls niet altijd meewerken. Je hebt zelf controle over de hoofdpersonages, dus jij dicteert waar ze naartoe gaan. Meestal is er wel een minieme tijdsperiode (reken op een tweetal seconden) voor ze reageren en dan gaan ze soms nog de verkeerde kant uit. Gray Matter heeft een ingebouwde functie waarbij je alle hotspots (de objecten of plaatsen die je kan onderzoeken of bezoeken) kan onthullen, en op zich is dit een zeer handige functie die me heel wat onderzoekwerk heeft bespaard, maar in sommige locaties gooien ze 10 van die verschillende hotspots zeer dicht bij elkaar en ik moest soms 3 keer proberen om de juiste hotspot te selecteren. Zoals eerder al vermeldt is het verhaal enorm uitgewerkt, maar dat wil niet zeggen dat alles perfect in elkaar zit. Bij het einde van het spel waren niet alle elementen van het plot duidelijk en is de speler dus genoodzaakt om de rest van het verhaal in te vullen door middel van fantasie.  Het bevordert misschien het denken, maar voor mij persoonlijk was het niet nodig.

Gray Matter biedt gevarieerde en moeilijke puzzels aan

De graphics van Gray Matter zijn niet bepaald indrukwekkend, maar toch degelijk genoeg om niet te storen. Vooral de donkere gotische invloeden zijn aanwezig en ze zijn voor een groot stuk verantwoordelijk voor de aangename sfeer van het spel.  De muziek van Robert Holmes (echtgenoot van Jane Jensen) speelt ook een grote rol en is, volgens mij, zeer goed gekozen. Het creëert een speciale en gemoedelijke sfeer die ideaal is om puzzels op te lossen en in het algemeen voor point-and-click adventures. De muziek komt vooral van Scarlet Furies, de band die door Holmes is opgericht en een persoonlijke favoriet van Jane Jensen, en past perfect bij de atmosfeer van het spel. 

Besluit
Ik ben geen fan van point-and-click-genre en stond dus in het begin wat afkerig tegenover Gray Matter. Achteraf ben ik redelijk tevreden over het spel met het mysterieuze verhaal, de sterk uitgewerkte personages en de spannende puzzels. Af en toe zat er een saai stuk in het spel waarbij ik zin kreeg om mijn hoofd tegen de muur te slaan, maar gelukkig was dat meer een uitzondering dan een frequent gebeuren. Gray Matter liet een kleine 10 jaar op zich wachten en als de sequel er komt, er wordt ernaar gehint in de epiloog, dan mag dit wel een heel stuk vlugger zijn, miss Jane Jensen.