Front Mission Evolved

De naam Front Mission was in het verleden vaak aanleiding voor een enthousiast kloppend, mechanisch hart bij menig fan van tactische RPG’s met een Aziatisch motoroliesmaakje. Een definitieve doorbraak is er echter nooit gekomen en dus gooit Square Enix het roer radicaal om met de nieuwste telg, Evolved.

Ondanks de ooit toch enigszins beruchte status van de Front Mission-reeks, bereikten de laatste titels zelfs niet altijd de Europese winkelrekken, waardoor de serie ten dode leek opgeschreven. Square Enix weigerde echter om de franchise zonder slag of stoot naar de schroothandel af te voeren en belastte ontwikkelaar Double Helix – toch ook niet bekend vanwege zijn exquise talent, met onder meer G.I. Joe: The Rise of the Cobra en Silent Hill: Homecoming op het curriculum vitae – met de opdracht om de zieltogende mech-strijders nieuw leven in te blazen. De titel van het kersverse vervolg lijkt te insinueren dat de reeks naar een hoger niveau is doorgegroeid, maar niets is minder waar. Front Mission Evolved heeft de gesmaakte tactische invalshoek van weleer in de vuilbak gesmeten en kiest schaamteloos voor het ogenschijnlijke makkelijke succes met een – op papier althans – explosieve, razendsnelle en hersenloze shooter met tot de tanden bewapende mechs in de hoofdrol, en dat voor het eerst ook op een Xbox-platform.

Rollerblades
Onze ironische ondertoon verraadde het al: Evolved is niet de verhoopte succesvolle reboot van het Front Mission-merk, maar wat ons betreft eerder de finale doodsteek. De besturing laat nochtans in de eerste spelminuten het beste verhopen, met een verrassend hoge wendbaarheid van de mechs in vergelijking met gelijkaardige titels. Geen logge metalen giganten die over het strijdveld strompelen, maar wel handig manouvreerbare moordmachines die zich dan nog eens aan een rotvaart kunnen verplaatsen dankzij een stel futuristische rollerblades met raketaandrijving. Al snel blijkt evenwel dat de snelheid in enkele scènes te hoog ligt om de actie op consistente wijze overzichtelijk in beeld te brengen, mede doordat het camerastandpunt soms wel heel dicht op de roestvrije reus kleeft. In enkele gevechten verloren we hierdoor het noorden in het heetst van de strijd, bijvoorbeeld wanneer de actie zich in een bebost gebied afspeelt (met gebladerte dat het zicht belemmert) of wanneer je belaagd wordt door vijanden op drie verschillende hoogtes en de radar weinig soelaas biedt om de schietgrage tegenstand in beeld te krijgen. Het zal je zelden je vel kosten, daarvoor is de game te eenvoudig, maar frustraties opwekken doet het meer dan eens.

Uitstappen
Front Mission Evolved onderneemt overigens een lovenswaardige poging om de monotone actie af te wisselen met enkele passages die je te voet moet afwerken, maar deze onderbrekingen van de rechttoe-rechtaan schietgallerij die Front Mission Evolved is, zijn ronduit lachwekkend en ontieglijk saai om spelen. Zo stormen bijvoorbeeld je belagers ofwel recht op je af, ofwel laten ze op een ritmische regelmaat hun tronie zien van achter hun gekoesterde beschutting, om vervolgens als een ragdoll-testdummy in elkaar te zakken wanneer je ze moeiteloos neermaait. In een uit de kluiten gewassen gratis game op het internet kunnen  we dergelijke taferelen nog aanvaarden, maar in een volwaardige Xbox 360-titel verwachten we inmiddels toch veel meer!

Ken & Barbie
Hetzelfde kan gezegd worden van de verhaallijn (waarin een resem acroniemen oorlog voeren) en de lege personages, die ons nog het meest deden terugdenken aan de minderwaardige tekenfilms die je soms op een luie zaterdagochtend voor de kiezen krijgt als je vanuit bed de dag al zappend aanvat. De tenenkrommende dialogen worden bovendien met dergelijke serieux en dramatiek in beeld gebracht, dat onze oogbollen haast onafgebroken doorheen onze oogkassen rolden. Ook de antagonisten kennen geen enkele diepgang, waardoor de gevechten met de tussenbazen steeds opnieuw uitmonden in hetzelfde dodelijk saaie patroon, namelijk als een bezetene alle wapens leegknallen die op je mech gemonteerd staan – hem zelf in elkaar knutselen biedt overigens geen enkele meerwaarde! -, ten gepaste tijde je boosts activeren om inkomend geschut te vermijden en dit proces tot in den treure herhalen in een eenvoudige, open arena waarbinnen geregeld nieuwe munitie en levens worden gedropt. Enige uitdaging is onbestaande en mocht je toch uit onoplettendheid – wij waren eens bijna letterlijk in slaap gedommeld waardoor we onze levensbalk uit het oog waren verloren – het loodje er bij neerleggen, dan wordt je geconfronteerd met de uiterst gekke ontwerpkeuze – en het is heus niet de enige – die bepaalt dat de vergaarde powerups, waarmee je aan de checkpoint was aanbeland, niet opnieuw worden ingeladen, waardoor je niet anders kan dan in langdradige, repetitieve gevechten te verzeilen. En wie wil dat tegenwoordig nog?

Front Mission Evolved is een volkomen overbodige release en een beschamende smetvlek op het blazoen van deze inmiddels vergane glorie. Noch de actie, noch de personages zijn er in geslaagd om ons ook maar een keertje langer dan vijf minuten geboeid te houden. Onze mech is dan ook zonder blikken of blozen anoniem in het containerpark gedumpt.